NO Blues – 'Lumen'

stijl: arabicana/folk/blues/world
wat: cd
label/eigen beheer: Continental Record Services

Het is zo'n vijf jaar geleden dat Productiehuis ON Ad van Meurs (gitaar, zang) een singer/songwriter uit de "americana school", Haytam Safia met zijn Arabische luit (en zang) en kennis van de traditionele Arabische muziek, en Anne Maarten van Heuvelen (contrabas, zang) met haar jazz- en blues-achtergrond, samenbracht voor een eenmalig project genaamd NO Blues.

De nieuwe stijl die dit trio creëerde, het best te omschrijven als arabicana, sloeg enorm aan bij een brede groep luisteraars. Zoveel zelfs dat we nu al zijn aanbeland bij het derde album: ‘Lumen’. De eerdere albums 'Farewell Shalabiye' (2005) en 'Ya Dunya' (2007) werden zelfs Album van de Week op Radio 1. Maar niet alleen in Nederland sloeg het aan, ook in Frankrijk was men lyrisch over NO Blues. Het stijlen mixen à la East meets West is niks nieuws, tenminste, in de popmuziek. Zo was er Sting met zijn 'Desert Rose', en Madonna met 'Shanti Ashtangi' op haar 'Ray Of Light' album. Maar een kruising zoals deze hadden wij nog niet eerder gehoord in de folk/blues scene.

Op de cd’s en bij optredens wordt het drietal vergezeld door enkele gastartiesten. Ditmaal zijn dat de Belgische accordeoniste Sophie Cavez, de Oostenrijkse duduk-speelster (Armeense fluit) Raphaela Danksagmuler, Soedanees percussionist Osama Maleegi (djembé, bongo) en zangeres Ankie Keultjes. Daarnaast is vaste drummer Eric van der Lest ook weer aanwezig.

De eerste klanken van 'Fatuum Truus' verrassen ons al meteen, waar we normaal een banjo verwachten, horen we nu de u’d (Arabische luit). De vertrouwde twang die we kennen in folk wordt nu op een Arabische manier gecreëerd, zo dat het anders maar gelijkertijd hetzelfde klinkt. Het instrumentale 'Lumen' doet ons wegdromen in een soort duizend-en-één Arabische droomnacht. 'The River Wild', gelijkenis vertonend met het materiaal van folk-zangeres Dar Williams, is een verademing om naar te luisteren.

Maar tussen oost en west ligt nog zo veel meer en daar krijgen we ook stukken van mee, vooral door het accordeonspel van Sophie Cavez. Het instrumentale 'Longa No Blues' heeft zelfs iets Hongaars, toendra-achtigs. 'Sawt (The Voice)' zou dan bijna van Carlos Santana’s hand kunnen zijn en trekt ons mee de Mexicaans/Cubaanse grens over.

De versmelting tussen folk/blues en de traditionele Arabische muziek is op zo’n goede manier gedaan, dat lijkt of je nooit naar iets anders hebt geluisterd. Met name in 'Rollin' Maryam' deint ons hoofd lekker mee zoals we dat gewend zijn met vrolijke folk-deuntjes. De Arabische aanvulling maakt het nummer alleen nog maar voller. Al met al een heerlijk album!

aantal tracks: 11
speelduur: 50:09 minuten

'Omni' en 'Lumen', alsmede nummers van voorgaande cd’s zijn te beluisteren op de NO Blues MySpace.