Verslag Noorderslag 2008

Onverschrokken podiumtijger Pete Philly © Willie Kerkhof

We zitten al dagen bij te komen en vooral te balen dat Noorderslag 2008 alweer voorbij is. Het driedaagse Noorderslag-weekend was voor ons een waar feest, hoewel meer op muzikaal dan op culinair gebied. We gingen ook weer terug naar de HAVO-dagen, waar je ook flink moest (voor-) dringen om wat lekkers te bemachtigen. Maar tussen de 15.500 festivalbezoekers, 2487 seminar-gangers en liefst 252 bands wist ook een uitgebreide MusicFromNL-ploeg met het mes tussen de tanden de weg te vinden. Zo dompelden we ons dagelijks met drie schrijvers en twee fotografen volgaarne onder in het Groningse muziekfestival.

Direct naar de foto's »

The Madd © Willie Kerkhof

Hierbij het laatste van het drieluik tekstverslagen over het Noorderslag-festival; over het slotstuk, de zaterdag van Noorderslag. Zaterdag is het sowieso een verademing dat alles in één gebouw plaatsvindt, zodat je niet telkens twee lagen kleding hoeft af te pellen, of zeiknat regent als je het hele eind naar Simplon moet. Oké we hadden de meeste artiesten al gezien, maar met zoveel muziek op zo weinig vierkante meter wanen we ons jaarlijks even in het paradijs. De tekstuele bijdragen zijn van Edwin van der Hoeven, Patrick Pelman, Ingmar Griffioen en Pim van Die. Voor de fotografie waren we aangewezen op de kunsten van Willie Kerkhof en Moniek Steenbergen. Ook kregen we nog een fraaie bijdrage van Roel Determeijer.

Ja, het is veel lees- en kijkwerk, maar onderaan word je beloond met de favorieten-lijstjes van onze medewerkers ter plaatse. En het staat je vrij om daar weer onder te posten wie volgens jou de beste act op Noorderslag was.

3FM troetel-zanger Alain Clark © Willie Kerkhof

Alain Clark – Grolsch Foyer
Om half acht ’s avonds start het eerste onofficiële optreden van Noorderslag. Speciaal voor de NOS televisie geeft Alain Clark een korte show in de Grolsch Foyer. De eerste vroege bezoekers stromen langzaam toe en zien de 28-jarige zanger drie songs spelen, waaronder de eerste succesvolle single ‘This Ain’t Gonna Work’. De korte drie nummers tellende set wordt afgesloten met het prachtige duet ‘Father and Friend’.

Deze tweede single van het album ‘Live It Out’ is een duet met zijn vader, die voor deze gelegenheid ook aanwezig is en meedoet tijdens het optreden. Daar waar Alain zelf nog niet honderd procent vocaal in vorm is, laat vader Dane Clark horen, dat hij ook over grote zangkwaliteiten bezit. De gerijpte stem van Dane maakt indruk. De show voor de NOS is kort, maar Alain laat horen een groot songwriter te zijn. Later op de avond treedt hij nogmaals op, maar daar zal Muzzy niet bij aanwezig zijn. (PP)

Leaf

Leaf – Entreehal
Leaf, de vertolkers van ‘Wonderwoman’ de grootste radiohit van dit moment, mag de daadwerkelijke opening van het festival doen. Zangeres Annemarie Brohm geeft al snel toe dat ze achter de schermen eigenlijk niet meer durfde. Toch is ze blij dat ze met haar groep op misschien wel het belangrijkste festival van Nederland mag staan. Het binnenstromende publiek wordt direct getrakteerd op de hitsingle, zodat iedereen weet wie dat bandje bij de ingang was. Daarna volgen enkele nummers die aardig in de lijn liggen van de single.

De band speelt redelijk goed, al is bij Annemarie echt wel te merken dat ze knap nerveus is. De timing is niet overal even scherp en er zijn ook wel een paar valse nootjes te horen. Tienus heeft duidelijk minder last van zenuwen en neemt sterk het voortouw tijdens het optreden. Misschien was het nog een beetje te vroeg voor deze band om een festival als Noorderslag te openen, maar het was dapper dat ze het hebben gedaan. Het binnenkomende publiek wordt prettig ontvangen met zomerse muziek en de single is door vele mensen meegezongen. Dat moet de dame en heren een lekker gevoel geven. Van Leaf zullen we zeker nog meer horen, mits ze zich als eenheid nog verder weten te ontwikkelen. (PP)

Stevie Ann © Willie Kerkhof

Stevie Ann - 3FM Zaal
Stevie Ann heeft bijzonder veel opgetreden sinds de laatste keer dat ik haar gezien heb en dat is duidelijk zichtbaar. Wél met een nieuwe band ondertussen die haar muziek een professioneler fundament geeft. De muziek komt beheerst en prettig over. Stevie Ann heeft er duidelijk zin in vanavond en weet het koude publiek redelijk op te warmen met nummers van onder andere haar nieuwe album 'Closer To The Heart'. Echt los komt het publiek helaas niet. Duidelijk is dat de bezoeker vooral de bekende hits weet te waarderen en daarmee bewijst nog weinig weet te hebben van de nummers op haar nieuwe plaat.

Wat erg veel bands doen is tapes inzetten voor de achtergrond koortjes en orkesten. Helaas heeft Stevie Ann hier ook voor gekozen. Als je echter op een evenement als Noorderslag staat, dan hadden een aantal echte strijkers zeker niet misstaan om het optreden een boost te geven. Want ondanks de prachtige liedjes, het is allemaal net té braaf en hierdoor zakt de spanning toch weg op een gegeven moment. (EvdH)

Rootsy hoogtepunt The Horse Company © Willie Kerkhof

The Horse Company – LiveXS Kelder
Het allereerste nummer dat we horen op Noorderslag kunnen we vervolgens de rest van het weekend niet meer uit onze kop krijgen. En dat terwijl we nog dertien acts moesten! Dat is me nog eens een goed begin, maar ‘The Poles Are Infected’ van The Horse Company bevat ook een verdomd verslavende riff. En dan hebben ze ook nog de heerlijke bijna ballad ‘Master Of Minds’ en een evergreen als ‘Hard Times’ op het repertoire. De Zwolse band met ex-leden van 16Down, Prodigal Sons en Creek heeft een prachtig debuut afgeleverd met dit soort fijne rootsy rock, die om de één of andere reden onderbelicht is en live dubbel zoveel indruk maakt.

Het pakkende van de muziek zit hem in de koortjes, de heerlijke samenzang en de sterke composities en dan heeft The Horse Company nog een extra troef. De groep heeft namelijk in de broers Arjen en Vincent Hilberdink twee frontmannen, die elkaar niet alleen perfect aanvoelen, maar ook moeiteloos afwisselen als lead-vocalist en –gitarist. Hoewel het kwartet in songs als ‘Own Sweet Time’ meer naar Foo Fighters trekt, houden wij het op het Nederlandse antwoord op Kings Of Leon. Nu alleen niet dezelfde fout maken en het indie-karakter verruilen voor een meer commerciële koers. (IG)

Jazz anno nu van Wouter Hamel © Willie Kerkhof

Wouter Hamel – Grolsch Foyer
De Nederlandse Sinatra zullen we hem nog maar niet noemen, maar de Nederlandse Jamie Cullum komt al wel redelijk in de richting. Wouter Hamel is degene die in staat is om stukje bij beetje de jazz weer populair te maken. Op Noorderslag is het nog wel een beetje voorzichtig. Wouter heeft aan het begin van het optreden een beetje last van zijn keel zo lijkt het en de band houdt zich ook een beetje in.

Pas na het nummer ‘Right That Sunbeam’, waarbij alle muzikanten op een rijtje naast Wouter staan en zich beperken tot een toon per tel komt het optreden tot leven. Zangeres Giovanca komt meezingen op ‘As Long As We’re In Love’. De samenzang is prachtig en het nummer is heerlijk. De set wordt ten slotte afgesloten met de fijne hitsingle ‘Don’t Ask’. Wouter en band begonnen een beetje stroef, maar in de tweede helft wordt dit weer ruimschoots goedgemaakt. (PP)

The Sugas

The Sugarettes – 3VOOR12 Zaal
The Sugarettes vindt zijn oorsprong in Microgenius en Foam, waar Joep van Son en Iskaa elkaar ontmoeten. Na samen wat kleine huiskamerconcerten te doen, groeit het langzaam uit tot een band die niets liever doet dan lo-fi popliedjes maken. Hun cd 'Love & Other Perversities' is onlangs zeer lovend ontvangen en dus waren de verwachtingen hooggespannen vanavond. De zaal weten ze in ieder goed te vullen en de dames doen er alles aan het publiek te verleiden. Toch lijken de bezoekers niet te vallen voor de stoute uitstraling van de bassiste en de zangeres/gitariste.

© Moniek Steenbergen

De reacties reflecteren de presentatie van alle bandleden, het blijft allemaal een beetje mat. De liedjes worden allemaal met de nodige flair gebracht, maar aan het totale plaatje ontbreekt toch iets. Waar veel van de Engelse bandjes helemaal los gaan, blijven The Sugarettes toch allemaal een beetje te braaf staan. (EvdH)

David Gilmour Gils - Binnenzaal
Heel even had ik tijd om bij de David Gilmour Girls langs te gaan. Ze brengen een mix van retro-electro met progrock. De naam zet je eigenlijk al gelijk op het verkeerde been en dat wordt vanavond nog eens versterkt, als plotseling het licht aan gaat. En het duurt ook wel even voordat iemand het lichtknopje weer gevonden heeft. De beats zijn vooral degelijk en na het vele electro- en noise-geweld van de afgelopen dagen, kom je bijna tot rust met deze muziek. (EvdH)

Charmeur Shane Shu © Willie Kerkhof

Shane Shu – Entreehal
De van oorsprong uit Canada afkomstige Shane Shu mag halverwege de avond samen met zijn band zijn kunsten vertonen in de Entreehal van de Oosterpoort. Shane brengt een vreemd soort electropop. Het ene moment verweeft hij latininvloeden in zijn muziek, terwijl hij even later onvervalste bubblegum pop of ska op het podium ten gehore brengt. Ook de opvallende presentatie is zeer in het oog springend. Shane springt als een ware casanova over het podium heen. Hij flirt, danst en performt als een rasartiest en windt daarmee het aanwezige publiek om zijn vingers.

Alleen muzikaal gezien beklijft het soms niet helemaal. De combinatie van stijlen is op bepaalde momenten zo anders dan we kennen, dat we niet zo goed weten of we het nu heel goed moeten vinden of iets te geforceerd. Het zal een kwestie van smaak zijn. Feit is wel dat Shane Shu een strakke band is met een uitermate charismatische frontman. Alleen die twee zaken zijn op zich al voldoende om de formatie eens wat beter te gaan volgen. (PP)

Room Eleven op Hilversum On Air 2007 © Frans van Arkel

Room Eleven - 3FM Zaal
Een platina debuutalbum, een tour door Japan en een tweede album in de maak. Voor Room Eleven kan het voorlopig allemaal niet op. En ook vanavond pakt zangeres Janne Schra het publiek weer helemaal in. Deze charismatische jonge dame heeft alles in huis om in de 3FM Zaal een stomende mix van bossanova, jazz en pop neer te zetten. De zaal reageert dan ook uitbundig op de muzikale traktaties van Room Eleven.

De band heeft er zichtbaar veel schik in. Als Noorderslag evenredig veel voor ze zal gaan brengen als de voorgaande keer dan gaan ze groots worden. Want ze bewijzen overduidelijk een blijvertje te zijn. (EvdH)

Pete met rechts top-producer en toeverlaat Perquisite © Willie Kerkhof

Pete Philly & Perquisite – Buma Cultuur Zaal
We missen net het korte optreden van GMB en begeven ons naar de grote Buma-zaal, die echt “packed” is voor de show van Pete Philly & Perquisite. Begrijpelijk, want de kwaliteiten van de live-formatie zijn onomstreden en ze leverden dit jaar gewoon weer een sterk album af. Verkocht ‘Mystery Repeats’ voor een Nederlands album al bijzonder goed, de daaropvolgende clubtour overtrof helemaal de verwachtingen. Eens kijken hoe ze het in de grote zaal doen. Hé, wie zien we daar? Is dat niet? Jawel; GMB on stage en wel aangekondigd door Pete, die hem “de volgende schakel” noemt. Je kan het als vertegenwoordiger van de Rotterdamse school slechter treffen, dan zo’n introductie in een afgeladen Noorderslag-zaal. Vlot flowend laat GMB zich meteen goed zien.

Meneer de mc Philly en cellist/producer Perquisite kunnen er zelf ook wat van. Om te memoreren dat ze in vier jaar zover zijn gekomen, terwijl men toch zei dat het niet ging gebeuren met “die underground hiphop”, spelen ze het nummer ‘Time Flies’. Het is weer opvallend hoe moeiteloos ze onder leiding van podiumbeest Pete de hele zaal inpakken, zelfs op de pluche stoeltjes gaan de handjes omhoog. Pete houdt het strak. Ook in de fijne freestyle verliest hij nooit de controle. Dat eindeloze voorstellen van de band is wat onnodig, maar verder serveert Pete Philly & Perquisite weer ijzersterke, soulvolle hiphop van internationale allure. (IG)

Jae'Mel en KlaasVaak © Moniek Steenbergen

StropStrikkers – 3VOOR12 Zaal
De jongens van StropStrikkers waren al duidelijk herkenbaar in de foyer van Noorderslag, je ziet niet zo snel iemand over het hoofd met een dikke strop om zijn nek. De "SS-ers" uit Utrecht komen in Groningen even flink de waarheid vertellen. Ze vallen terug op de begindagen van de hiphop met hun beats en teksten, die onvervalst zijn en niets verbloemen.

Persoonlijk krijg ik kippenvel van een tekst als "Pak wat ik pakken kan, om te delen". Ze zetten zich duidelijk af tegen de maatschappelijke ongelijkheid en dat zouden eens wat meer mensen moeten doen. Geen koetjes en kalfjes, maar eens even flink wakker geschud worden door dj KlaasVaak. "Hiphop is niet duur, dus waarom act je urban, dit is stijl van de straat, uit de tijd van de gulden." Onvervalste Utrechtse hiphop, waar we trots op mogen zijn! (EvdH)

Tjeerd en Sven © Willie Kerkhof

Voicst – 3FM Zaal
Hyper than hype. Met liefst zeven gigs in 24 uur Noorderslag en de koppen op de cover van Fret en LiveXS staat Voicst er fraai op en dan loopt Pete Philly ook nog in een Voicst-shirt. Een gespreid bedje dus voor de Amsterdamse band, die een dag eerder het tweede album ‘A Tale Of Two Devils’ uitbracht. De zaal is propvol en als extra gasten sieren drie blazers en elektronicaman Rutger – About – Hoedemaekers de live-bezetting. Maar dan gebeurt er iets heel sneus. Frontman Tjeerd Bomhof is niet te horen, zelf hoort hij het prima en de geluidsmeneer vast ook, maar in de zaal brullen en zwaaien de toeschouwers wanhopig. Het duurt tot halverwege het tweede nummer voor Tjeerd het begrijpt en naar de microfoon van bassist Sven snelt.

Trompettist Colin en Rutger van About © Willie Kerkhof

Dramatisch begin natuurlijk, maar hij pakt het bijzonder optimistisch op en zet de situatie naar zijn hand. De blazers maken Voicst zwieriger, maar zijn niet altijd een nuttige toevoeging. Soms wordt het geluidspalet wel erg bont en kakofonisch. ‘Dazzled Kids’ heeft wel een aantrekkelijk jasje gekregen. Als we na een lekker springerig nieuw nummer, ‘Shut Up And Dance’ juist zonder blazers proeven, concluderen we toch dat Voicst met alleen de elektronica, heftiger smaakt en overtuigender dan met koperwerk erbij. Wellicht moet dat nog groeien en daar krijgen ze tijdens de 18-delige clubtour alle gelegenheid voor. Met de nieuwe composities zit het wel snor, zo blijven ballad ‘Two Devils’ en single ‘Everyday I Work On The Road’ prettig hangen. (IG)

Katelijn Schippers © Jutha

Jeremy's – LiveXS Kelder
Denk aan Gwen Stefani in haar pubertijd, opgefokt en hondsbrutaal en je krijgt een aardig beeld van zangeres Katelijn Schippers. Ze beledigt haar publiek: "Hou je bek!", om zich vervolgens te verontschuldigen, omdat je fans uitschelden nu eenmaal niet goed is voor de fanbinding. Je hebt niet veel nodig om al met een glimlach naar deze band te kijken. Een snaar breekt, maar dat geeft niet want "snaren breken is cool".

De Jeremy's nemen zichzelf lekker niet serieus, al zouden er ondertussen toch wat labels moeten zijn die dat wel deden. Want het is niet veel bands gegund op de TMF Awards door te dringen als ongetekende band, als voorprogramma te dienen bij Less Than Jake én een Europese tour te doen. Deze jonge punkpoppers uit Kampen gaan keihard! (EvdH)

© Moniek Steenbergen

Popprijs – Buma Zaal
Wordt het Jan Smit, VanVelzen, Opgezwolle of toch Krezip? Dat is de hoofdvraag in de Buma Zaal rond de klok van elf uur, vlak voor de uitreiking van de Popprijs. Niemand houdt er kennelijk ook maar enigszins rekening mee, dat er misschien wel weer eens een dj aan de beurt is. Het mag inmiddels bekend zijn; Armin van Buuren is verkozen tot de winnaar van de Popprijs. De dj zelf is niet aanwezig en daarom moet de grote hoeveelheid bier dit keer naar een scherm worden gegooid. De reactie in het publiek is niet al te mals. Velen hadden op een andere winnaar gerekend en de afwezigheid van Armin wordt hem bepaald niet in dank afgenomen. Na de uitreiking van de cheque en het bijbehorende beeldje aan de broer van de dj, druipt het publiek dan ook snel af, om in de andere zalen van de Oosterpoort verder te genieten van de artiesten die wel in Groningen aanwezig zijn. (PP)

Extince is terug © Ingmar Griffioen

Extince - Oor Zaal
Met een optreden van Extince op het OOR-podium kan het qua hiphop op Noorderslag niet meer stuk. Met daarnaast namen als Sticks, Ty en Pete Philly & Perquisite is dit genre goed vertegenwoordigd. Net voor aanvang van “de X” is de zaal al aardig volgelopen en wordt er met spanning afgewacht. Rond elven betreedt Extince het podium vergezeld van dj Code Red en twee zangeressen, die de achtergrond-vocalen voor hun rekening nemen. Het is een energieke show, die de X brengt en met vooral nummers van zijn nieuwe plaat ‘Toch?’ laat hij het publiek goed bewegen.

Extince bewijst na al die jaren nog steeds meester van de flow te zijn. En met zijn altijd nonchalante houding en dans-moves weet "Prince Extince" een lekker los optreden neer te zetten, waar het publiek in meegaat. Achteraf worden de toeschouwers na het luidkeels brullen van zijn naam getrakteerd op een korte toegift. De rapper neemt afscheid van het podium met de recente single ‘Repper-De-Klep’ en laat de aanwezigen zo nog een tijdje nadeinen. (PvD)

Marg van Eenbergen als Gram © Willie Kerkhof

Gram – 3VOOR12 Zaal
"Dynamite's A Girl's Best Friend", dat is nog eens lekker binnenkomen. Gram, of eigenlijk Marg van Eenbergen, heeft de tijd genomen om te werken aan debuut 'Four Letter Word'. Maar wat is wachten als je vanavond zo verwend wordt met moddervette gitaarrock. In een kruisbestuiving van pop, indie en elektronica brengt ze een set van superstrakke songs met een heerlijk scherp randje. Evenals KT Tunstall doseert ze veel met delay's, wat de muziek een extra dimensie geeft.

Ze weet precies hoe ze het publiek moet bespelen met haar speelse blik en trekt zich daarbij helemaal niets aan van alle camera's die op haar gericht zijn. Gelukkig hebben we niet gezien dat ze af en toe de laptop een slinger gaf voor een volgende vette sample. Het is haar vergeven. (EvdH)

Ook terug: Claw Boys Claw © Moniek Steenbergen

Claw Boys Claw – 3FM Zaal
Legendarisch! Elke andere term zou het optreden van Claw Boys Claw tekort doen. Peter te Bos en zijn mannen zijn terug. De frontman is in de loop der jaren weliswaar een paar kilootjes zwaarder geworden en een paar haartjes grijzer, maar de spirit is er nog steeds. Misschien wel meer dan ooit tevoren. Gekleed in een pyama gaat Te Bos er meteen vol in. Oude nummers worden afgewisseld met nieuw materiaal. John Cameron is nog steeds een geweldige gitarist en ook de rest van de band staat als een huis. De heren komen duidelijk even laten zien hoe je een live-show moet neerzetten.

Vanaf tel één zie je dat Peter er weer zin in heeft. Hij straalt, hij scheldt, hij zingt en springt en hij laat zien dat hij ervan geniet. Dit is de Claw Boys Claw die we graag willen zien en die we dus tien jaar hebben moeten missen. Bij het tweede of derde nummer stagedivet de frontman al van het podium en rent door de zaal. Het publiek realiseert zich in eerste instantie amper wat er gebeurt, maar al snel wordt de pit met hossende mensen in de zaal groter en groter en is het feest echt los. Na een dik half uur lijkt het helaas alweer afgelopen, maar gelukkig komt het kwartet nog even terug voor een encore. Iggy Pop’s ‘I Wanna Be Your Dog’ vormt de eerste geweldige toegift en de set eindigt uiteindelijk met een redelijk ingetogen versie van ‘Dream a Little Dream’. Dit is hét optreden van Noorderslag 2008. Claw Boys Claw is terug en sterker dan ooit tevoren! (PP)

La Melodia op Noorderslag 2007 © Moniek Steenbergen

La Melodia - LiveXS Kelder
Deze rappende dame staat al voor de tweede keer op Noorderslag, dit maal met volledige bezetting. Beginnen ze in Europa langzaam maar zeker steeds meer bekendheid te genieten, in Japan zijn ze al groot. Hun debuut 'Vibing High' is daar al duizenden keren over de toonbank gevlogen.

De extra muzikanten in de huidige bezetting doen het geluid veel goeds. De bassist speelt erg mooie melodische baslijnen en de zangeres, die de backing vocals verzorgt, doet dit zeer sterk. De kleine Melodee probeert het publiek mee te zingen, maar ondanks de enthousiaste reacties komt er niet veel uit de kelen van het publiek. Karaoke moet hier duidelijk nog doorbreken. (EvdH)

Lucky Fonz overtuigde ook als presentator, panellid en cabaretier © Willie Kerkhof

Lucky Fonz III – Patio
We wisten al dat Lucky Fonz III een geweldige cd had gemaakt en dus goede liedjes kan schrijven. Wat we niet wisten, is dat hij er eigenlijk ook zo een carrière naast kan nemen als cabaretier. Lucky Fonz III oftewel Otto Fons Wichers keuvelt een eind weg en schudt de ene na de andere grap uit zijn mouw. Tussendoor speelt hij vooral liedjes van zijn laatste cd ‘Life Is Short’.

Vanaf het begin ligt de overvolle patio aan zijn voeten. Zijn onbevangen presentatie en de prachtige songs zijn een gouden combinatie. Op driekwart van de show levert de jonge songwriter zelfs een ware vuurwerkshow af, wanneer hij op het podium een rotje afsteekt. Het is illustratief voor de sfeer. Droge humor afgewisseld met unieke liedjes zorgen voor één van de beste optredens op deze editie van Noorderslag. Het is dan ook zeer terecht dat Lucky Fonz na afloop uit handen van Jan Douwe Kroeske de Essent Award krijgt uitgereikt. Na de uitreiking trakteert Lucky nog op een korte toegift in de vorm van een grappig Nederlandstalig liedje over een mooi meisje. Top! (PP)

Agua De Annique © Peter de Jong

Agua De Annique - Entreehal
Kippenvel! Ik kreeg echt kippenvel van de nieuwe band van Anneke van Giersbergen. Ik was al lang afgehaakt bij The Gathering, omdat ik het allemaal wat zwaarmoedig vond. Anneke kreeg een kleintje en besloot haar tijd en aandacht daaraan te besteden. Maar ze is nu terug en wat mij betreft beter dan ooit. Wat een verschijning staat er vanavond op het podium. De band in matrozenpakjes en Anneke als de kapitein van deze denderende machine.

Waar de liedjes bij The Gathering nog wel eens in het oneindige leken te belanden, weet ze hier precies waar de kop en staart van het liedje horen. Zeer pakkende songs doordrenkt van lyriek, want als mevrouw haar mond open trekt hou je het bijna niet droog. Agua de Annique zet een set neer van mooie rustige songs en felle energieke stoner-rock. Anneke is helemaal terug! (EvdH)

Michiel (r) en Gerrit bij Adept © Ingmar Griffioen

Bonne Aparte – 3VOOR12 Zaal
Iemand tipt ons dat die lui van Adept in Bonne Aparte zitten en dat het ook muzikaal een soort “Adept plus” betreft. Daar zit veel waarheid in, zien we al snel. Adept-gitarist Gerrit is ineens frontman en zanger Michiel beperkt zich nu tot de gitaarpartijen. Het zestal geeft een tamelijk heftige show weg, die visueel misschien nog wel boeiender is, want de intensiteit van de muziek wordt zo goed uitgebeeld door die Friese koppies. En met drie gitaristen, twee drummers en een toetsenist kun je een hoop lawaai maken. De muur van keiharde noise (en feedback), de strakke ritmiek, spannende wendingen en schreeuwerige zang voeren al onze zintuigen volledig mee. Beefheart en Shellac vallen als referenties. En dat Michiel afsluitend de gitaar door het podium probeert te rammen, is treffend. Daar willen en gaan we wel meer van horen. (IG)

Sjam en Jori © Roel Determeijer

Nobody Beats The Drum - LiveXS Kelder
We waren verrast door de comeback van Nobody Beats The Drum. Na de Grote Prijs-winst in 2003 en een jaar van veel spelen werd het immers angstvallig stil rond het elektronica-trio. Nu is er gelukkig weer tijd en maken ze eindelijk serieus werk van een debuutalbum. 'Beats Work' moet in maart het licht zien. Waarom in vredesnaam twee meisjes iedere kelder-bezoeker een lichtgevend staafje en een lampje moeten aansmeren, is ons een raadsel. Het ziet er geinig uit, maar dergelijke retro truttigheid past absoluut niet bij de muziek.

Publiek feest in de kelder © Roel Determeijer

De stuiterende elektronica-machine van dj Sjam en key-jay Jori lijkt af en toe te haperen, maar na een valse start gaat de driekwart volle kelder wel compleet los. Hoe we in die maalstroom van dansende lampjes terecht komen weten we niet, maar afhaken is geen optie met die stuwende beats. De beelden van vj Rogier maken het plaatje compleet en we doneren gretig bergen zweet. Op het hyper-energieke ‘Quit Your Job (And Get Back To Bed)’ kijken we impulsief achterom, maar de baas is de kelder ontvlucht... (IG)

Vlnr: Typhoon, Rico en Sticks © Moniek Steenbergen

Typhoon en Sticks - 3FM Zaal
Typhoon staat als Essent Award-winnaar geprogrammeerd in de 3FM-zaal, waar veel mensen verspreid door de zaal zitten en een grote groep vooraan staat. De show van Typhoon is uitgebreid, niet van korte duur en wordt gebracht met veel overtuiging, waarbij de rapper uitstraalt het naar z’n zin te hebben. Op het moment dat zijn optreden erop zit en het tijd lijkt om op adem te komen, neemt Sticks, en later ook Rico (dus zeg maar Opgezwolle zonder Delic), het stokje over.

Het gevolg is één lange show, waarop de bezoekers vooraan helemaal los gaan. Een apart moment is, als Sticks besluit het publiek in te springen en vanuit de zaal door te rappen. Het ziet eruit alsof niemand het door heeft en iedereen om hem heen stug doorgaat met springen, duwen en mee te schreeuwen richting het podium. De underground-formatie StropStrikkers blijkt na hun “banging” performance nog genoeg energie over te hebben, om mee te delen in de pit die gaande is. (PvD)

Vlnr: Halfhide, Lake Montgomery, Charles Frail, Lucky Fonz, Leine en Amarins © Willie Kerkhof

Amsterdam Songwriters Guild – 3VOOR12 Zaal
Het neusje van de zalm uit de Amsterdamse songwriters-scene krijgen we vanavond gepresenteerd door Lucky Fonz III persoonlijk. De Amsterdamse songwriter heeft zelf al menig optreden gedaan dit weekeinde en kan nu rustig met een biertje in zijn hand de acts aankondigen. Iets wat hij met zeer veel flair doet. Woodwards mag de spits afbijten met een ouderwetse protest song. Lake Montgomery brengt een heel persoonlijk liedje. Ze heeft qua performance veel weg van Tracy Chapman, een kleine en fragiele jonge dame. Ze mag na afloop nog een toegift geven, waarin ze zingt over haar komst in Amsterdam gedurende de winter: "Go away Lake! We are sleeping".

Ro Halfhide

Vervolgens komt Chinup, een gehele band, het podium op. Ze spelen een lekker vlot liedje en zijn een factor 10 sneller klaar dan dat ze nodig hebben om op te bouwen. Maar ze staan op Noorderslag! Hierna komt Ro Halfhide, oprichter van het Amsterdam Songwriters Guild, het podium op. Blijkbaar een zeer geliefde en bekende songwriter, want ik meen toch te horen dat mensen uit het publiek zijn liedje meezingen. Hij heeft een heel beatlesque liedje met zanglijnen, die wat weg hebben van Matt Belamy van Muse.

Charles Frail moest voor vanavond speciaal een liedje schrijven. Normaal duren ze namelijk met gemak 30 minuten en dat is nu niet echt gepast. Hij begint het liedje heel rustig met een zeer lage stem. Maar dan gaat hij los, WAUW!! Een bijna Afrikaans klinkende stem met een prachtig hoge falset stem, voorzien van veel vibrato. Het was snel doorgaan want het moest binnen een half uur gebeuren. Weer een band, Amarins & Le Gatte Negre. Ze brachten een soort van zigeuner folk waarbij de zangeres iets weg had van een jonge Joni Mitchell.

Kypski achter z'n scratchbare drumkit © Willie Kerkhof

Weer een oprichter van het Amsterdam Songwriters Guild, te weten Reaganesk. Met een mooi liedje zingt hij richting het einde van de voorstelling. Als passende afsluiter komt Leine die onlangs de Grote Prijs van Nederland heeft gewonnen. Ze is tevens de eerste artiest waar (door Pierre Wind) ooit een gerecht voor is gemaakt op basis van haar muziek. Ze speelt het prachtige ‘Familiar Grounds’ (EvdH)

C-Mon & Kypski – Buma Cultuur Zaal
Wie nog niet door had dat C-Mon & Kypski afgelopen jaar zo’n beetje alles wat ze voor onmogelijk hielden hebben verwezenlijkt, moet welhaast in een grot onder de jurk van ene Bin Laden hebben geleefd. Noorderslag, Pinkpop, Lowlands en zoveel meer; stuk voor stuk gingen ze voor de bijl. Wat meespeelde is dat de groep de succesformule van het album – een bont scala aan stijlen met een bonte groep gastmusici vertolken – doortrok naar het podium. Wij gingen ook meermalen plat, dus deze keer geloven we het wel. We genieten eerst van de fraaie Amsterdamse singer/songwriter-selectie en arriveren op 2/3 van de circus-show in de Buma-zaal.

Jori verwijst naar bassist Daniel © Moniek Steenbergen

Daar zien we toch wel een feestje ontstaan, hoewel het – net als bij Pete Philly – toch altijd een beetje een lauwe affaire blijft met het stoeltjespubliek in deze zaal. Aan C-Mon & Kypski en de vele gasten zal het niet liggen, een Amsterdam Klezmer-trio blaast er flink op los en toetsenist Jori en knoppenman C-Mon zwepen de boel op. Vooraan ontstaat een kolkende pit en iemand (een clipmaker?) trotseert de barrier met een indrukwekkende stagedive. Hmm toch niet gek, dat feestje. Voor wie Circus C-Mon & Kypski nog niet gezien heeft: deze maand heb je nog drie kansen. Wij wachten even op het volgende album en mogelijk nieuwe briljante ingevingen van het kwartet. (IG)

Balkan Beatz-initiator en dj Tommi vs. Mala Vita © Moniek Steenbergen

Mala Vita – Entreehal
Denk aan Manu Chao met nog iets meer Balkan-invloeden en dan hebben we alvast de band Mala Vita van een stempeltje voorzien. Met het optreden van deze groep zijn we begonnen aan het laatste staartje optredens van Noorderslag 2008. Het publiek dat op dit tijdstip behoefte heeft tot dansen is aanwezig in de Entreehal, waar Mala Vita haar reputatie als enerverende liveband waarmaakt. Zanger/gitarist Mickael zweept kinderlijk eenvoudig de redelijk gevulde zaal op met zijn energieke performance. De bandleden zijn afkomstig uit vier verschillende landen en dat is goed te horen in de muziek. Ook in de teksten maakt de band gebruik van het multiculturele karakter van de band.

Hoogtepunten in de setlist zijn folk/reggae-achtige ‘Pleshi’ en het heerlijk ophitsende ‘Club Slava’. Bij het laatstgenoemde nummer gaat het dansende publiek echt los. Tevens laat Mickael nog even horen, dat hij ook nog een ander muzikaal verleden heeft door er een flinke rap uit te gooien. Hoewel deze Muzzy-recensent Mala Vita al wel eens beter heeft gezien, is het Noorderslag-optreden toch zeer verdienstelijk. Deze groep is een grote aanwinst in het Nederlandse clubcircuit en zal ongetwijfeld een populaire act worden voor de zomerfestivals. (PP)

Aux Raus bouwt feest met Opposites en publiek © Willie Kerkhof

Aux Raus – 3FM Zaal
Ja, dat schijnt dan allemaal maar makkelijke muziek te zijn. De gabberende electropunk van Aux Raus komt uit slechts enige machientjes, de gitaar van Luuk Bouwman en de strot van de kale frontman Bastiaan Bosma. Klopt, maar meer is er ook echt niet voor nodig om een groep mensen uit hun dak te laten gaan, zeker niet als het voor de uitgelaten festivalgangers de laatste show op Noorderslag is. En Aux Raus legt wel razend effectief de vinger op de zere plek: muziek kan nog zo interessant in elkaar zitten, maar veel jeugd wil gewoon knalhard uit hun plaat gaan. En dat gaat niet op het gros van de softe zooi, die we keer op keer in de hitparades aantreffen.

Dat gaat zeker wel op nummers als ‘Powder Powder’ en ‘Wire’. Met ongecompliceerde, opruiende teksten (vaak meer kreten) over opgefokte beats en scherpe riffs is het uiterst lastig stil staan. En dat doen dan ook maar weinigen in de zaal. Ook The Opposites niet, die met ontbloot bovenlijf het feestje uitbundig meevieren vanaf het podium. Aux Raus was na de dubbele show van vorig jaar (ook met de Bimbo’s) gepromoveerd tot afsluiter en dat juichen we toe. Geen betere act om drie dagen muziek en seminars grondig mee weg te spoelen. (IG)

Cover-act ordinaire The Hot Stewards © Willie Kerkhof

The Hot Stewards – Grolsch Foyer
De afsluiting van de avond is, net zoals vorig jaar toen de Blue Grass Boogiemen op dit podium stonden, een bijzondere aangelegenheid. The Hot Stewards betreden ditmaal het podium in de foyer en de heren doen dat gekleed in strakke leren broeken en vaak net iets te kleine shirtjes. De groep wordt aangekondigd door de Jakhalzen, bekend van tv, die al grappen, dat de heren achter de coulissen hebben gezworen toch allemaal hetero te zijn, ondanks de extreem nichterige look van elk individueel bandlid. We hebben maar niet onze charmes in de strijd gegooid om dit daadwerkelijk te checken. Het ging immers deze avond om de muziek en die was vrij kut. De band speelt niet goed. De leden van de band kunnen niet zingen. De enige die we nog enigszins van een stukje muzikaal talent kunnen betichten is de drummer.

Op naar de uitgang © Moniek Steenbergen

Dat gezegd hebbende moeten we toch na afloop van de show concluderen, dat het een geweldig optreden was. Het is The Hot Stewards niet te doen om de kwaliteit van de muziek, maar om de kwaliteit van de show. Nummers als ‘Straight Up’ (Paula Abdul) en ‘I Wanna Dance With Somebody’ (Whitney Houston) worden op een hilarische wijze vertolkt. Met een groot gevoel voor komedie staat elk bandlid op het podium zijn eigen show te geven en het publiek smult ervan. Daarmee komt deze editie van Noorderslag op een bijzonder grappige manier ten einde. We begeven ons vermoeid, maar tevreden naar de uitgang van de Oosterpoort en kunnen niets anders dan concluderen, dat het best goed gaat met de Nederlandse muziek. (PP)

---

Onze medewerkers maken de balans op van het Nederlandse muziekfestijn in de Oosterpoort:

Vincent en Arjen van The Horse Company © Willie Kerkhof

Arjen van der Straaten:
1. Extince
2. Lolly Jane Blue

Edwin van der Hoeven:
1. Room Eleven
2. Agua De Annique
3. Gram

Ingmar Griffioen:
1. The Horse Company
2. Bonne Aparte
3. Pete Philly & Perquisite
4. Nobody Beats The Drum/Gram

Moniek Steenbergen:
1. Mala Vita vs Balkan Beatz
2. C-Mon & Kypski
3. The Opposites

Patrick Pelman:
1. Claw Boys Claw (!!!)
4. Lucky Fonz III
5. The Horse Company

Perquisite © Willie Kerkhof

Pim van Die:
1. Typhoon
2. Pete Philly & Perquisite
3. Sticks
4. StropStrikkers
5. Aux Raus
6. Extince

Rob van der Veeken:
1. Typhoon. Super live-set, het feit dat hij zijn tekst kwijt was kon de pret zeker niet drukken!
2. Extince. Doe niet dom gek! Extince is de beste rapper in de omtrek!
3. Opgezwolle (Sticks). Rico is een held, Delic (A.R.T. in dit geval) is een held en ik zeg het publiekelijk, Sticks is zelf ook niet onverdienstelijk.
4. Pete Philly. Ongelooflijk hoogstaand optreden, qua muzikaliteit zeker beter als de bovenstaande acts, maar was die avond op zoek naar meerappen/meedansen en ken 'Mystery Repeats' nog niet zo goed.

Willie Kerkhof:
1. Lucky Fonz III
2. Voicst
3. The Madd

---

In de foto-afdeling vind je tussen de 131 foto's verder ook nog beeld van Moke, The Madd, The Girls en de Balkan Beatz dj's.

Naar alle 131 foto's van Noorderslag 2008 »

Voor meer werk van Willie Kerkhof ga je naar zijn website www.siimple.nl en voor de kunsten van Roel Determeijer kijk je op zijn flickr-site.

---

Voor al het nieuws, achtergronden, tips, interviews, recensies, muziek, verslagen en concertgegevens blik je terug met ons Dossier Noorderslag 2008