Noorderslag 2004

© Peter de Jong

Hier het verslag en een rits foto's van het Noorderslagfestival afgelopen zaterdag (10 januari) in de Oosterpoort in Groningen. Patrick Pelman, vergezeld door zijn broer Chris, liep een aantal zalen af en noteerde wat hij zag en hoe dat bij hem overkwam.

Direct naar de foto's »

Onze trip als razende reporters van Muzzy begon zaterdagavond (10 januari) in de foyer van de Oosterpoort. Grote Prijs winnaar Eleven mocht het festival openen en deed dat met verve. De poppy rocksongs kwamen tot ons in de foyer, wat voor Eleven waarschijnlijk niet de beste plek was om te beginnen, aangezien er erg veel publiek net binnenkwam en drukker was met andere dingen, dan met de openingsact. Toch slaagde de groep erin met haar goed in het gehoor liggende liedjes redelijk te boeien.

Om ook even een stukje van this beautiful mess mee te pakken verlieten we Eleven na een een flinke twintig minuten en wandelden door naar de Oor zaal. Daar kwamen al vlot de eerste klanken ons tegemoet van de band die het afgelopen jaar het zeer goed ontvangen abum ´Temper The Wind To The Shorn Lamb´ heeft uitgebracht. Ik had de band nog niet eerder gezien maar was erg onder de indruk van de mooie liedjes, de originele instrumentale bezetting en de schitterende tweestemmige zang. Deze groep kan zowel fabelachtige luisterliedjes ten gehore brengen als knap gefabriceerde bombastische composities. Dit moet internationaal toch ook kunnen doorbreken…

De teenage rock van Di-rect stond vooraf niet meteen op ons programma, maar ter plekke besloten we toch maar even langs te gaan. Toen we rond een uurtje of acht in de Grote Zaal van de Oosterpoort even een kijkje namen zagen we daar al de eerste tienermeisjes vooraan bij het podium zitten, terwijl het Haagse bandje toch echt pas een dik uur later zou beginnen met haar optreden. Tel daar bij op dat ik de groep nog nooit eerder zag en snap dat ik samen met Chris besloot toch maar even te gaan kijken. Di-rect krijgt van de gemiddelde muzikant (lees azijnpissers) niet meteen de beste kritieken, maar ik moet zeggen dat ik wel respect heb voor de jonge mannen. De manier waarop de show in elkaar steekt en de wijze waarop de heren over het podium stuiteren om het publiek te vermaken is toch wel soort van grappig. Zowel muzikaal als tekstueel gezien vanuit een soort van artistiek oogpunt mag het natuurlijk een flink stuk spannender. Voor diepgang, inhoud, verassingen en afwisseling hoef je zeker niet bij ze aan te kloppen, maar Di-rect heeft zaterdag wel bewezen dat ze de Grote zaal in de Oosterpoort vol kunnen spelen op Noorderslag en dat kan ook lang niet iedereen zeggen.

Het verse platencontract bij Excelsior maakte ons erg nieuwsgierig naar de band Gem, waarvan ik voor de ondertekening van het contract nog niet eerder had gehoord. Onderweg naar de bovenzaal komen we mijn bekende plaatsgenoot Erwin Nyhoff tegen. Ook hij heeft het duidelijk naar zijn zin en meldt tussen neus en lippen door dat hij zich dit jaar weer lekker bezig gaat houden met de Prodigal Sons. De heren van Gem stonden op het moment dat wij aankwamen nog even rustig te soundchecken. Na een interviewtje met Brainpower in de 3VOOR12 studio in de bovenzaal mocht Gem dan met een kleine vertraging haar kunsten laten horen en zien. Het zag er allemaal nog een beetje onwennig uit, waarschijnlijk mede door de grote belangstelling, maar Gem is zeker een heel leuk bandje. Lekker fris, lekker stevig en zoals al ze zelf al in de bio op Muzzy schreven, heel sprankelend. 2004 zou best wel eens het jaar van Gem kunnen gaan worden. Om 22:45 uur was het popprijstijd, waardoor we iets eerder dan gewenst de 3VOOR12 zaal moesten verlaten.

Zoals elk jaar werd er vooraf alweer veel gespeculeerd over wie de winnaar dit jaar zou worden. Vorig jaar werd het Tiësto niet bepaald in dank afgenomen dat hij via een beeldscherm het publiek te woord stond. Ditmaal ging dat beduidend beter. Blof won de Popprijs en gaf een winnaarwaardig optreden aan het massaal toegestroomde publiek. Natuurlijk was er wel weer de nodige kritiek in de zaal en zijn er altijd bandjes die hem misschien nog wel meer verdiend hadden volgens de kritische toeschouwer, maar al met al bleef het op het traditionele biergooien na vrij rustig en gunde menigeen het de Zeeuwse band om dit jaar met de eer te mogen gaan strijken. De redactie in Rotterdam werd even met een telefoontje van ons vereerd om de winnaar door te geven, waarna wij onze weg vervolgden naar Benny Sings in de entreehal.

Benny Sings is ideaal voor een zwoele zomeravond op leuk festival bij voorkeur aan de zee. De groep brengt soul met een vleugje pop en een snufje jazz gepresenteerd op een zeer studentikoze wijze. Zanger Benny heeft een heel aparte stem die zeer goed in het genre tot zijn recht komt. De zangeressen, die gekleed waren in net niet te korte rokjes met daarop pittige college shirtjes vulden Benny vocaal prettig aan.

Onder het motto 'Support your local scene' moesten we uiteraard even kijken bij de Zwolse nederhopformatie Opgezwolle. De Grolsch foyer leek het zorgenkindje van Noorderslag te worden. Het was er lang niet altijd druk bij de optredens en het gebeurde zeer regelmatig dat het meer de functie van foyer in stand hield, dan de functie van een popzaal aannam. Ongeïnteresseerd stond men dan een biertje te drinken en een beetje slap te ouwehoeren. Zowaar de vreemde hiphop-eend in de overwegend gitaarrockende Groningse bijt Opgezwolle wist de Grolsch Foyer wakker te schudden. Al bij de eerste beats van Dj Delic kreeg opgezwolle de zaal in beweging, variërend van knikkende hoofden tot uitbundig in de lucht zwaaiende armen. Vooral de singles 'Tjappies en Mammies' en 'Verre Oosten' konden op grote bijval van het publiek rekenen.

Muzzy's hoofdredacteur Roel had ons al gewaarschuwd; het kost enorm veel tijd om in de kelder te komen, laat staan om eruit te komen. Bij Woost was dat geen uitzondering. De kelder was afgeladen en zonder een gezonde ventilatiemogelijkheid was elke luchtstroompje door de zaal een welkome verademing. De Tilburgse band leek het allemaal prima aan te kunnen. Heftig zwetend brachten ze het kelderpubliek in ecstase. Drummer Pieter Holkenborg hield het geheel lekker strak bij elkaar terwijl zanger/lead gitarist Koen-Willem Toering bewees over een knappe stembeheersing te beschikken. In het bijzonder het schitterende 'Life is beautiful' en de toegift 'Battery' sprongen eruit tijdens het Noorderslagdebuut van deze band.

De Rudeboy show deed ook Groningen weer eens aan, ditmaal onder de titel The League of XO Gentlemen. Het was een opzwepend optreden waarbij alles door de frontman uit de kast werd gehaald. De band speelde als een goed geoliede machine haar set maar getuigde niet van een enorme uitstraling. Waarom Rudeboy nu zo nodig tussendoor het gebruik van speed moest aanprijzen is mij een raadsel, maar ach het optreden was goed, dus wat maakt het verder uit.

Ten slotte konden we nog net even een paar slotakkoorden van Voicst meepakken. Het was te weinig om echt iets over te zeggen, maar het staartje wat we nog hoorden was zeer energiek en veelbelovend. De laatste drankmuntjes gingen op aan een finale biertje voor Chris en een rode wijn voor mezelf, waarna het tijd was geworden om Noorderslag gedag te zeggen en terug te keren naar ons hotel. Het was mooi geweest.

Naar de foto's »