The Madd – ‘The Madd Are Pretty Quick!’

stijl: beat/rock ’n roll/60’s
wat: cd
label/eigen beheer: Excelsior Recordings/V2

“Dag dokter, ik heb het weer. Krap twee jaar geleden kwam ik ook bij u, daar ik ongeneeslijk beat was, weet u nog?” “Ziek zul je bedoelen m'n jongen.” “Nee dokter, beat, die fout maakte u toen ook al. Twee jaar geleden bracht het Rotterdamse beat en 60’s rock ’n roll-kwartet The Madd hun eerste album uit met de titel ‘Ongeneeslijk Beat’. Nou toen had ik het virus al te pakken en kwam bij u, waarna u me meteen naar de psycholoog stuurde.” “Wat nu dan weer?” “Nou die gasten flikken het weer om met een plaat uit te komen die wederom erg verslavend is. ‘The Madd Are Pretty Quick’ heet ie. Beats alsof ze rechtstreeks uit de 60-ies komen, fuzzy orgels, violen en toeters en bellen. Doe mij maar een herhaalrecept.” “Hoezo herhaalrecept? De vorige keer waren er nog geen medicijnen voor, maar nu is er wel iets denk ik.”

“Dag apotheker, dit recept kreeg ik van m’n dokter mee…” “Aiaiai, da’s niet mis kerel. Dit is een hele zware kuur, wat er is gebeurd?” “Goed, ik leg het nog één keer uit. The Madd is met hun tweede langspeler op de proppen gekomen en die is weer erg verslavend. Al die vrolijke deuntjes en refreintjes neurie en zing je binnen no-time mee. De heren hebben echt alles uit de kast getrokken om de plaat weer alles te geven wat het nodig had. Viool-arrangementen die perfecte ondersteuning bieden bij onder meer opener ‘I Know’. Natuurlijk heeft De Schuinsmarcheerder weer een grote rol met zijn orgel-partijen. Ik hoor trompetten, toeters en bellen, allemaal gestopt in heerlijk melodieuze powerpop-liedjes. Ze hebben zelfs Spike van Di-Rect uit z’n eigen vet gehaald om een gitaarsolo mee te spelen in ‘We’re Pretty Quick’. Über-ego Dave von Raven zingt weer net als toen, heerlijk gewoon, maar dus erg verslavend. Denkt u dat deze kuur zal helpen?”

“Tja, dat weer je nooit met dit soort gevallen. Één capsule per dagdeel en dat drankje elke keer na het beluisteren van de cd.” “Waar is die zalf voor die erbij zit?” “Die mag u op uw oren smeren als de verslaving te erg wordt. De muziek zal op den duur zo verslavend zijn dat u keer op keer wilt luisteren.”

“Laat die zalf maar zitten apotheker, dan luister ik het album gewoon nog een keer toch? Ik luister liever nog eens naar de krakers als ‘Good Evening Girl’ en ‘Love’ dan dat ik zalf op mijn oren smeer. Als ik me goed herinner bent u toch een Beatles-fan? Nou, dan kan ik u de cd van The Madd eigenlijk ook aanraden. De nummers zijn voor jong en oud heel erg toegankelijk. Zelfs mijn ouders vroegen laatst op mijn verjaardag of ik dat cd'tje nog eens aan wilde zetten toen deze al twee keer rond was. Weet u, de vorige cd stond vol met obscure covers. Maar nu hebben ze de cd grotendeels zelf geschreven, dat vind ik toch echt een vooruitgang. Oh ja, kunt u Frans? Ik ook niet, maar net als op de vorige plaat hebben ze weer een Franstalig nummer als bonus op het eind gezet. 'Ce Soir Je Vais Boire' is weer een cult-hit in spe, dat is zeker. Hun huidige hit ‘Baby’ samen met rapper Dio staat er dan helaas weer niet op. Jammer, want die had echt niet misstaan tussen de andere nummers.”

“Waarom moet u zo lachen meneer?”
“Nou die capsules heten Excelsiorine, het label waar de cd op uit is gekomen heet bijna hetzelfde. Excelsior Recordings, grappig he? Zo, ik hoop dat ik hiermee een tijdje vooruit kan, want anders weet ik het ook niet. Zou het misschien ook weer helpen om de band live een keertje te kijken? Dat werkte de vorige keer ook erg goed. Ik weet dat ze bijvoorbeeld op vele festivals staan waaronder Lowlands en daarna een flinke clubtour doen. Dat is wellicht de beste remedie, gewoon maar weer eens live kijken. Bedankt voor de medicijnen in ieder geval.”

aantal tracks: 15
speelduur: 41:00 minuten

Op de MySpace-site vind je nummers van ‘The Madd Are Pretty Quick’ en in onze afdeling Releases kun je twee clips en meer informatie vinden.