Wallrus – ‘Burn The Shivers’

stijl: rock/bluesrock/stoner
wat: cd
label/eigen beheer: Freebird Records

Als de Rotterdamse heren van wallrus iets doen, pakken ze het gelijk goed aan. De nieuwe plaat van de band is niet zomaar een schijfje met muziek geworden. De schijf is vergezeld van prachtige, bewerkte foto’s, een heuse videoclip en de "making of" daarvan. Als je dan toch bezig bent. Het oog wil ook wel eens wat.

Maar de vraag blijft natuurlijk, hoe klinkt het? Het kwartet Wallrus maakt een soort onderbuikenblues. Stuwende en snijdende gitaarrifs met een energie, die met regelmaat doet denken aan Tom Morello (ja, die van Rage Against The Machine en Audioslave). En dat op pompende en plokkende baslijnen. Dat klinkt als een agressieve metalvariant, maar niets is minder waar. Wallrus maakt een rauwe, maar melodieuze mix tussen bluesrock en stoner. Queens of the Stone Age vermengd met heel oud werk van Aerosmith, inclusief mondharmonica.

De stem van zanger Rob Rietdijk doet op sommige momenten denken aan die van Stone Temple Pilots-zanger Scott Weiland, andere momenten doemen aangename associaties op met stemmengoochelaar Mike Patton (Faith no More), zoals die bijvoorbeeld was te horen op ‘King for a Day…’. Luister maar naar ‘High Plain Drifter’. Maar nooit gaat enige vergelijking ten koste van Rietdijk. Zijn stem staat en overtuigt.

Over het hele twaalf nummers tellende album benut het viertal het gehele spectrum tussen blues en stoner. Zo klinkt ‘The Hit’ als een nummer van QOTSA. De titelsong is meer Chris Cornell. En klinken ‘Tasmanian Oedipus Blues’ en ‘On The Road To Be King’ als ware Wallrus, na dik vijftig jaar rock ‘n’ roll, de ‘21st century Muddy Waters’.

Kortom, vergelijkingen te over. Maar geen enkele is precies Wallrus. Het experimenteren van de heren heeft juist geleid tot een knappe mix van stijlen, die simpelweg niet te vangen is in één term. Wallrus is hard. Wallrus is fel. Wallrus is rock. Wallrus is blues. Wallrus is zelfs een beetje pop. Maar Wallrus is vooral Wallrus. Dat is al zo sinds 1999 en dat moet de Rotterdamse band ook gewoon blijven.

aantal tracks: 12
speelduur: 62:18 minuten


Op de MySpace van Wallrus kun je twee nummers van de nieuwe cd beluisteren.