Carach Angren – ‘Lammendam’

stijl: symfonische black metal
wat: cd
label/eigen beheer: Maddening Media/Bertus

Binnen het black metal genre is Nederland nou niet echt bepaald een van de toonaangevende landen, maar als het aan Carach Angren ligt zijn we nog niet totaal verloren. In 2003 besloten twee ex-leden van Vaultage hun passies op het gebied van mythes, legendes en black metal te delen en sindsdien zijn er al weer twee ep’s en één langspeler, ‘Lammendam’, uitgebracht. Bij elk album heeft de band ervoor gekozen om een verhaal te vertellen en ook bij ‘Lammendam’ is dat niet anders. De opzet klinkt simpel: een klassieke, verhaalvertellende benaderingswijze ondersteund door symfonische arrangementen, maar de vraag is natuurlijk hoe het zit met de uitwerking ervan.

Het concept voor dit schijfje gaat over de legende van “de lammendam”. De legende verhaalt over de witte juffer, die bij een brand, ontstaan door een ruzie tussen twee edelen, om het leven kwam. Na deze gebeurtenis zou deze verschijning als een geest rond hebben gedwaald door de zuidelijke regionen van Nederland. Carach Angren was zo gefascineerd door deze mythe, dat het verhaal werd omgezet naar muziek, die zou moeten zorgen voor koude rillingen over de rug van de luisteraar. Met de intro ‘Het Spook Van De Leiffartshof’ doet de band dan ook precies wat er van haar verwacht wordt. Met vooral piano, strijkers en een man die compleet buiten adem is wordt een angstaanjagende sfeer gecreëerd, waar de band verder op doorborduurt tijdens ‘A Strange Presence Near The Woods’.

De muziek, die wel wat weg heeft van Dimmu Borgir en Cradle Of Filth hier en daar, is snel, erg symfonisch en zit vooral erg goed in elkaar. De keyboardpartijen zijn erg belangrijk voor het creëren van de symfonische kant van Carach Angren, maar ook worden wat experimentjes met strijkers niet geschuwd. Qua zang wordt er zo goed als niet geëxperimenteerd en er komen dus ook geen clean gezongen stukken voor. De taal daarentegen varieert dan weer wel af en toe; er wordt voornamelijk in het Engels gezongen, maar ook het Nederlands, het Duits en zelfs een paar woorden Frans komen zo nu en dan voorbij.

Het geheel komt erg sterk over en ondanks dat er af en toe wel wat vergelijking te trekken zijn met bijvoorbeeld eerder genoemde bands heeft het gezelschap toch echt een eigen geluid weten te creëren. Ook de productie werkt erg goed mee aan het succes. Als je je black metal graag rauw op je bord ziet voorgeschoteld worden ben je hier aan het verkeerde adres, maar als het geen probleem is dat de sound redelijk gelikt klinkt kun je dit plaatje zondermeer blind aanschaffen Er wordt hier namelijk bewezen dat ook een Nederlandse band een meer dan degelijke black metal plaat kan produceren en dat biedt toch weer hoop voor de toekomst voor de black metal in Nederland!

aantal tracks: 10
speelduur: 41:31 minuten

Op de MySpace van de band kun je twee nummers van het album beluisteren.