Surface Noise - 'Molded'

stijl: experimenteel/alternatief/indie
wat: cd
label/eigen beheer: Dying Giraffe Recordings/Munich

Surface Noise wordt in 2004 opgericht en korte tijd later wint de band een ‘music+art’ wedstrijd. Het gewonnen geld wordt geïnvesteerd in opnameapparatuur, analoge synthesizers en buizenmicrofoons. In alle rust gaat Surface Noise vervolgens aan de slag om nummers op te nemen. Doordat de band graag experimenteert en bovendien geen deadline heeft, neemt dit proces nogal veel tijd in beslag.

In de loop der tijd worden ongeveer zestig nummers opgenomen, maar er is niet genoeg samenhangend materiaal voorhanden om een album samen te stellen. Aan het begin van dit jaar lijkt het erop dat het materiaal op de plank zal blijven liggen, maar uiteindelijk besluit de band toch om een selectie van de opgenomen nummers uit te brengen. Hierbij wordt Surface Noise geïnspireerd en bijgestaan door lo-fi legende R. Stevie Moore.

De selectie van het beste uit vijf jaar Surface Noise materiaal is samengebracht op ‘Molded’. Doordat de songs oorspronkelijk niet bedoeld waren om een album van te maken, is ‘Molded’ een zeer gevarieerd album, maar het geheel klinkt toch behoorlijk samenhangend. In het persbericht wordt de muziek van Surface Noise vergeleken met onder andere The Beatles, Weezer en Guided By Voices. Uw recensent zou hier graag nog Grandaddy aan toe willen voegen. Albumopener ‘My Little Watadori’ is een relaxt indierocknummer met een typische Grandaddy synthesizer. Het nummer kent een aantal leuke tempowisselingen op onverwachte momenten. Ook ‘Plumb Analog Man’ doet bij vlagen nogal aan Grandaddy denken.

‘Keep The Harmony’ kent een nogal aparte zanglijn en daarnaast een lekkere baslijn en opnieuw een opvallende synth. ‘Searchng For Something’ is lekker hoekig en het korte ‘Freddy Chicken Dragon’ doet Weezeriaans aan. In ‘Lost Piece Of Bubblegum’ laat Surface Noise zich dan weer wat meer van haar experimentele kant zien. ‘Rufus Red Poodle’ en ‘Poor Helen’ zijn rustige nummers met vooral zang en akoestische gitaar. Ook ‘You Know Where You’re Going’ begint met alleen een akoestische gitaar, maar deze song wordt verderop meer aangekleed. Afsluiter ‘Turning Night Into Day’ is het langste nummer op ‘Molded’ en hierin gaat de band veel verschillende kanten op. Zo horen we een folky passage met goede samenzang, maar ook een stuk rock á la The Flaming Lips en nog veel meer leuks.

‘Molded’ is zoals gezegd een gevarieerd album dat toch één geheel vormt. Niet alle songs zijn even essentieel, maar het is toch goed dat dit materiaal niet op de plank is blijven liggen.

aantal tracks: 11
speelduur: 28:35 minuten

Je kunt drie fragmenten beluisteren in onze MusicPlayer en je vindt meer informatie over dit album in onze afdeling Releases