Lukas Batteau - 'Lukas Batteau'

stijl: singer-songwriter/alternative/folk
wat: ep
label/eigen beheer: eigen beheer

De openingsklanken van 'Go' doen denken aan een alternatief intro van 'Boy In The Bubble', van Paul Simon, maar een paar tellen later al tikt Nicky Hustinx (Woost en Marike Jager) af en horen we een heel ander ritme door de speakers. Een rustig nummer met subtiele gitaarklanken van Lukas, toetsen van Jelte Heringa (Most Unpleasant Men, Eefje de Visser), de bas van Merijn van de Wijdeven (Mdungu en Eefje de Visser) en de aangename stem van Lukas die mooi contrasteert met de achtergrondzang van collega singer/songwriter Steve Savage. De voormalige zanger van Yen Harley, die U2, Pearl Jam en Radiohead als inspiratie had, bakt hier voor de tweede keer een koekje van eigen deeg. De openingszin van de bio "Heerlijke zomerdagen die eeuwig mogen duren, met het incidentele briesje dat je doet opschrikken uit je dagdromen.", gaf ons niet de positieve impuls die aanzette tot het vol overgave luisteren naar wat Lukas ons biedt op de ep. Maar de recensent zwijgt. Kwijt zich van zijn taak. Luistert. Zoals het in de woorden van de grote filosoof Joe Perry al klonk: 'Let The Music Do The Talking'.

Dus het schijfje in de lade. En luisteren. De subtiliteit van 'Go' al beschreven. 'Snowflake' volgt en brengt weer smaakvolle, welhaast kabbelende klanken en de toetsen die ergens in de verte doen denken aan Steely Dan. De oudere lezers kijken nu blij of halen zuchtend hun schouders op. Maar, ook voor die laatsten onder u, wees niet bevreesd: Lukas blijft zichzelf. Geen sprake van "Dirty Work". Zijn stem is warm, doet zo nu en dan denken aan Adam Duritz (Counting Crows); in 'The Substance Of Things' geldt dat ook voor enkele zanglijnen.

Bij de muziek is het moeilijk een andere referentie te bedenken dan kabbelend. Toch is de doorgaans negatieve klank die u daarbij kunt verwachten, niet wat wij u willen meegeven. Stemmen en muziek samen maken hier namelijk dat je gaat denken aan heerlijke zomerdagen die eeuwig mogen duren. En dagdromen. Als referenties noemt de bio voor dit schijfje Damien Rice, Scott Matthews en Eddie Vedder. Wij denken eerder aan Jack Johnson. Lukas verstaat de kunst van nummers schrijven, weet hoe zorgvuldige arrangementen de nummers mooier laten klinken en maakt van kabbelen Kabbelen met een grote K. Benieuwd hoe Lukas het er van afbrengt op een volgende volledige cd. Dit is in elk geval een mooie stap. Om nog even aan de zomer te blijven denken.

aantal tracks: 4
speelduur: 14:34 minuten