Kyteman - 'The Hermit Sessions'

stijl: hiphop extravaganza
wat: cd
label/eigen beheer: Kytopia/Jammm

Colin Benders aka Kyteman. De trompettist die we kennen van onder meer Relax, C-Mon & Kypski, Krezip en Voicst deed de afgelopen maanden als Kyteman behoorlijk wat stof opwaaien, met eigen materiaal én met een 21-koppig hiphop-orkest op het podium. In oktober stond Kyteman’s Hiphop Orkest in Tivoli de Helling, waarna hiphop-kenners en journalisten als Saul van Stapele het talent de hemel in schreven. Terecht, zo bleek op Noorderslag waar het collectief triomfeerde, nota bene als openingsact.

Door alle loftuitingen voor de live-show zou je bijna vergeten dat de pas 22-jarige Colin al dat materiaal in de afgelopen drie jaar zelf in elkaar heeft gedraaid. En gewoon in zijn eigen flatje in de Utrechtse wijk Overvecht, met hulp van huisgenoten en mc's Pax en ReaZun. 'The Hermit Sessions', de titel van het resulterende debuutalbum, betekent dan ook zoveel als "de kluizenaars sessies". Belangrijk ingrediënt in de succesvolle podium-receptuur is dat de mc's elkaar snel afwisselen in een ook visueel wervelende show. De vraag is of dat op cd ook goed uitpakt.

Liefst tien vocalisten doen mee op de plaat, die zich zeker niet tot hiphop beperkt. Elk nummer krijg je weer een andere rapper of mc voorgeschoteld en daarmee wisselt ook de sfeer. Zo krijgt de tweede song, het elektronische 'She Blew Like Trumpets', mede dankzij Rotterdammer GMB een fijne reggae-feel mee en in het daaropvolgende 'Une Seule Fois' voert ReaZun je in vlot Frans mee in jazzy hiphop, die op Guru’s Jazzmatazz niet misstaan had. ReaZun is als MC Solaar met een paar joints op; vloeiend Frans gebekt, maar wel in een relaxter, enigszins begrijpelijk tempo.

Bijzonder is het slechts uit diverse keelklanken (beatboxen, fluiten, boeren, rappen, etc.) opgebouwde, zwoele 'Blow The Whistle On 'Em', dat door de onnavolgbare Blaxtar een duister, spannend tintje krijgt. Dat Kyteman dit nummer live ook voor elkaar krijgt, is al een hele prestatie op zich. Ook donker is de sfeer in 'Pitchblack Darkness', een laidback soulvolle track met lome beats waarin ReaZun en Paradox elkaar uitstekend aanvullen. Die samenwerking leidt tot nog twee fijne nummers en verdient wat ons betreft navolging. In het gevoelige 'Sorry' (live @ Tivoli) is het juist de trompet van Benders die spreekt, die meer zegt dan obligate woorden van spijt en zo de stemming maakt.

In 'Stand For Something' levert de Brit BangBang met zijn typerende spoken word stijl een aparte vocale bijdrage. De krakende minimalistische beats, piepjes en wind die Benders erbij bedacht, vergroten de weirde, unheimische uitwerking. Eigenlijk één van de mindere tracks op deze debuut-cd, maar zeker geen schande. En niettemin hadden Kubus & BangBang ‘m voor de afwisseling op hun laatste album goed kunnen gebruiken.

Vocaal mag de ratelende prestatie van Unorthadox in 'IT Circus (Not)' niet onvermeld blijven. Verder grijpt Paradox (aka Pax, ex-frontman Illicit) op dit album veel kansen om zijn buitengewone mic skills te etaleren. De boomlange mc heeft eigenlijk alles om een grote te worden: flow, uitstraling, uitspraak, motoriek, spitsvondigheid, gevatheid, meerstemmigheid, improvisatietalent en een warme klankkleur. Nu alleen nog wat meer drive? Maar let zeker op het aanstaande Pax & Pry album 'A Day Off' (7 maart). In de stuwende manische track 'U-Town University' benadrukken vijf vocalisten (waaronder Master Surreal) dat deze release een product is van de florerende, gretig kruisbestuivende Utrechtse hiphop-scene. Een scene waarin Benders begin deze eeuw met onder meer leden van C-Mon & Kypski en Illicit al op het podium stond als 6 of your best friends.

Genoeg over vocalisten en scene; de-man-die-spreekt-door-koper heeft dit immers allemaal mogelijk gemaakt. Zijn talent is onmiskenbaar en het is ergens jammer dat Benders al aangekondigd heeft alleen dit jaar aan Kyteman’s Hiphop Orkest te wijden. Ook wil hij niet teveel shows doen: "Ik vind kwaliteit belangrijker dan kwantiteit". Anderzijds is dat minder spijtig, de Utrechter heeft namelijk zoveel in zijn mars, dat we bijzonder nieuwsgierig zijn naar volgende projecten. Voorlopig staat het 21 man sterke orkest nog veel op de planken en daarna is de levensduur van dit debuutalbum nog lang niet uitgewerkt.

aantal tracks: 14
speelduur: 45.35 minuten

Op www.myspace.com/kyteman kun je vijf nummers van 'The Hermit Sessions' beluisteren.