Le Dimanche - 'Colour Of Shade'

stijl: ambient/postrock/triphop/jazz
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

Eigenlijk lijkt het geen doen om het debuutalbum van de Osse band Le Dimanche op propere wijze te recenseren. De band geeft ons niet alleen de muziek, maar live vormt het album ook nog eens de ruggengraat van een audiovisueel Gesamtkunstwerk, waarin de band samenwerkt met vj's en dj's om alle zintuigen met emoties te overstromen. Een ontzettend mooi concept natuurlijk, maar heb je dan als luisteraar genoeg aan enkel de cd? Jazeker, blijkt na een intensieve luisterbeurt. Ook zonder visuele input is het Le Dimanche album een ambient/postrock/triphop-ervaring waar je U tegen zegt.

In opener 'Bright Sky' toont The Gathering-bassiste Marjolein Kooijman aan over een prachtige zangstem te beschikken. Wat een mooie opbouw en wat een fijne sfeer. Alsof Le Dimanche het woord muziek volledig uit haar vocabulaire heeft geschrapt en daar ambiance voor in de plaats heeft gezet. In het stoere 'Blood Red Chevy' laat de band vervolgens horen dat ambient ook heel funky kan zijn - er komen zelfs soulvocalen om de hoek kijken. De fijne vierde track 'Two Minutes East Of Everything Else' opent met een impressionistische pianopartij. Is het Satie? Is het Debussy? Wat maakt het ook uit. Wat een heerlijke spanningsvelden creëert Le Dimanche in dit nummer. Het is er zo eentje die balanceert op het randje van prettig en onprettig, warm en kil, licht en donker. En zoiets kunnen maken is een verdienste.

Opvolger 'Panorama' is kippenvel bezorgend mooi en doet een beetje denken aan de rustige postrock van Hammock, maar dan met een klarinet. In het vette 'Reminisce' wijst Le Dimanche vervolgens met een flinke vinger naar Massive Attack. Dit nummer opent met een donkere dub-achtige baslijn en ontwikkelt zich als ware het een laidback r&b-track met een ambient cinematisch sausje.

Als enig minpuntje zou kunnen worden aangedragen dat Le Dimanche wel erg gretig uit het vaatje van de gevestigde ambient-orde tapt. 'The Calm' lijkt bijvoorbeeld ontzettend veel op The Cinematic Orchestra's 'The Awakening Of A Woman (Burnout)'. Toch is het een van de sterkste nummers op de plaat. Wie dat niveau kan evenaren, is namelijk eigenlijk gewoon heel goed.

De kracht van het album ligt hem in de volheid van de muziek en de opbouw daarin. 'Colour Of Shade' is een bevreemdende reis, die juist door die bevreemding zo interessant en mooi is. Echt compleet is het natuurlijk pas als real life experience, mét vj's, film, animatie en andere kunstigheden, maar het is eigenlijk net zo leuk om je eigen soundscapes te creëren. Deze recensie willen we dan ook besluiten met een opdracht, en wel deze: plug Le Dimanche in, ga 's nachts een blokje om en droom hartstochtelijk mee. Zelfs als dat resulteert in een nachtmerrie. "I'm walking the streets, moooodswinging".

aantal tracks: 8
speelduur: 48:01 minuten

Drie fragmenten zijn te beluisteren in onze MusicPlayer. Meer informatie over deze cd tref je aan in onze afdeling Releases.