Verslag in woord en beeld van Pop/Rock finale Grote Prijs

Steef Cuijpers © Jutha

MusicFromNL stuurde Jutha en Bode naar de finale Pop/Rock van de Grote Prijs op zaterdag 8 december in de Melkweg. Het leverde het volgende verslag van Bode op en de bijgaande fotogalerij met foto's van Jutha.

Ga direct naar de fotogalerij

Niet eerder bezochten wij een Grote Prijs Finale, maar voor Muzzy speuren wij gaarne stad en land af in de hoop nieuwe interessante bands te ontdekken, ons tegelijkertijd afvragend waarom wij pas in 2007 een keer naar Amsterdam treinen om te aanschouwen welk een talent er zoal aan de oppervlakte komt. Eindelijk een act met internationale allure? We zullen het zien.

The Girls © Jutha

Wij kiezen voor de categorie pop/rock en wat dat betreft valt er op geen van de bands iets aan te merken: er zal stevig gepop/rockt worden vanavond. Het geheel wordt gepresenteerd door de Eindhovense komiek Steef Cuijpers, die wij kennen van een dvd van de Comedytrain. Na de verplichte vraag of we er een beetje zin in hebben met geestdriftig gejuich en geklap beantwoord te hebben, trapt, bij gebrek aan echte dames op het podium (alle deelnemers zijn min of meer mannelijk), het jonge The Girls af voor 20 minuten springerige gitaarpop die zo in het voorprogramma van The Arctic Monkeys zou kunnen. Een band in wording, voor zover je daarvan mag spreken vanavond: afgezien van het uiterlijk van de band duidt niets erop dat het viertal nog maar betrekkelijk weinig ervaring heeft. Als die enorme Britpop-eruptie van de laatste paar jaar nog even aanhoudt, zal niets ze in de weg staan om de andere kant van de Noordzee een poepje van Nederlandse bodem te laten ruiken. Kanttekening: de bassist eist het hele podium voor zichzelf op, daar waar de gitarist de term ‘less is more’ beter begrepen heeft, en cool is door rustig te blijven en niet, bijvoorbeeld midden in een ontspannen voortkabbelend couplet, opeens een gat in de lucht springt. Maar zoals Henkjan Smits zou zeggen: je bent nog jong, dus dat kneden we er nog wel uit.

Good Dog Happy Man © Jutha

Tweede band: Good Dog Happy Man. Goeie, zelfverzekerde bassist, die later op de avond tot Beste Muzikant verkozen zal worden. Een zanger die een poging doet Jeff Buckley naar de kroon te steken en daar her en der nog bijna in slaagt ook. Verder: weinig touwen vast te knopen aan deze noisy funk en /of rock. Hak-op-tak werk, maar wel erg strak en niet in een hokje te vatten; een goede aanwinst voor de toch al behoorlijke scene in Utrecht, maar laten we groter denken want we willen wel eens iets nadrukkelijk buiten de grenzen zien treden, nu de Golden Earring bijna met pensioen is.

Viberider © Jutha

Gaat Viberider het doen, namens Nederland? Dikke kans. De band, opgericht door ex-Dreadlock Pussy gitarist Punto, knalt er meteen keihard in, met een podium-act die er niet om liegt. De muziek is te omschrijven als een lichte variant op de stonerrock en de soms vervormde vocalen schuren tegen het geluid van Layne Staley (Alice In Chains) aan. Dat gevoel geeft het ook een beetje, dat heldere doch naargeestige geluid. En die drummer, is dat niet… jawel, dat is hem, Sjoerd van der Knoop, die tot voor kort actief was in maar liefst vier bands. Hij beperkt zich nu tot Viberider en Face Tomorrow, want een mens kan zich natuurlijk teveel op zijn hals halen. Hoe dan ook, er gebeurt nu eindelijk wat op het podium omdat Viberider naturel speelt alsof het gewoon een doordeweeks optreden is en niet stijf staat van de zenuwen die normaliter met dit soort avonden gepaard gaan. Erg prettig om naar te kijken.

Kings Of The Day © Jutha

Kings of the Day legt duidelijk wel de nadruk op het competitieve, getuige de grote schare fans die men heeft aangespoord om vanavond hier in de Melkweg te vertoeven. Misschien had Kings Of The Day meer aandacht kunnen besteden aan een eigen geluid, want nu staan we ons suf te ergeren aan een veredeld nabauwen van Editors, waar de heren zich mee bezig houden. Invloeden zijn prima, maar ken je grenzen. Zo komen we er toch niet, als we bands klakkeloos na gaan doen! Nee, als dit wint, vind ik het armoede.

A Silent Express © Jutha

Gelukkig staan er nog twee kanshebbers op de lijst, A Silent Express bijvoorbeeld, die zichzelf voordoen als een mix van Foo Fighters en Nada Surf. Hoho, daar noem je wel een stel liedjesschrijvers, jongens! Of het als zodanig uit de verf komt? Nee. Dit is eigenlijk het tegenovergestelde van wat de vorige band deed. En begrijp me goed: niet dat een act beoordeeld moet worden op de favoriete bands die in de biografie genoemd worden, maar de muziek is verder ook niet bepaald opzwepend, prikkelend of zelfs maar interessant te noemen. Het is degelijke pop. Jammer hoor.

Clueless © Jutha

Als een soort troost wil de laatste band, Clueless, niet meer dan hetzelfde doen, maar dan in de versnelling: degelijke punkpop. Of nee, degelijk is het ook al niet. Wat wordt er rommelig gespeeld. En wat zitten die nummers voorspelbaar in elkaar. Stel U een Blink 182 voor, maar dan met wat meer bandleden die er allen behoorlijk kleurloos bij staan. Kan Viberider niet nog een paar liedjes doen? Nu gaat dit verhaal als een nachtkaars uit omdat de organisatie wat mij betreft de speelvolgorde precies andersom had kunnen zetten.

In afwachting van de prijsuitreiking mogen de winnaars van vorig jaar, The Kevin Costners, namelijk nog even laten zien waarom ze ook alweer de winnaars van vorig jaar zijn en geloof het of niet, maar ik zie overal om me heen mensen gapen, en niet zonder reden; wat is dit saai.

Een uitbundig Good Dog Happy Man © Jutha

Op naar de uitslag dan maar. Good Dog Happy Man wint, en iedereen lijkt daar wel vrede mee te hebben. Nogmaals, dit verhaal lijkt erg negatief, maar het was half-om-half: eerste drie bands goed, laatste drie bands niet echt slecht, maar welzeker gezichtsloos. The Kevin Costners geven het stokje door aan Good Dog Happy Man, dat een poging mag doen de vloek, die op het winnen van de Grote Prijs rust, te slechten. Ik wens ze daarbij alle succes.

Bekijk alle foto's van Jutha in de fotogalerij

Meer werk van Jutha vind je op www.bandpics.nl