On Black Waves - 'Nourrir Le Cheval'

stijl: indierock/post-hardcore
wat: cd/lp
label/eigen beheer: eigen beheer

De leden van On Black Waves zijn geen nieuwelingen in de muziekwereld. De formatie was in wisselende vorm en onder een andere naam, The Apollo Programme, al sinds 2006 bezig, maar na de definitieve formatie besloot het vijftal uit Rotterdam en Utrecht onder deze nieuwe bandnaam een frisse start te maken, zonder daarbij hun gecreëerde sound te verliezen. Wat miste was een eigen cd-release, maar dat is nu opgelost met de debuut cd ‘Nourrir Le Cheval’. Leden van het eerste uur Marlou (basgitaar, zang), Aram (drums) en Willem (gitaar) brengen ook duidelijk een karakter mee op deze cd. De songs zijn gevuld met straffe, strakke drumpartijen, vlijmscherpe gitaarstukken met fikse uithalen en grommende, rollende baslijnen. De relatieve nieuwelingen Michiel (zang, synths) en Vincent (gitaar, zang) pompen daar ook nog een vette dosis power in. Het rauwe stemgeluid van Michiel geeft je als luisteraar een paar flinke opdonders. Door de goedgekozen muzikale pauzes stoten zijn powervocalen namelijk met gemak door.

'Nourrir Le Cheval' is een schijf gevuld met acht tracks waarbij flink van leer wordt getrokken in een mix uiteenlopend van post-hardcore tot indierock. Opener ‘Solid Silhouette’ is de meest speelse van het stel door de verscheidene variaties qua tempo en instrumentatie in de coupletten. Een prima smaakmaker. Uptempo blijft het ook gaan in ‘Apollo’, hoe beter dan de ruimte te ontdekken dan met lichtsnelheid. Waarbij de versnelling vooral vanuit de gitaren en de dreunende drumvellen komt. Onderuitgehaald worden we dan met ‘Undertow’ met zijn sterk opkomende repeterende gitaarriffs en volle vocalen van de mannen. Nog zo’n instrumentale krachtpatser is post-hardcore track ‘When In Rome’. Waar het snaarwerk van Willem, Vincent en Marlou, waarvoor keizer Nero het zeker op een lopen zou hebben gezet.

Ingetogener dan het voorgaande, maar niet minder rockend, zijn ‘Watch It, Seize It, Kill It’ en ‘Angel, I’. Bij beide worden de teugels aangespannen en een lichtere indie rocksound gecreëerd, nog steeds uptempo en vol energie. Dat is dan ook uiteindelijk wat blijft hangen na het luisteren van deze cd. De energie is er met bakken vol, evenals de beheersing van de instrumenten, waar het nog wat mist zijn de teksten. De verhalen uit de nummers zijn interessant maar niet in een dergelijke vorm gegoten dat ze blijven hangen of ons uitlokken het uit volle borst mee te zingen. Op een enkel simpel refrein nagelaten dan.

Super is het dus nog niet helemaal, maar net als een goede wijn moet ook On Black Waves nog wat rijpen en een eigen nieuwe smaak toevoegen om meer body te krijgen. Het robuuste is er al nu nog de verfijningen.

aantal tracks: 8
speelduur: 27:53 minuten