Rosa Ensemble - 'No Ark Dead Eel'

stijl: experimenteel/kunstzinnige pop
wat: cd
label/eigen beheer: Dying Giraffe Recordings

Muziektheatergezelschap Rosa Ensemble wordt in 1997 opgericht en debuteert met de productie ‘Diepe Wildernis’. In de loop der jaren schuift het geluid van de groep via moderne dansmuziek, ambient en een samenwerking met Spinvis wat op richting popmuziek, maar nog steeds voert het experiment de boventoon. ‘No Ark Dead Eel’ is het zesde album van Rosa Ensemble en het eerste op Dying Giraffe Recordings. Het persbericht spreekt over kunstzinnige pop en dat is een redelijk goede omschrijving, al bevat de muziek ook een flinke dosis jazz.

Openingstrack ‘Let’s Move To Pangaea’ is jazzy en hoekig, met een nogal tegendraads ritme. In ‘Mad On Rocks 1’ vertelt zangeres Esther Mugambi een soort verhaal en ze wordt hierbij ondersteund door vrij rustige, typische theatermuziek. Het verhaal is overigens wat lastig te volgen, maar ook als je geen idee hebt waar het over gaat, klinkt het interessant genoeg om te blijven boeien. Dit zegt vooral iets over Mugambi’s voordracht. Ondanks het ondersteunende karakter van de muziek, is deze overigens zeker niet saai. Er gebeurt muzikaal gezien van alles, maar de praatzang van Mugambi voert de boventoon.

Het meteen hierop volgende ‘Mad On Rocks 2’ begint juist met een instrumentaal deel en bevat alleen aan het eind wat zang. Helemaal aan het eind van het album staat ook nog ‘Mad On Rocks 3’. Dit is in eerste instantie een vrij experimenteel en druk nummer, maar tegen het eind volgt een veel rustiger gedeelte met een hoofdrol voor de piano van Laurens de Boer en de zang van Mugambi. ‘Drowning Ground’ doet wel wat denken aan de muziek van Bloem de Ligny, maar dan zonder de elektronica. Het rustige ‘White Keys, White Legs’ is dan weer meer jazzy en in ‘Uncover The Remix’ laat Rosa Emsemble horen ook behoorlijk te kunnen rocken. Een paar jaar geleden maakte Rosa Ensemble een album met nummers van Captain Beefheart en diens invloed komt in deze track, die overigens ook veel jazz-elementen bevat, vrij duidelijk naar voren.

Aan het eind van ‘Uncover The Remix’ zit een zeer experimenteel gedeelte, waarin alle muzikanten even los mogen op hun instrument. Het ene moment hoor je een korte drumsolo, even later is het weer de trombone of de gitaar die de boventoon voert. Niet iedereen zal het kunnen waarderen, maar het wel is erg goed gedaan. Deze laatste zin geldt eigenlijk ook voor ‘No Ark Dead Eel’ als geheel. Het is een uitstekende plaat, maar hij is niet geschikt en ook niet bedoeld voor het grote publiek. Liefhebbers van avontuurlijke muziek moeten hier echter zeker eens naar luisteren.

aantal tracks: 10
speelduur: 47:28 minuten

Je kunt drie fragmenten beluisteren in onze MusicPlayer en je vindt meer informatie over deze cd in onze afdeling Releases