Nemesea – ‘In Control’

stijl: rock
wat: cd
label/eigen Beheer: Eigen Beheer/Sellaband

Eindelijk is het dan zover. Alle grote stofwolken rondom het toch wel omstreden initiatief Sellaband zijn weer gaan liggen en er zijn inmiddels zes bands die voor $50.000 een plaat mogen gaan maken. Na alle discussies over rechten en contracten is het dan tijd om te gaan luisteren naar Nemesea, de eerste band die die magische grens van 50k bereikte. Zonder Sellaband en de producers van dit album daar nu meteen verantwoordelijk voor te stellen, valt wel meteen een behoorlijke stijlomslag op. De Groningers begonnen hun carrière in 2003 als supportact voor After Forever en ook debuutalbum ‘Mana’ klonk nog grotendeels naar verfijnde gothic-metal. De titel ‘In Control’ zal erop wijzen dat de band zelf gekozen heeft voor deze omslag, maar het verschil is wel opvallend.

Zo horen we in de vijf of zes hardere songs vooral grote scheuten Linkin Park, alhoewel dat bijna nergens tot grote muzikale uitbarstingen leidt. Wel horen we een hoop samples en elektronica (deels uit de hoge hoed van DJ Ronald Molendijk), waar de gitaar- en drumsound dusdanig bij aansluiten dat we in eerste instantie nauwelijks het idee hebben naar een rockplaat te luisteren. Gelukkig bewijzen songs als ‘Remember’ en opener ‘No More’ dat de band nog steeds kan knallen. We horen echter ook een aantal poppy songs, zoals het gevoelige ‘The Way I Feel’ en het bijna Kelly Clarkson-achtige ‘Believe’. Sommige stukjes waarin we alleen zangeres Manda en een laag elektronica horen, zouden dan weer zo uit een trance-nummer kunnen stammen. Dit alles zorgt ervoor dat ‘In Control’ een wat vreemde maar dus wel opvallende produktie is geworden.

Wat ook opvalt en wat de songtitels al een beetje doen vermoeden, is dat de teksten van Manda en gitarist HJ niet van het hoogste niveau zijn. Bijna allemaal gaan ze over een jij-persoon, die geliefd maar in de meeste songs intens gehaat wordt. Dat gebeurt zonder veel omhaal of mooie metaforen, wat de sfeer in te veel liedjes eentonig maakt. Datzelfde geldt eigenlijk voor de manier waarop die liedjes in elkaar zitten en dat is meteen ook ons grootste kritiekpunt. Alle tien zijn ze degelijk opgebouwd, maar nergens komt de band verrassend uit de hoek. Vooral omdat drums en gitaar bijna overal een dienende rol spelen en de variatie echt uit de zang en samples moet komen, gaat het allemaal toch te veel op elkaar lijken. Daarbij moeten we opmerken dat sommige liedjes aan identiteit winnen naarmate je ze vaker hoort, wat zeker de mogelijkheid creëert om een bescheiden hit te scoren.

Toch is ons eindoordeel niet positief. Over het hele Sellaband-verhaal zullen we ons verder niet uitlaten en we zullen Nemesea dan ook zeker geen sellout noemen, maar de muziek van de band bevat gewoon net iets te weinig identiteit, emotie en muzikale creativiteit. Met goede marketing zal dit album ongetwijfeld een succes kunnen worden, maar na alle hooggespannen verwachtingen is Muzzy toch een klein beetje teleurgesteld.

aantal tracks:: 10
speelduur: 33:59 minuten


Op de site www.nemesea.com kun je onder het kopje “media” drie songs van het album downloaden