Astral Travellers - 'The Truth Beyond'

stijl: progressieve rock
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

Aan het debuutalbum van de band Astral Travellers gaat een hoop geschiedenis vooraf. Het vijftal kent een rijk muzikaal verleden in diverse bands als The Lower Lifeforms en Oker. Zij speelden alles van indie/pop tot metal en daartussen en besloten het ditmaal over een geheel andere boeg te gooien. Kijkend naar hun grote voorbeelden uit de jaren '70 en '80 zoals Yes, Deep Purple, maar ook Dream Theater en Metallica, waarbij de progressieve rock een groot aandeel heeft met bijbehorende klassieke thema's als fictie, fantasie, oorlog en liefde, besloot het vijftal zich opnieuw te formeren tot de band Astral Travellers. Gerben van Oosterhout (zang), Barry Veeke (gitaar), Maarten Vermeulen (bas), Tristan de Rijk (drums) en Jochem Brok (toetsen) zochten daarbij niet naar het standaard liedje-met-refrein, maar naar nummers met - zoals zij het zelf omschrijven - een organische structuur, symfonische synthesizers en experimentele ritmes. De basis voor progrock is dan snel gelegd.

Op het album 'The Truth Beyond' horen we vijf nummers, met een totale lengte van ruim drie kwartier. Een luisterbelevenis dus. 'Gather Around' opent vrij melodieus en rustig, waarbij de intro wordt volgezongen door Gerben. De opbouw is goed gelukt, alsof je naar een bedtijdliedje aan het luisteren bent. Maar dat verandert al snel zodra het zware gitaarwerk losbarst. Het ritme varieert lekker en ligt ook vertrouwd in het gehoor, alsof we even terug zijn in de seventies. Ook de combinatie met een synthesizer is apart te noemen, maar past qua dynamiek heel mooi in het totaalgeluid.

'Higher' heeft wat meer weg van een mix tussen het werk van eerder genoemde bands als Yes en Dream Theater. Goed regelmatig tempo met haast wiskundige riffs en drumwerk dat aanvult. Hier kun je als luisteraar lekker in opgaan en op het eind worden we nog op een potje stevige rock getrakteerd. Halverwege het album komen we aan bij 'Whole Damnation'. Zwaar monotoon pianowerk met een melodramatische stem worden afgewisseld met harde en snelle gitaarpartijen. Ook de rustige sectie in het midden van het nummer doet ons heel eventjes denken aan waar we dit eerder hebben gehoord en toen hetzelfde kippenvel kregen. 'As She Goes Down' is ook zo'n prachtig opgebouwde, melodramatische song met geweldige instrumentale uithalen; de heren weten duidelijk hoe dit genre vertolkt dient te worden. En ook hier zit de bonus weer aan het einde; wat klinkt dat toch subliem.

Het laatste nummer tenslotte heet 'Dance Of Death' en is ook het langste nummer op het album. Het intro begint eenvoudig met synth en gitaar en gaat dan over tot een climax om vervolgens weer af te zakken en opnieuw op te bouwen. Het is één groot avontuur. We moeten overigens het artwork van de cd en het hoesje ook nog even vermelden: een afbeelding van een zonnewijzer met dierenriem is erg passend voor de thema's en de naam van de band; daar is goed over nagedacht met een mooi resultaat.

'The Truth Beyond' mag er zeker wezen. Astral Travellers laat duidelijk horen over de nodige capaciteiten te beschikken, al had hier en daar het vocale gedeelte wat beter afgemixt kunnen worden. Het album is een geweldige luisterbelevenis en lonkt zeker naar de grote bands van weleer. De nummers zijn uitstekend opgebouwd, melodieus en dynamisch en pakken je als luisteraar in met hier en daar een muzikale uitspatting. Progrock pur sang.

aantal tracks: 5
speelduur: 47:13 minuten

Drie tracks zijn te beluisteren in onze MusicPlayer. Meer info over deze release vind je in onze afdeling Releases.