Semistereo – 'As The Pressure Drops'

stijl: alternatieve rock
wat: ep
label/eigen beheer: eigen beheer

Het vijftal Semistereo uit Amsterdam is opgericht in 2006 en laat zich onder meer inspireren door bands als Radiohead, Pink Floyd, Tool en Jeff Buckley. Dat horen we dan ook terug in het eerste geluidsdragende wapenfeit, de ep ‘As The Pressure Drops’. Smaakvol vormgegeven door Holland Drive, alleen jammer van de songteksten die door creatieve vrijheid van de vormgevers niet of nauwelijk te lezen zijn. Buiten de genoemde inspiratiebronnen horen we nog veel meer herkenbare geluiden, maar de band verliest de originaliteit daar niet door. Uitgesponnen tracks (5 in bijna een half uur!) laten goed zien wie Semistereo is.

De eerste kennismaking met Semistereo is ‘To Flames’ en begint met een sterk intro en voldoet aan alle eisen voor een alternatief rock-nummer. De vocalen van Stevan beginnen met een effect en gaan over tot de werkelijkheid, een stem die zuiver en krachtig is. Maar volgens ons mag hij met meer lef nog meer voluit gaan, als hij dat haalt. Krachtige instrumentale breaks en uitspattingen maken het nummer dynamisch en zo is ‘To Flames’ een stevige, aangename opener. Ook dynamisch is ‘Watch My Back’. Doet wat denken aan de Amerikaans getinte rock. Denk aan Nickelback die met rustige stukken (al dan niet met emotionele zang) haar nummers ook afwisselt met stevige rock.

‘Unscripted’ is een uitgesponnen song met wederom afwisselend rustig en ruiger werk. Muzikaal zijn de bronnen hoorbaar maar de zang is niet te plaatsen in die bronnen. Tool en Pink Floyd zijn herkenbare invloeden, maar de vocalen zijn ons iets te poprock. Nu is er niets mis met poprock, maar de muziek van Semistereo is alternatief terwijl de zang dat minder is. Wij vragen ons af of de band te ruig is voor de vocalen of zijn de vocalen te lief voor de band. Bij een alternatieve band hoort een iets ruigere stem. De kracht is er wel, maar het kan ruiger.

Track vier op de ep laat dat horen. ‘KO’ is een soort ballad die overgaat naar een postrock-sfeer. Goede track maar door de zang horen we meer ballad dan postrock. Het nummer is met zes minuten wellicht ook iets te lang. Naar onze mening de meest dynamische plaat op het schijfje is afsluiter ‘Letting Go’. Hier laat Semistereo zien een eigen smoel te hebben. Ondanks herkenbare flarden (Bush, At The Drive-In, Face Tomorrow, Colour of Fire) slagen ze er in het laatste nummer in om je met een alternatieve rock-impressie achter te laten.

Semistereo is een potentiële alternatieve rockband die met de nodige marketing en management echt hoge ogen kan gooien in Nederland en misschien daarbuiten. Waar de songs echt zeer goed in elkaar zitten en de dynamiek ervan afspat, is de zang er nog niet helemaal op afgestemd. Maar wat niet is, kan zeker nog komen. Stevan kan ruiger en nog krachtiger, daar zijn we van overtuigd. ‘As The Pressure Drops’ is een goed visitekaartje om te laten zien dat Semistereo op weg is naar meer en groter.

aantal tracks: 5
speelduur: 27.28 minuten


Op www.semistereo.nl en www.myspace.com/semistereo zijn nummers van de ep te beluisteren.