Forsophie – 'Forsophie'

stijl: postrock/noise/klassiek
wat: mini-album
label/eigen beheer: eigen beheer

“Een warm, eerlijk geluid in zwevende sferen, slepende melodieën en intense bombastique.” Zo omschrijft het Utrechtse Forsophie haar self-titled debuut. Niet alleen een hele mond vol, dit bombardement aan superlatieven, maar ook zeer gewaagd. Het schept immers grootse verwachtingen. Het artwork ziet er in elk geval prachtig uit.

Drieënhalf jaar lang is er gesleuteld, geschaafd en gecomponeerd aan deze cd. Het concept is ambitieus: uiting geven aan de emoties van het fictieve karakter Sophie, die ontwaakt uit haar mooie, simpele wereld en moet leren omgaan met angst, wanhoop en tegenvallende verwachtingen. Een poëtisch doel, maar hoe geef je er muzikaal vorm aan zonder dat het ontoegankelijk wordt?

Forsophie levert hier gelukkig een prima poging toe af. De muziek is intens en slepend en de lange nummers gaan naadloos in elkaar over. In het mooie ‘Lucide’ klinkt de stem van Jesse Brouwer diep, raspend en vol, alsof Elbow’s Guy Garvey een contrabas heeft ingeslikt. ‘The Spychiatrist’ daarentegen heeft een opbouw als een schizofrene nachtmerrie, met afwisselend prettige, impressionistische en nare, dissonante klanken. Maar toch wringt er iets aan de zogenoemde "bombastique". De eerste track ‘The Meeting’ opent mooi en er is zeker sprake van een opbouwend geluid. Het is alleen net niet genoeg. Niet dat het bombastische onverwacht komt, maar het "groeit" niet gedurende het nummer. Alsof het noise-gedeelte er nog even achteraan geplakt moest worden.

Toch is het debuut van deze vier Utrechtenaren opmerkelijk. De nummers zijn niet zomaar bedacht, maar echt gecomponeerd in de ware zin van het woord. Dit betekent dat de soms wat ongemakkelijk opgebouwde nummers geen popstructuur hebben, maar de delen op gevoel achter elkaar zijn neergezet. Na een stuk of vier luisterbeurten valt dan ook het kwartje: dit is geen muziek om te snappen. Dit is pure irrationaliteit, met explosies en stiltes op de meest onverwachte momenten. In die zin zijn de mannen met vlag en wimpel geslaagd in hun zoektocht naar Sophie, het meisje dat heen en weer geslingerd wordt tussen angst, wanhoop en chaos, op zoek naar wijsheid. Maar zo abstract als deze termen zijn, zo abstract is de muziek. Je erin onderdompelen is redelijk simpel, maar het echt vatten is een tweede.

aantal tracks: 4
speelduur: 26:21 minuten

Je kunt het nummer 'Worth It All The Way' beluisteren in onze MusicPlayer en je vindt meer informatie over deze cd in onze afdeling Releases