Tim Vantol – 'Road Sweet Road'

stijl: americana/folk
wat: cd
label/eigen beheer: Bad Moon Records

De meeste Nederlandse muziekliefhebbers zal een naam als Schilder, Smit, Veerman en Tol doen denken aan de Volendamse palingsound. Hoe anders is het met deze Tim Vantol. Deze act uit regio Amsterdam heeft een cd opgenomen in Zweden en een waslijst aan concerten in o.a. Frankrijk en Groot Brittannië. Bovendien speelt Tim Vantol muziek die aan americana doet denken gemengd met punk of hardcore invloeden. De hele stijl van de cd is hierop aangepast, weliswaar met een taalfout her en der en de uitspraak die de afkomst doet verraden. Maar het geheel ademt een Amerikaans aandoende sfeer van onderweg zijn in het muzikale zuiden van de States. Wellicht zou er een waarschuwing op de cd moeten: alleen te gebruiken in de auto.

De muzikale carrière van Tim Vantol doet zich snel gelden. Zoals op onze site te lezen heeft de zanger, die ook bas, harmonica en gitaar voor zijn rekening neemt, in verscheidene hardcore bands gespeeld en dat mag men weten. De liedjes die niet langer zijn dan 3 minuten elk zouden de luisteraar kunnen doen denken aan ‘Swing Life Away’ van Rise Against of Green Day's ‘Time Of Your Life’. Niet alleen is de duur van een lied typerend voor het hardcore of punk genre, denk aan Me First and the Gimme Gimmes met dertig liedjes van dertig seconden op een album, maar de rokerige stem van Tim als hij hoge noten aanhoudt doet je hem meteen als schreeuwende frontman zien. In het begin klinkt dat vervelend vooral door het overslaan van zijn stem, maar het geheel blijft aangenaam gebalanceerd door een goede tweede stem en akoestische opname. Er valt weinig aan te merken op de muzikale kwaliteiten en creativiteit.

Deze creativiteit uit zich vooral in het intro van het titelnummer ‘Road Sweet Road’ dat begint met samenzang die klinkt als een oude opname op de melodie van ‘Ik Heb Een Tante In Marokko’ en dan overgaat in het lied zelf. Alhoewel dat vreemd mag klinken draagt het goed bij aan de sfeer van de cd: onderweg zijn terwijl je je thuis voelt. Onderweg heb je niet de mogelijkheid om versterkers etc. aan te sluiten, maar moet je alles zo kunnen spelen als het in je opkomt. Deze sfeer blijft behouden in de overige nummers. Het thema onderweg zijn is af en toe verwarrend gezien de ritmes en tracks in sommige gevallen in elkaar overlopen waardoor je niet precies weet waar je bent op de cd. En precies dat is de hele essentie van onderweg zijn. Zoals Jack Kerouac dat in zijn legendarisch en toonaangevende beat-roman ‘On The Road’ uit 1957 al beschreef, en al zijn schrijvende en zingende tijdgenoten met hem, is onderweg zijn een geweldige vorm van escapisme met als hoogtepunten de tekst en muziek van de autoradio en mensen of bands die je onderweg of in de kroeg ziet. In ‘Broken Mirror’ zit een stuk waar meerstemmig wordt gezongen en geklapt en dat bezorgt je de neiging mee te doen. Het doet denken aan een Iers drinklied dat menige pub vaak uit volle borst meelalt.

Genieten van het moment en even de werkelijkheid vergeten want de weg is je thuis en daar gebeurt zoveel moois. Als dat de bedoeling was op deze cd is dat zeker gelukt, al is de weg die Tim Vantol berijdt kaal en draait het bandje in de cassettespeler steeds hetzelfde liedje. Iets meer muzikale opsmuk had wat ons betreft dus echter wel gemogen.

aantal tracks: 9
speelduur: 19:10 minuten

Je kunt drie nummers beluisteren in onze MusicPlayer en je vindt meer informatie over dit schijfje in onze afdeling Releases