Marlon Penn – 'Independence?'

stijl: alternatief/experimenteel
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

Marlon Penn omschrijft zichzelf op zijn website als ‘songwriter, composer, producer, multi-instrumentalist, vocalist, mc, dj and poet’. Alsof deze ex-gitarist van Nina June gewoonweg niet kan kiezen wat hij het leukste vindt. Over het algemeen wordt dit niet erg gewaardeerd, twijfel, maar bij artiesten juichen wij het alleen maar van harte toe. Het kan dan namelijk gebeuren dat er een album als 'Independence?' op ons bord terechtkomt. En wat is dat een groot en geweldig avontuur.

Marlon kan namelijk echt niet kiezen. Er valt werkelijk geen pijl te trekken op de stijl die hier gebezigd wordt. Van dikke electrobeats en een jazzgitaar tot rebelse punklyrics met bezwerende ambient-invloeden, hij doet het allemaal. En met groot succes, want ondanks de gedurfde, zwaar eclectische opbouw van het album kent het geen enkele zwakke plek. Marlons stem wordt vaak vergeleken met die van Brandon Boyd, en ja, het moet gezegd: ‘Much More Than A Miracle’ en ‘Innocent But Dangerous’ zouden niet misstaan op een Incubus-album. Maar tegelijk neigt het gave ‘Antidote’ qua instrumentatie flink naar Beck. En terwijl ‘Revolt! (Think Again)’ net zo goed een lekkere vette Soulwax-track zou kunnen zijn, klinkt ‘Forsake Me’ als een liefdesbaby tussen Sia en Doves, met Thom Yorke als peetoom. En ook deze beste man is onmiskenbaar door het hele album verstrengeld, zoals in het langzaam exploderende ‘Language Of Secrets’ en de ingetogen laatste tracks. Kortom: bij Marlon en zijn band-kornuiten heerst geen enkele angst om te experimenteren.

Met dit album steekt Marlon dan ook een dikke vinger op naar het flink gecommercialiseerde indie-genre. Waar anderen vaak blijven hangen in de wil om te experimenteren, doet Marlon Penn het gewoon. Snoeiharde rock met reggae naast lieflijke gitaarliedjes met electrobeats erin? Waarom niet, the sky is the limit. Bovendien verliest hij zichzelf niet in de immense zee van invloeden, maar stelt hij op een creatieve manier zijn eigen stijl samen.

Okee, dan toch nog een puntje van kritiek: dat vraagteken in de titel. Waarom die twijfel? Als dit niet als een energiek, onafhankelijk huis op zichzelf staat, dan weten wij het ook niet meer.

aantal tracks: 12
speelduur: 40:05 minuten

Meer:

• Fragmenten beluisteren
• Win een gesigneerde versie van dit album
  (t/m zondag 14 maart)
• Marlon Penn's concertlijst
• Details van deze release
• Songteksten van het album