Stereo - 'Monogamy'

stijl: rock
wat: cd
label/eigen beheer: EMI Music

Het gaat goed met STEREO! De rockband, die ontstond uit het RTL5 programma 'Rock Nation', heeft tussen het vele optreden en liedjes schrijven door ook nog tijd gevonden voor het uitbrengen van hun debuutalbum 'Monogamy'. Elf rocksongs knallen ons om de oren en het zijn stuk voor stuk spetterende nummers. Niet verwonderlijk, want zangeres Astrid Kunst, gitarist Daan Koch, medegitarist Jean-Baptiste Zablone, toetsenist Thijs Schrijnemakers, bassist Noah Smits en drummer Stephan Beuving hebben elk ruime ervaring meegebracht uit hun voorgaande carrières bij diverse gitaarbands, hardcore-bands en zelfs hiphop-collectieven. Een band met een breed georiënteerd verleden dus en dat merk je dan ook direct. De muziek is stevig en compact, waar de vlammen vanaf slaan. Zwaar gitaarwerk, vette drums en Astrids vocale uithalen geven toch écht de indruk dat dit zeker geen debuutalbum is. Het tegendeel is echter waar.

Voor we over de muziek beginnen, nog even over het artwork en de site, want die zijn ook zeer zeker het vermelden waard. De opdruk van de cd zelf lijkt geleend van bijvoorbeeld System of a Down's 'Steal This Album'. Een witte achtergrond met de naam van de band en een titel die lijkt alsof het met viltstift is geschreven. Maar dan de inlay; het boekje voorin wat bij elke cd wordt geleverd. Een ware uitklapposter in 80's opmaak waarop we van alles tegenkomen. Smoezelig, rommelig en druk maar o zo passend bij hetgene wat de band wil uitstralen. Om dat accent nog verder uit te dragen heeft de band de site compleet vernieuwd in dezelfde layout. Het resultaat mag er wezen; we zijn zeer onder de indruk. Diezelfde indruk hebben we verder dus ook van het album. Het is niet zo verwonderlijk dat dit debuut van zo'n enorm hoog niveau is, als je weet dat producer Gordon Groothedde zich er persoonlijk mee heeft bemoeid, de man die ook achter werk van bands als Intwine, Vengeance, After Forever, The Sheer en a balladeer schuilging.

De opener is getiteld 'Rebel With A Cause'. Wat klinkt dat gelikt zeg! Het is tot in de puntjes doordacht en het geluid is fenomenaal te noemen. Dat het ook speelser kan, wordt bewezen met het zomerse 'Do Ya'. De Amerikaanse rocksound wordt feilloos ten gehore gebracht met de song 'Last Forever'. Muziek die uit een puberfilm afkomstig lijkt te zijn; en daar is niets mis mee. Het bewijst juist de veelzijdigheid van de band. Astrid's rauwe stem komt mooi tot zijn recht in 'Unexpected', waarbij vooral in de refreinen lekker wordt uitgehaald. Wat een schril contrast met het rustige 'Still Here', dat overgaat van rustige gitaarpop tot rockballad, rocksong en dan weer terug. 'Would It Be Nice' lijkt zo van een album van de Guano Apes te kunnen komen, maar het is toch écht het onvervalste STEREO-geluid. Hekkensluiter op het album is 'Blind Again' en weer worden we meegevoerd naar een prachtig mooie gitaarballad.

We zijn onder de indruk van 'Monogamy' en de prestaties van de band als geheel. Je merkt het hoge niveau, het onderlinge samenspel van de bandleden, de dynamiek en veelzijdigheid van de nummers en ga zo maar door. Het album is af en tot in de puntjes verzorgd met een hoog feelgood-gehalte. Klasse.

aantal tracks: 11
speelduur: 37:37 minuten

Op de MySpace-pagina kun je 'Unexpected' beluisteren en in onze afdeling Releases kun je vier nummers beluisteren via YouTube en meer info over dit schijfje vinden.