Shady Lane – 'Between Two'

stijl: alternative rock/progressive rock
wat: cd
label: eigen beheer

Hoe komt het toch dat in het noorden en oosten van ons land toch zo vaak stevige muziek wordt gemaakt? Komt dit misschien door het feit dat in zulks uitgestrekt landschap de wind je oren doet ruisen en dikke mistbanken je in een continue sluimertoestand doen belanden, zodat decibellen simpelweg noodzakelijk zijn om je publiek te doen ontwaken? Of is dit slechts een denigrerend Randstads cliché, waarvoor bij deze dan meteen onze excuses. Desalniettemin zou de atmosferische progressieve rock van het Friese Shady Lane de ideale soundtrack voor zo’n eerdergenoemd "fantastisch" landschap kunnen zijn.

Tijdens ons voorwerk op het internet hebben we hier en daar wat recensies gevonden van eerder verschenen werk van het viertal. Al deze stukken lijken op hetzelfde oordeel uit te komen: Shady Lane is een beste rockband, met zeer capabele muzikanten, die duidelijk een grote voorliefde hebben voor de muziek van het Amerikaanse Tool, de progressive rock mastodonten uit Los Angeles. Verder concluderen veel van deze recensenten dat het drietal helaas teveel een Tool sound-a-like blijkt en meer aan een eigen geluid zou moeten werken.
Bij het uitkomen van het eerste volwaardige album ‘Between Two’ kunnen we beoordelen of de band deze kritieken ter harte heeft genomen of koppig haar "eigen" weg is blijven volgen. Al uit de eerste tonen van albumopener ‘Computer Pills’ blijkt deze veelbesproken liefde voor het werk van Maynard James Keenan, de voorman van Tool. Naarmate het album vordert lijkt het echter wat minder zwaar te klinken en minder die "Toolse abstractie" te hebben. Het geheel is wat toegankelijker. Of de band nu dan echt een eigen geluid heeft weten te ontwikkelen valt echter te betwijfelen. ‘Between Two’ lijkt meer richting die andere band te gaan waar Keenan ook een dikke vinger in de pap heeft gehad, A Perfect Circle, een band die dikwijls Tool Light wordt genoemd.

Los van de discussie of de band een eigen geluid heeft of niet, kunnen we wel degelijk concluderen dat dit album van Shady Lane verdomd goed in elkaar zit en voor een progressieve rockband luistert het verdraaid makkelijk weg en daar draait het eigenlijk toch allemaal om! Met ‘Fragile’, ‘Out There’ en ’20 Years’ heeft de band een paar meesterlijk sfeervolle nummers neer weten te zetten, die zich uitstekend lenen voor deze grauwe dagen. Het enige minpunt van het album moet toch het poppy ‘Cold Feet’ zijn. Wat gas terugnemen op een album is prima, maar deze track lijkt volledig misplaatst en zou, met alle respect, ook door Di-rect geschreven kunnen zijn.

Al met al hebben we met veel plezier naar ‘Between Two’ geluisterd en kijken we nu al uit naar de donkerste dagen van het jaar, wanneer ondergetekende met de trein naar Makkinga zal afreizen om dit album nog eens in de juiste setting te beluisteren.

aantal tracks: 10
speelduur: 36:56 minuten

Drie nummers kun je beluisteren in onze MusicPlayer en je treft meer info over deze cd aan in onze afdeling Releases.