Stuurbaard Bakkebaard - 'L'Amour'

stijl: experimenteel/alternatief/rock/jazz
wat: cd
label/eigen beheer: PIAS

Stuurbaard Bakkebaard wordt in 1996 opgericht door Timo van Veen en Onno Kortland en dit tweetal krijgt in 1997 versterking van drummer Marc Koppen. Er wordt aanvankelijk vooral voor slecht gevulde zalen opgetreden, maar als the trio in 2001 door De Kift op sleeptouw wordt genomen, neemt de belangstelling van zowel pers als publiek snel toe. In 2002 verschijnt het debuutalbum ‘Chuck’, in eerste instantie in eigen beheer, maar al snel wordt het ook door Munich uitgebracht. In hetzelfde jaar speelt de band ook op festivals als Oerol, Lowlands en Motel Mozaïque.

Na ‘Mercedes’ uit 2003 en ‘Whistle Dixie’ uit 2005 is Stuurbaard Bakkebaard met ‘L'Amour’ alweer aan haar vierde album toe. De band is inmiddels uitgebreid tot een viertal door de toevoeging van DJ DNA (ex-Urban Dance Squad). Zijn invloed is al meteen hoorbaar in de opener en titeltrack van ‘L'Amour’, dat leunt op een ritme uit de drumcomputer. Het nummer doet verder wel wat denken aan de muziek op het enige album van Moondog Jr. (later Zita Swoon). Ook veel andere nummers op ‘L'Amour’ doen denken aan Moondog Jr./Zita Swoon en het oude werk van het verwante dEUS. Net als bij deze Belgen klinkt ook in de muziek van Stuurbaard Bakkebaard een duidelijke invloed van Captain Beefheart door, maar ‘L’Amour’ klinkt tegelijkertijd ook heel modern.

De meeste nummers op ‘L'Amour’ zijn behoorlijk goed. Uitschieters zijn het melancholieke ‘Please’, met een mooie accordeonpartij en ‘Analia’. Dit nummer heeft mooie blazers die wel wat aan die uit dEUS’ ‘Theme From Turnpike’ doen denken, alleen dan op de achtergrond. Aan het eind van deze track vliegt de band een beetje uit de bocht en dit pakt erg goed uit. ‘Is Your Mama Gone’ is juist vrij rustig met een mooi stukje theremin. Het funky hiphoppende ‘Pimp My Funky Brain’ lijkt een kruising tussen Gotcha! en The Beastie Boys, met een hoofdrol voor DJ DNA die zich lekker uitleeft op de draaitafels. Het levert een leuke track op, die helaas iets teveel als een gimmick overkomt.

‘L'Amour’ is al met al een leuk album dat dus wel vrij sterk aan het oude werk van dEUS en Moondog Jr./Zita Swoon doet denken en daarmee automatisch aan Captain Beefheart. Iets meer een eigen geluid zou op zich geen kwaad kunnen, maar verder niets dan lof.

aantal tracks: 12
speelduur: 47:29 minuten

Op de MySpace-pagina van Stuurbaard Bakkebaard kun je een vijftal nummers van 'L'Amour' beluisteren.