Atak neemt met dubieus gevoel afscheid van Rockarty

De Kift op Nacht Van Rockarty © Anouk Timmerman

Het Enschedese festival Rockarty houdt er mee op. Maar niet nadat we in de personen van verslaggever Ruben Eijsink en fotografe Anouk Timmerman in een avond- en nachtvullend programma mogen genieten van al dat goeds wat de afgelopen zes jaar voorbij is gekomen. Van elke editie komt één act nog een keer langs om dit festival welterusten te wensen. Van gitaarrock tot een multimedia theater voorstelling, van alternative roots naar punk/folk/polka: een gevarieerd aanbod voor de arty liefhebber. Een arty liefhebber die blijkbaar een goede nachtrust hoog in het vaandel heeft staan..., zo concludeert Eijsink.

Direct naar de Nacht van Rockarty-fotogalerij

KalterFlug © Anouk Timmerman

De grote zaal is voor de gelegenheid gevuld met fijne zachte stoeltjes, zodat het in (toen nog) grote getale toegestroomde publiek comfortabel van 'One shot at happiness' kan genieten. Het theatergezelschap KalterFlug heeft weer een interessante voorstelling in elkaar gedraaid, waarin video, muziek en toneel elkaar overlappen. Centraal staan twee broers die elkaar constant het leven zuur proberen te maken. Ze zijn in een villa beland, nadat hun moeder hen had opgegeven voor een wedstrijd waarbij ze moeten strijden voor een vrouw. Uiteindelijk moeten ze dan in een zaal een voordracht gaan houden, waarmee ze Ava (de vrouw in kwestie) moeten veroveren.

Het stuk zit vol scherpe humor en pittige conversaties, die soms helemaal ondergedompeld worden in sfeervolle, postrock-achtige composities. Er ontstaat een boeiend schouwspel tussen opgenomen beeld en de acteurs op het podium (de broers) die tevens in de film fungeren. Sterk acteerwerk en prachtige muzikale ondersteuning maken 'One shot at happiness' tot een groot succes. Erg origineel en zeker de moeite waard om eens te gaan bekijken.

Big Low © Anouk Timmerman

Richting kleine zaal, waar Big Low alweer klaar staat om zijn niet alledaagse instrumenten te gaan bespelen. Een enorme uit de kluiten gewassen banjo, eigenlijk een soort bass-kick met een gitaarhals, zorgt voor het meeste grote lage geluid. Deze groep rond de Australische Nederlander Dan Tuffy speelt met veel gevoel voor opbouw bezwerende melodieën, die meer dan eens aan Tom Waits doen denken. Ook de zang draagt daar zijn steentje aan bij.

Big Low © Anouk Timmerman

Helaas weet de meerderheid van het publiek de sfeer niet op waarde te schatten en praat (lees: irritant lachend en bijna schreeuwend) gênant door de knappe liederen. De zanger kwam dan ook terecht met de woorden: "Shut up everybody, there's plenty of room outside if you want to talk". Dit werkte maar voor even, van zo'n Rockarty publiek zou je toch meer respect voor intieme muziek verwachten. Big Low verdient beter dan dit.

De Kift © Anouk Timmerman

De Kift is een band die zich moeilijk in een hokje laat drukken. Veel blazers, punk, folk, polka en poëtische teksten komen tezamen in een prettige bak herrie die de grote zaal vullen. Met visuele ondersteuning van VJ Neef, die het geheel accentueert met sfeervolle videoprojecties. De Grolsch zaal is lekker vol en ziet een bont gezelschap met veel bezieling bezig. Ze weten de mensen vooraan het dansen te krijgen en het is dan ook zeker een feest. Naarmate de set vordert gaan ze beter spelen, waardoor de tragische, melodramatische maar ook zeker swingende nummers meer body krijgen. Na een tijdje gaat het wel wat vervelen. Te veel van het goede zeg maar.

Blaudzun © Anouk Timmerman

En we gaan weer terug naar de kleine zaal. Hier speelt de Utrechtse singer/songwriter Blaudzun. Begeleidt door drums, elektrisch gitaar en toetsen speelt hij breekbare liedjes, in de stijl van Turin Brakes en Shearwater, met een kraakheldere falsetto stem. Strak in het pak, voorzien van muts en een (te) grote bril, heeft hij die typerende singer/songwriter look te pakken. Zelf speelt hij western gitaar, al zittend op een kruk, waardoor de liedjes een warm karakter krijgen. Het is geen makkelijke kost, maar Blaudzun weet wel de aandacht vast te houden. Dramatiek met hier en daar wat hoop bij Blaudzun.

Mintzkov © Anouk Timmerman

Het is inmiddels na middernacht. De meeste mensen hebben hun weg huiswaarts alweer gevonden, waardoor het Belgische Mintzkov voor een dunbevolkte zaal staat te spelen. Ze brengen typische met elektronica doorspekte, gitaarrock zoals alleen onze zuiderburen dat kunnen. Deze heren en dame spelen hun nummers volgens een bepaalde formule: constante drums, melodieus duellerende gitaren, zeikerige (Brian Molko meets Tom Barman) zang en springerige baslijnen. Hierbij weten ze een bepaalde sfeer neer te zetten, die ze goed vast weten te houden. Als het je niet raakt gaat het wel redelijk snel vervelen. De goede podiumpresentatie wordt soms aangetast door een de zanger/gitarist, die net wat te graag de coole/nonchalante rocker wil uithangen.

De Rotjes © Anouk Timmerman

Terwijl in de kleine zaal De Rotjes (Lucky Fonz III en Roosbeef) hun dj-set naar een einde draaien, mag Zea dit bijna uitgestorven festival afsluiten. Blijkbaar heeft men gezien waar het voor kwam en werd het warme bed verkozen boven een one man show van Zea. In de grote zaal, die ruimte biedt voor 700 man, zijn zo'n 20 mensen er getuige van hoe dit toffe festival een onverdiend kalm einde krijgt. Daar kunnen de wilde beats, gekke vocale effecten en vuige gitaarpop van Zea niks aan veranderen.

Zea © Anouk Timmerman

Het levert een merkwaardig beeld op, om in een zo'n grote zaal een stel dronken kunstacademie-figuren helemaal loos zien te gaan op één man, een gitaar en flink bak elektronica. Met de nodige dosis melancholie denken we terug aan het verpletterende optreden dat Zea (als duo) gaf in het oude pand van Atak. Jammer dat Arnold de Boer alleen op het podium staat. Maar ja, zijn metgezel Remko Muermans, die tot begin dit jaar de toetsen en elektronica voor zijn rekening nam, verblijft dan ook in Rusland.

Mintzkov © Anouk Timmerman

Te weinig mensen bij een weing overtuigende afsluiter. Maar als je de naam van dit festival erbij pakt, klopt het eigenlijk ook weer helemaal. Het was rock en zeker ook arty. Met een bittere nasmaak neemt Enschede afscheid van een festival dat altijd garant stond voor vernieuwing en interessante acts. Jammer dat het dankzij een wat ongelukkige programmering niet de afsluiting heeft gekregen waar het recht op heeft. Of is dat juist arty?

Door: Ruben Eijsink

Naar alle 38 foto's van Nacht van Rockarty

Blaudzun © Anouk Timmerman

In die fotogalerij vind je foto's van:
Big Low
Blaudzun
Kalterflug
De Kift
Mintzkov
De Rotjes
Zea

Meer fotografie van Anouk Timmerman staat op www.nouks.nl.