Na twee edities zonder vertegenwoordiger van MusicFromNL was het hoog tijd om weer eens te gaan polsen hoe het staat met de traditionele opening van het Nederlandse festivalseizoen: Paaspop in Schijndel. We vaardigden twee man af:
fotograaf Willie Kerkhof en
verslaggever Gilles en dan was ook
Hans Kreutzer zaterdag met de camera op Paaspop te vinden.
Voor de organisatie was deze jaargang op voorhand al bijna een succes, want met zo’n tienduizend bezoekers was het festival uitverkocht. Ondanks de kou en een line-up, die heel eerlijk gezegd niet echt tot onze verbeelding spreekt, wisten de die hard festivalgangers het plaatsje Schijndel toch weer uitstekend te vinden. Ondergetekende ondervond dit in levenden lijve toen hij om 2 uur Schijndel binnen reed en pas om half 5 zijn tent kon gaan opbouwen. Na al de eerste paar bands gemist te hebben was de beveiliging ook niet al te soepel met een grammetje wiet teveel bij een vriend en hierdoor was het al goed 7 uur voordat het festivalterrein dan echt verkend kon worden.
All Missing Pieces,
Voicst en
Agua de Annique hadden hun optreden er al weer opzitten en ook
Krezip stond alweer even op de planken, waardoor de keuze uiteindelijk viel op
Aux Raus om als eerste te gaan bekijken. De Extrema binnen lopend viel meteen op dat de organisatie zeker geen kosten wil besparen op de aankleding van het festival. Net als bij de andere vier tenten zag alles er op en top verzorgd uit en wat misschien nog belangrijker was: de tenten waren allen verwarmd! Na een biertje te hebben gepakt en de laatste paar nummers van de Handel dj-set mee te hebben gekregen was het dan tijd voor de gabberpunkers bij uitstek. Aux Raus, met onder andere een 3VOOR12 Album Award en een Essent Award op zak, weet wel hoe een feestje gecreëerd moet worden. Met hun vrij toegankelijke mix van techno met punk zorgen de feestbeesten eigenlijk meteen al voor één van de hoogtepunten van de dag. Het publiek wordt flink opgezweept met als gevolg de nodige dansende, springende en pittende mensen. Helaas hadden deze Amsterdammers maar een half uurtje toebedeeld gekregen, want met het entertainmentgehalte zat het wel goed.
Het contrast na Aux Raus was eigenlijk net iets te groot, maar toch was het ook bij de surfrock van The Phantom Four genieten geblazen. De band rondom gitarist Frank Gerritsen, ook wel Phantom Frank genoemd, zorgde ervoor dat er heerlijk weggedroomd kon worden naar warmere plaatsen op aarde dan Schijndel, zonder dat het ook maar één seconde verveelde. Erg druk was het voor het podium in de Resto Lounge niet, maar The Phantom Four legde daarom niet minder gevoel in hun muziek dan als het wel helemaal vol had gestaan. Na een uurtje was het toch weer even tijd om terug op aarde te komen en de kou in te gaan om de Mainstage op te zoeken, waar Fiction Plane al een half uurtje aan het spelen was.
Dat Joe Sumner, frontman en zoon van Sting, niet alleen teert op de bekendheid van zijn vader bewees hij samen met zijn band al wel met het hitje ‘Two Sisters’. Niet voor niets staat Fiction Plane op Pinkpop, maar nu eerst nog laten horen wat ze live in hun mars hebben op Paaspop. Dat de band leuk kan spelen wordt wel duidelijk, maar echt op hun plek zijn ze vandaag niet. Het publiek reageert niet al te uitbundig en ondanks dat de band het op het podium niet verkeerd doet, worden de bezoekers er niet echt warmer van. Kortom een leuk bandje, maar ze zullen het waarschijnlijk beter doen bij de gemiddelde Pinkpop-bezoeker.
Voor de afsluiters Bløf en
Claw Boys Claw was er nog even tijd en wat dan beter te doen als meezingen bij bekende Nederlandse hits tijdens de Adjes Zingasong Show?! De Theater-tent stond stampvol voor misschien wel Nederlands meest bekende tv-sidekick. Hij zal uit zichzelf niet vijf keer in het Gelredome optreden, maar voor een volle tent op Paaspop kan hij het in ieder geval wel zonder Paul. Van ‘Het Kleine Café Aan De Haven’ tot liedjes uit het repertoire van Kinderen Voor Kinderen; alles werd door de aanwezigen uit volle borst meegezongen.
Door de overlapping tussen de afsluiter in de Masters Of Rock tent en die van de Mainstage moesten er keuzes gemaakt worden. De keuze viel uiteindelijk op twintig minuten Claw Boys Claw en daarna de hele show van Bløf. Na jaren van inactiviteit begint het Amsterdamse Claw Boys Claw rondom zanger Peter te Bos weer zieltjes te winnen voor hun muziek. Ook op Paaspop was de tent drukbezocht en de aanwezigen zagen een heel degelijk begin van het optreden. Rond half 1 werd het alleen wel duidelijk dat Bløf bij de meeste bezoekers wat hoger aangeschreven staat, want er liepen er toch veel over om de avond af te sluiten met het beste wat Zeeland te bieden heeft op muzikaal gebied.
Dat
Blof niet alleen het beste is wat Zeeland te bieden heeft, bleek eens te meer, want voor een afgeladen tent wist het viertal zeker te overtuigen! De vele hits die de band rijk is werden even, bijna achteloos, uit de mouw geschud en het was genieten van begin tot eind. Het geluid was goed, de speelvreugde van de band straalde er vanaf en voor het podium werd dit goed opgepikt. De liedjes werden luid meegezongen en meegeklapt en na de laatste akkoorden van het slotnummer werd er nadrukkelijk om meer gevraagd. Tot tevredenheid van de fans kwamen de Zeeuwen dan ook nog terug voor het toetje. Een gezellige eerste dag Paaspop werd afgesloten en de meerderheid dronk zich nog heel even moed in alvorens de gang naar de camping werd ingezet, waar het waarschijnlijk zeer koud zou worden.
Op de camping lopend was het inderdaad allesbehalve warm. Het ijs lag op de tenten en ook de modder, waar iedereen de hele dag in had lopen zwoegen, begon al een stuk harder te worden. Met temperaturen van vijf graden onder nul was het verre van ideaal campingweer, maar aan de andere kant: dit was al dagen geleden aangekondigd, dus er had goed op geanticipeerd kunnen worden. Wat verder opviel was dat het op de camping akelig stil was. Normaal gesproken wordt er overal nog wat nagedronken en struikelen de dronkelappen stuk voor stuk over je tentje heen. Op Paaspop was er duidelijk collectief voor gekozen om maar te gaan slapen, of in ieder geval de warmte van onder andere een slaapzak op te zoeken, want buiten je tent was het eigenlijk niet uit te houden. Zonder handschoenen was een blikje bier te koud om vast te houden en lekker op het gras zitten genieten van de sterrenhemel was ook niet echt aantrekkelijk.
Lepeltje-lepeltje, meerdere slaapzakken, gewoon je winterjas aanhouden in je tent; zondagochtend werd duidelijk dat iedereen wel zo zijn of haar manier had om de nacht door te komen en gelukkig waren degenen - die echt niet hadden geslapen door de kou - in de minderheid. Dat de meeste campinggangers geen zin hadden in nog een nacht werd rond de middag wel duidelijk, toen het gros de tenten aan het afbreken was om alvast in de auto te leggen, zodat er ’s avonds meteen terug naar huis kon worden gegaan. Dat de tenten over het algemeen droog werden afgebroken mocht trouwens een klein wonder heten. De zon scheen en voor een winters weekend begon de zondag best aangenaam.
Qua bands begon de zondag ook aangenaam met
The Bloody Honkies. Al was het nog erg rustig op het festivalterrein, de band gaf alles wat ze hadden en zo waren ze voor degene die geen koffie lust een goed alternatief om mee wakker te worden. De swingende rock ’n roll deed de aanwezige hoofden menig keer op en neer bewegen. Het geluid was aan de harde kant, maar dat is ook rock ’n roll natuurlijk! Minder rock ’n roll, maar zeker niet slecht was
Stevie Ann. Vooral haar versie van Depech Mode’s ‘Personal Jesus’ was erg indrukwekkend. Het enige minpuntje aan haar muziek was dat het eigenlijk te rustig was om een festivalpubliek echt wakker te krijgen.
Wat verre van rustig was, was de show van
Textures. Na een tijdje al niet meer gespeeld te hebben door opnamen van hun nieuwste, nog te verschijnen, album waren ze erop gebrand om weer eens op de planken te staan. Tijdens de show hadden opvallend veel nieuwe songs het tot de setlist geschopt. Bij het horen van dit nieuwe werk wordt er steeds meer uitgekeken naar 21 april; de releasedatum van de plaat 'Silhouettes'. Het nieuwe werk klinkt goed en vooral groovend. Tijdens de set worden de twee voorgangers van 'Silhouettes' natuurlijk niet vergeten en vooral ‘Stream Of Consciousness’ en afsluiter ‘Regenesis’ kregen menig metalhead aan het moshen.
Terwijl VanVelzen in een volle Mainstage tent ‘When Summer Ends’ duidelijk hoorbaar inzette, was het voor de dienstdoende verslaggever tijd om even een rondje festivalterrein te doen. Na onder andere het marktje afgestruind te hebben was het alweer tijd om getuige te zijn van het feest dat
Heideroosjes heet. De Limburgers wisten het publiek goed te bespelen in een Masters Of Rock die eigenlijk gewoon veel te klein was voor dit viertal. De show was energiek en goed, maar de politieke boodschap werd ook niet vergeten. ‘Scapegoat Revolution’ werd bijvoorbeeld opgedragen aan “die andere botte Limburger” Geert, terwijl ‘Fistfull Of Ideals’ aan Bush werd opgedragen en ‘United Scum’ was aangepast om steun te betuigen aan Tibet.
Na wat gegeten te hebben in de Resto Lounge en na hartelijk gelachen te hebben om de Hardrock-karaoke had ik het genoegen om een half uurtje lang een praatje te maken met Heideroosjes’ zanger Marco Roelofs. Het was vooral mooi om te horen dat iemand, na twintig jaar met zijn band op het podium te hebben gestaan, nog steeds staat waar hij vroeger ook voor stond, een warm hart toedraagt aan “de scene” en gewoon oprecht is. Na dit gesprek hoorde ik vanuit de Mainstage het publiek “wel gefeliciteerd” zingen en in de tent aangekomen bleek dat niemand minder dan
Guus Meeuwis vandaag zijn verjaardag vierde.
De bekendste Brabander was helemaal in zijn element op dit Brabantse festival en gaf het publiek wat het wilde, namelijk een goede show met veel meezing- en klap-momenten. In navolging van Adje had Guus ook net zo goed als Guus’ Zingasong Show op het podium kunnen staan, want op sommige momenten werd de volkszanger gewoonweg overstemd door zijn fans. Zelfs voor de niet-fan was het een concert met veel herkenbare nummers. Negen van de tien liedjes waren eigenlijk wel mee te zingen en tijdens dat ene nummer, wat dan net niet bekend was, had je precies genoeg tijd om je naar de bar te wurmen en een biertje te bestellen. Want een concert van Guus zonder bier is natuurlijk “not done”. Na een kwartier of vijf zat met ‘Brabant’ het optreden er helaas op.
Als afsluiter van de Masters Of Rock stond dit jaar huisband
Peter Pan Speedrock weer geprogrammeerd. Doordat de band al zo vaak op Paaspop te zien was hadden de heren voor dit optreden iets bedacht. De bezoekers mochten van tevoren via internet stemmen welke songs ze die avond wilde horen. De band stelde uit alle inzendingen een top tien samen en die werden dan ook allemaal ten gehore gebracht. Van de bijna honderd verschillende ingezonden songs was er één die er echt met kop en schouders bovenuit stak en dat was: ‘Resurrection’. Het was onduidelijk of de bezoekers nou hadden gekozen voor Within Temptation of dat een groot aantal weer huiswaarts was gegaan. Maar feit was dat de tent lang niet vol stond en dat, hoewel er wel meegezongen en gedanst werd, het tussen het gitaargeweld door eigenlijk gewoon te stil was voor een concert van Peter Pan Speedrock. Dikke Dennis probeerde nog wel wat leven in de brouwerij te gooien, maar het publiek bleef een beetje tam.
Ondanks het weer en het voor de benen uitputtende modderbad was Paaspop Schijndel 2008 zeker de moeite waard! Volgend jaar hopelijk iets beter weer, maar in ieder geval een groot compliment aan de organisatie, die zoveel mogelijk heeft gedaan om ervoor te zorgen dat de weersomstandigheden niet leidden tot ondraaglijke situaties.
Willie Kerkhof en Hans Kreutzer leverden samen al 144 foto's in. Je vindt in de fotogalerij beeld van de volgende acts: Agua De Annique, All Missing Pieces, Aux Raus, Batmobile, Blof, The Bloody Honkies,
Cactus Cowboys, Claw Boys Claw, Fiction Plane, Goose (dj-set), Heideroosjes, Krezip, Levellers, Mad Sin,
Memphis Maniacs,
Moke, Peter Pan Speedrock, Pronghorn, Textures, Voicst,
Woody & Paul en heel veel, deels drassige sfeerfoto's.
Voor meer werk van Willie Kerkhof ga je naar zijn website
www.siimple.nl en voor meer van Hans Kreutzer bezoek je zijn website
www.kreutzer-fotografie.nl.
zo 01 apr '12: 
Reageren
