Leine - ‘Truth Be Told’

stijl: singer-songwriter/pop/jazz
wat: cd
label/eigen beheer: PIAS

Toen ‘Better Days’ van Leine's debuut-ep 'Songs At The Dinner Table' voor het eerst door de speakers klonk, rees altijd de vraag: “Wie is dit?”. En hierna steevast de vraag of de versterker een tandje harder mocht. Kippenvel. Nu luidt de vraag: Lukt het de Grote Prijs-winnares met haar onder PIAS uitgebrachte eerste volledige studioalbum ‘Truth Be Told’ de hoge verwachtingen in te lossen?

Leine is een begenadigd zangeres. Nergens verloochent Leine haar jazzy achtergrond. Zoals de zangeres op ‘Unconditional’, een akoestische versie van het eerder op haar ep verschenen nummer, laat horen, is er niet meer nodig dan een gitaar en Leine’s heerlijk hese stem om een goede song af te leveren. Soms ironisch, soms emotioneel, soms optimistisch maar nergens overdreven. Zo ook in haar ode aan Kermit; in het nummer ‘Being Green’ zingt Leine de kikker finaal van de mat.

De productie van de cd is open en beheerst en zorgt ervoor dat de zangeres alle ruimte krijgt om haar kunsten te vertonen. Er wordt gebruik gemaakt van accordeon en strings, die de cd een melancholisch en Zuid-Europees tintje geven. In haar teksten is de zangeres open en oprecht en gunt je zo een kijkje in de dagelijkse mijmeringen van haar bestaan. In het beklemmende nummer ‘River’ wordt duidelijk dat deze niet altijd positief gestemd zijn en het zal dan ook moeilijk zijn geweest om ze zo eerlijk op papier te krijgen.

‘Truth Be Told’ is een logische vervolgplaat en het is duidelijk dat er met veel aandacht en liefde aan gewerkt is. Sommige uitstapjes, zoals het met theremin gevoede nummer ‘The Dreadful End Of Taxman Brown’, zijn niet 100% geslaagd, maar het is mooi dat Leine haar grenzen zoekt. Zulke uitstapjes mag je maken, als je met ziel en zaligheid aan een plaat hebt gewerkt en jezelf zo bloot weet te geven.

aantal tracks: 11
speelduur: 37:06 minuten

Op haar MySpace-pagina zijn onder meer drie nummers van dit album beluisteren.