Merry Pierce - 'The Warm Aquarium'

stijl: lo-fi/indie gitaarpop
wat: cd
label/eigen beheer: Excelsior Recordings/V2

"Opa vertel nog eens over Merry Pierce." "Uh, bedoel je die Franse tennisspeelster?" "Nee, Opa, die Nederlandse muzikant." "Aah, Merry Pierce, of ook wel Jarno Volman, ja kinderen, die heeft in 2000 een schitterende cd gemaakt, 'Beach, Blanket, Bingo...'. Boordevol prachtige, gruizige lo-fi liedjes die na een paar draaibeurten maar in je hoofd blijven zoemen. Geweldige, ironische teksten ook! Het album werd overladen met superlatieven (zo sprak een bepaalde recensent over "één van de allerbeste Nederdebuten van de laatste jaren") en de plaat stond maar liefst drie maanden in de Moordlijst van OOR."

"En hoe ging het verder Opa?" "Uh, het ging helemaal niet verder. Het bleef griezelig stil. Aanvankelijk waren er berichten dat Jarno Volman eerst zijn studie wilde afmaken. Maar ook daarna hoorden we niks meer van Merry Pierce. Soms dook er op een blog wel eens bericht op dat er bijna een nieuwe plaat klaar zou zijn en dat het geluid veel harder zou worden, maar we bleven maar blaadjes van de kalender scheuren zonder dat er een opvolger van 'Beach, Blanket, Bingo...' kwam. Ik had eigenlijk niet meer verwacht een nieuw album nog mee te mogen maken."

"Maar, wonder o wonder, halverwege september 2007 was daar ineens toch 'The Warm Aquarium', ik kon het eerst niet eens geloven. Door die berichten over een harder geluid deed ik het schijfje enigszins nerveus in de speler, want zou een harder geluid Merry Pierce wel staan? Opvallend genoeg is er echter helemaal niks veranderd. Ook op het tweede album staan die gruizige lo-fi nummers die Jarno met zijn wat zeurderige stem inkleurt tot meer dan waardevolle groeidiamantjes. Als een Nederlandse eels weet Volman ironie te koppelen aan feitelijk heel toegankelijke popliedjes die toch een alternatief karakter hebben. Hooguit is de geluidskwaliteit wat beter dan op het debuut, maar verder is het bingo spelen nog steeds veel leuker dan met van die balletjes met cijfers en zo'n kaart waarop je die nummers moet doorkrassen."

"Is ie echt zo goed Opa?" "Ja kinders!, ook 'The Warm Aquarium' is een album waarvoor je me op elk moment van de dag wakker mag maken. De tijd zal het definitief moeten leren, maar voorlopig lijkt het er op dat het nieuwe werkstuk nog beter is dan het debuut. Consistenter, zo lijkt het en alle liedjes zijn ook nu weer niet uit je kop te krijgen. Dat wil zeggen, tot het laatste nummer, want dat valt wat uit de toon. Die lange compositie (7:38) wordt gezongen door Anneke van Giersbergen (die The Gathering pas verliet en nu met Agua de Annique in de weer is) en is op zich heel mooi, maar door het andere stemgeluid en ook een duidelijk verschillend karakter dan de rest blijft het een beetje vreemd smaken. Ach, laten we het erop houden dat dat een bonustrack is die je soms wel en soms niet als lekker toetje ervaart. Dat maakt verder voor de beoordeling van 'The Warm Aquarium' niks uit hoor, het lange wachten is meer dan dubbel en dwars beloond, ook de tweede service van Merry Pierce is een keiharde Ace!"

aantal tracks: 11
speelduur: 42:18 minuten


Op de MySpace-pagina kun je twee nummers beluisteren.