Grand Wazoo – ‘Zooology’

stijl: experimenteel/jazz/elektronisch
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer

Een enkele keer, maar eens in de zoveel jaren, verschijnt er, zomaar uit het niets, een cd die bijna niet te beschrijven valt. Een plaat die niet aan een muzieksoort toebehoort, niet een tijdelijke hype volgt, maar een organisch moment vastlegt, zich in je hoofd vast nestelt en er wellicht nooit meer uitkomt. Hij is exotisch genoeg, experimenteel genoeg om je nieuwsgierigheid op te wekken, en toch normaal genoeg om er meteen naar te kunnen luisteren. Misschien valt ‘Zooology’ van het Amsterdamse jazzsextet niet in deze categorie van meesterwerken. Als dat het geval is, komt deze wel akelig dicht in de buurt.

Gezien het feit dat het voorafgaande wellicht wel interesse heeft opgewekt, maar totaal niet descriptief is geweest, zal de dienstdoende recensent toch een dappere poging wagen om enigszins te vertellen, wat zijn oren nou precies heeft geliefkoosd de afgelopen weken. Misschien zouden we dan eerst moeten beginnen met een beschrijving van Grand Wazoo. Maar wederom moet worden geaccepteerd dat met het vermelden van het feit alleen dat het hier een groep jonge honden betreft, al een aantal jaren in het vak (zie de recensie van de voorganger), gewapend met instrumenten variërend tussen de traditionele trompet en innovatieve elektronica, zichzelf vernoemd naar het gelijknamige sterk jazzgeoriënteerde album van Frank Zappa, niet een goed totaalbeeld geeft van datgene waar het eigenlijk om gaat op MusicFromNL: de muziek!

Laten we maar gewoon meteen verklappen dat het hier volledig snor mee zit. De langspeler schiet uit haar startblokken met een elektronisch intro, dat Linkin’ Park niet eens zou misstaan. Maar na een aantal maten gaat smooth, funky samenspel tussen bas, gitaar, saxofoon en trompet hier overheen en ontstaat er een geheel andere sfeer. En op een dergelijke manier weet het zestal de volledig instrumentale muziek continu interessant te houden: door verschillende lagen op te bouwen, te veranderen en weer af te breken verandert de muziek. Van traditionele jazz langs funk, rock, bigband, triphop baant de band zich een dynamische weg om een uniek eclectisch geluid neer te zetten.

Vooruit, om de behoefte van mensen met een onkenbare drang naar vergelijkingen te stillen, muziek kan natuurlijk nooit honderd procent uniek zijn. Er zijn wel sporen te herkennen van Frank Zappa met zijn platen, u raadt het al, ‘The Grand Wazoo’ en aanverwante ‘Waka/Jawaka’, ‘Bitches Brew’ van Miles Davis en door de mengeling van elektronica en jazz ligt ook Jaga Jazzist voor de hand. Tevens weet Grand Wazoo een dergelijke vergelijking op te roepen door het werkelijk sublieme spel dat deze heren leveren, dat bijna niet onderdoet voor dat van eerder genoemde internationale grootheden. Gelukkig weten de veelzijdige mannen steeds te verrassen, bijvoorbeeld met ‘Astro Sumo’, een rustgevend elektronisch landschap van tien minuten dat voortkabbelt op een zachte beat, lichtelijk onheilspellend geruis en aan het einde zelfs iets wat lijkt op vogelgeluiden.

Kritiek is meestal ongewenst, en het liefst schaars, maar toch altijd broodnodig. Wat te doen als er praktisch niets mis is? Je zou kunnen zeggen dat kakofonie soms wel even om de hoek komt kijken, dat dit geen cd is om tijdens het eten te draaien, maar ook niet om op te dansen. Eigenlijk zijn dit alleen maar verkapte complimenten, die de door stijlen heen dansende muziekkameleon Grand Wazoo zeker verdient. Want de zes Amsterdammers hebben (on)gewoon een steengoede en levendige plaat afgeleverd, die iedere avontuurlijke muziekliefhebber in Nederland en daarbuiten in huis zou moeten halen om volledig te worden opgezogen door de magie van ‘Zooology’.

aantal tracks: 9
speelduur: 64:23 minuten


Voor kleine voorproefjes van het album kan men terecht op de MySpace van de band en in onze MusicPlayer vind je vier volledige nummers.