The Liszt – ‘Slaves’
![]() |
wat: cd
label/eigen beheer: Space Jam Recordings
The Liszt gooit het over de romantische boeg. Nee, geen gladgepolijste zwijmelrock vol quasi sentimenten, maar echt romantisch. Als in de stroming. De romantiek was, zoals we ooit op school leerden, een periode waarin het gevoel een centrale rol speelde. Het gevoel en de wil om de wereld te ontdekken en te verkennen, de bloemetjes te ruiken en je te laten meevoeren op de schone klanken van de muziek. En wat al niet meer. Over die boeg dus. The Liszt is uiteraard vernoemd naar de romantisch Hongaarse componist Franz Liszt.
Hoe verhoudt dit zich tot de muziek die het viertal uit Den Bosch maakt? Op het nieuwe album ‘Slaves’ presenteert de band zijn eigen postrock. Ieder nummer op het album is een compositie op zich. Standaard is vies. The Liszt kiest zijn eigen manier om de luisteraar mee te trekken. Soms rustig en intiem, soms rauw en hard. De Brabanders bewandelen alle muzikale paden die hen naar hun doel brengen, met invloeden van toen en nu. Soms duurt een nummer maar drieënhalve minuut, vaak langer. Een enkele keer, de afsluiter ’01-01-2007’, zelfs nodeloos lang. Classic rock met een eigen twist.
The Liszt heeft de kracht om op eigen wijze een nummer neer te zetten. Een voorbeeld is ‘Snow’, een bedeesd nummer dat tot twee keer toe toewerkt naar een pompende gitaarriff, die de energie in je bovenhaalt. De band heeft een eigen twist, die wellicht niet voor iedereen altijd goed te behappen is. Zo begint ’45 Minutes’ als een stevige rocknummer waarin zanger R.J. Gruijthuijzen een flinke brok frustratie in zijn stem weet leggen, maar eindigt de track in een tweeënhalve minuut durend pandemonium van niet aan te horen geluid. Dat had ook best op het eind van de plaat gemogen. Op het album staat overigens ook nog een nummer 0, gesproken woorden die je hoort als je bij het begin van het album terugspoelt.
De band heeft een goed eigen geluid, maar lijkt soms wat doelmatig de grenzen te zoeken. Het hoeft niet ingewikkeld en moeilijk. Lijfspreuk “without knowing one's past, one cannot move into the future” is een gevleugelde spreuk en een duidelijke suggestie dat de band verder kijkt en keek dan zijn neus lang is. Maar wie heeft niet naar anderen gekeken? The Stones scoorde vroeg in de carričre met een nummer dat geschreven is door Lennon en McCartney. Zonder blues geen rock ‘n roll en zonder Chopin of Berlioz was Franz Liszt ook nooit geworden wie hij werd.
aantal tracks: 9
speelduur: 55:11 minuten
Op www.myspace.com/theliszt zijn ‘Snow’, ‘Sunny Sides’ en ‘Ashes’ te beluisteren.
Bij MusicFromNL ingeschreven artiesten kunnen hun product opsturen ter recensie. voor de voorwaarden en het adres.
|
|
25 mei 08 Bonne Aparte - 'Bonne Aparte'
27 mei 08 Repomen – ‘Roadkill’
Player
Laatste nieuws 
Rosa Ensemble - 'No Ark Dead Eel'
In de loop der jaren schuift het geluid van Rosa Ensemble via moderne dansmuziek, ambient en een...
Ma 15 mrt 2010, 14:55 | | Recensies
Voorprogramma Rigby via wedstrijd bekend
Twee weken lang konden mensen stemmen op hun favoriet voor 'Wie staat er in het...
Ma 15 mrt 2010, 13:06 | | Small talk
Debuutalbum Rik Elstgeest (o.a. Kopna Kopna, Ghost Trucker) op komst
Rik Elstgeest groeide op in Kopna Kopna, de vijfkoppige artrock band die in 2005 na ruim tien...
Ma 15 mrt 2010, 12:51 | | Algemeen
Populairste artikelen
Zwarte Cross maakt namen Metalweide bekend
Komende zomer wordt er weer flink van leer getrokken op het Aardschok Podium in de Metalweide van...
Vr 12 mrt 2010, 15:11 | Nieuws | Live
Malle Pietje and the Bimbo's tekenen bij PIAS
Malle Pietje and the Bimbo's hebben het tweede album af. Het album 'La Vida Vulva'...
Do 11 mrt 2010, 15:43 | Nieuws | Algemeen | 1 reactie
Nieuwe single en videoclip Peter Pan Speedrock
Zo eens in de zoveel tijd duiken er te gekke videoclips op van Nederlandse bands door Nederlandse...
Vr 12 mrt 2010, 14:44 | Nieuws | Small talk | 1 reactie

