The Gasoline Brothers – 'TSK!'

stijl: experimenteel/alternatief/country/pop
wat: cd
label/eigen beheer: My First Sonny Weissmuller Recordings/Konkurrent

Onze beoordeling in 2006 van het debuut ‘Hm!’ van The Gasoline Brothers was gematigd positief. We besloten destijds ons relaas met de woorden dat we reikhalzend uitkeken naar het tweede album van deze band. Een album waarop de grote verwachtingen, die rond de vier broers uit het plaatsje Limburg in Amerika hingen, hoogstwaarschijnlijk waar gemaakt zouden worden. Het zelfbenoemde luie viertal heeft ons lang laten wachten, maar nu is daar, na 3 jaar, eindelijk de opvolger ‘Tsk!’.

We zijn er even goed voor gaan zitten, de verwachtingen waren zoals gezegd erg hoog gespannen, en hebben de plaat een aantal keren intensief beluisterd. Naderhand bleven we helaas ietwat gedesillusioneerd hangen in onze luisterstoel, plukkend aan het lege stuk papier waarop deze recensie uiteindelijk geschreven zou moeten worden. ‘Tsk!’ is een goed gemaakt album, dat dan weer wel, maar het is niet de ultieme synthese van de aanwezig geachte kwaliteiten van de vier muzikanten waar we als muziekliefhebbers zo op hadden gehoopt. Het geheel luistert lekker weg, het is een aaneensluiting van goed in het oor liggende popliedjes met een alternatief randje. Helaas blijft geen enkel liedje na een keertje luisteren in je kop hangen. Dat is toch wel het verschil tussen een goed en een verdomd mieters liedje.

We hadden gehoopt dat de muziek wat experimenteler en dat de randjes wat rafeliger zouden zijn. De band lijkt zo goed geïntegreerd te zijn in de Nederlandse maatschappij dat ze tevens het nuchtere Nederlandse adagium "doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg" hebben overgenomen. Maar hoe geweldig zou het zijn deze vier broers als een stel Texaanse Cowboys door het Nederlandse polderlandschap te zien galopperen, waarbij de kluiten modder je om de oren vliegen. Dat zou pas de ultieme muzikale samensmelting van twee verschillende culturen zijn. Deze "awe"-potentie is zeker aanwezig.

Dus alhoewel onze wens bij het schrijven van de eerste recensie nog niet is ingewilligd, blijven we de hoop koesteren dat dit wel ooit gaat gebeuren. We hebben The Gasoline Brothers nog lang niet afgeschreven. We kunnen dus dit verhaal afsluiten met gelijke woorden als drie jaar geleden: veel bands zouden al zeer verguld zijn wanneer ze dergelijke kwaliteit zouden weten te leveren. Doen we dan de volgende keer dat meesterwerk?

aantal tracks: 11
speelduur: 39:19 minuten

Drie fragmenten zijn te beluisteren in onze MusicPlayer. Je vindt meer informatie over dit album in onze afdeling Releases.