Drive By Wire - 'Between Oceans'

stijl: stonerrock
wat: cd
label/eigen beheer: My First Sonny Weissmuller Recordings/Konkurrent

De tweede cd van Drive By Wire laat, evenals de de eerste, horen wat een kwaliteit deze rockband uit Deventer heeft. Simone Holsbeek, Alwin Wubben, Remco Cornelissen en Rene Rutten zetten hier, met medewerking van Maz Morsink en Jérome Miedendorp de Bie, een fors stuk muziek neer.

Openingsnummer 'Slow Colour' begint rustig en bouwt dan langszaam op naar het steviger werk. Bij 'Moonlighter' gaat het gas er echt op. En dat gebeurt ook zo met je auto als je hem daar beluistert... Een geweldig up-tempo nummer waarop je vanzelf mee gaat rocken. Titeltrack 'Between Oceans' is een ervaring apart, zoals de compositie heel rustig uit je boxen kabbelt. De lichte sirenenzang van Simone sust je bijna in slaap. Niet zo vreemd dat de Grieken enthousiast zijn over Drive By Wire en dat de cd zelfs in Griekenland gepresenteerd werd. Je waant je zo heerlijk aan het Griekse strand. Lekker loom, zonnetje en drankje erbij... Enkele keren ruw onderbroken door een golf van zware rock rolt dit nummer bijna 11 minuten fijn naar het heavy eind. Bijna 11 minuten en het verveelt geen seconde. Vakwerk.

De slide-gitaar is op 'Sound Of Sand' flink uit de kast gehaald. Haast iets te..., maar bij 'Fire Inside' komt de band weer helemaal los. Zowel de zang, het gitaarwerk en de drums, ditmaal van Jérome Miedendorp de Bie, leven zich helemaal uit. Een uitstekend stuk. De drums op 'Clearness Of Today' onderstrepen de drumkwaliteiten van Remco Cornelissen nog eens extra. Waar het op de rest van de cd iets moeilijker is om dit als zodanig te beluisteren, krijg je hier alle kans er van te genieten. Het is verder gewoon een prima rocknummer met een stevige beat.

De twee zeer korte composities 'Low Rider' en 'El Medano' beloven je een goed stuk muziek, maar houden er na het intro mee op. Twee keer één minuut om je lekker te maken maar verder niets... Geintje? Met 'High Roller' rocken we weer verder. Inclusief een fijn tempo en stevige gitaren die de zang af en toe naar een bijrol spelen. Het laatste en het langste stuk op de cd is 'Soil (Seven)'. Een zeer wisselend nummer, dat niet direct als favoriet uit de bus komt. Het eindigt net zo rustig als de openingstrack begon... en voor je het weet luister je de cd nog eens, en... dat is geen straf.

aantal tracks: 10
speelduur: 56:11 minuten

Op www.myspace.com/drivebywire kun je twee nummers beluisteren.