21 Eyes Of Ruby – ‘Conquer The World Part 4’

stijl: alternatieve/progressieve rock
wat: cd
label/eigen beheer: Summer Kimono Records

Cilice, de opener op het Progpower-festival van afgelopen jaar, verscheen kortgeleden al in onze recensierubriek. Alsof de duivel ermee speelt is het nu de beurt aan 21 Eyes of Ruby (21EOR), de eerste band op dag twee van datzelfde festival. De Limburgse band kwam enkele maanden geleden met het bericht dat de samenwerking met hun producer was stopgezet, na de opnames van dit album. Waarmee we zanger/gitarist Antoine Pütz meteen een groot compliment kunnen maken, want ‘Conquer The World pt. 4’ klinkt geweldig. Beukend, onrustig, dynamisch, donker, complex. Termen die op de hele band uitstekend van toepassing zijn.

Om een idee te geven: 21EOR klinkt alsof Dave Grohl in een gekke bui heeft besloten om eens een (inderdaad) complexer, donkerder album te maken dan wat hij normaal met de Foo Fighters doet. Hij heeft al drie songs af, maar misschien moet hij eens wat mensen mee laten schrijven. Wie? Natuurlijk de heren van Tool, en dan kan zanger James Maynard Keenan net zo goed zijn vrienden van A Perfect Circle uitnodigen. Ow en wacht, die gasten van The Mars Volta mogen ook langs komen, als die geflipte zanger maar thuis blijft. Wie nog meer? Natuurlijk, Billy Corgan van The Smashing Pumpkins! Eens zien… zijn maatje Josh Homme (Queens Of The Stone Age) gaat ook meedoen. Nou vooruit, dan laten we de mannen van System Of A Down nog een avondje langskomen en dan hebben we een goed team toch? Een behoorlijk gevarieerd geheel dus, waarbij we moeten opmerken dat 21EOR haar geluid met slechts drie man neerzet. Voorwaar een prestatie van formaat!

De Foo Fighters-invloeden voeren dus de boventoon in de eerste drie tracks, waarmee we als het ware voorzichtig de wereld van de band ingezogen worden. Fantasierijk rockend, fris, gewoon hele goede songs. Vooral single ‘9Friends’ maakt veel indruk. Als we dan enigszins aan het bandgeluid gewend zijn, schroomt het drietal echter niet om ons heerlijk onderuit te schoppen met het donderende ‘Yessyana’: een ruim tien minuten durend epos waarin alle genoemde invloeden moeiteloos samensmelten. We worden daarna niet met rust gelaten: in het razende ‘Red Label Society’ zijn de SOAD-invloeden duidelijk hoorbaar en in ‘The Act Of Monstrousness’ voert een zware, slepende gitaarriff de song aan. Daarna horen we opeens weer een hele andere kant met het ingetogen, treurige ‘Mama’s Heart’ en het hypnotiserende ‘Aganetha’.

Conclusie: we komen woorden te kort om al het moois op deze plaat te beschrijven. We luisteren naar een zeer intelligente band die haar stijl heel duidelijk gevonden heeft. Een band die geweldige songs kan schrijven, die dynamiek en spanning uitstekend in de vingers heeft zitten. Een band die ons bijna een uur lang volledig in haar macht heeft. Hopelijk komt er snel een deel vijf en brengt dat de band weer een stapje dichter bij totale wereldverovering. Wij dichten 21 Eyes Of Ruby in ieder geval een grootse toekomst toe.

aantal tracks: 10
speelduur: 54:42 minuten

Je hoort vijf songs (waarvan een oudere) in onze MusicPlayer