Gone Bald - '100 Ways To Become Cool'

stijl: noise rock
wat: cd/dvd/boek
label/eigen beheer: Narrominded

"I still have the same dreams after thirteen years. Does this make me stupid, funny or ridiculous?". Aan het woord is Ivica Kosavic, alias Razorblade Jr., frontman van Gone Bald. Na dertien jaar ploeteren in jeugdhonken en krakerspanden zonder grote doorbraak, nog steeds niet gedesillusioneerd. Al zou hij dit wel graag willen, die grote break-through. Maar Ivica laat zich niet kennen en trakteert ditmaal alle "non-believers" op een intrigerend kennismakingspakket, dat een tjokvolle dvd, een cd en een boekwerk bevat. Welkom in de wereld van Gone Bald!

Hoewel dit natuurlijk een cd-recensie gaat worden, kun je er niet omheen dat de bijgevoegde dvd met veel interviews en inside-informatie nog meer tot de verbeelding spreekt. De bandleden zijn in de interviews lekker open, de muziek is keihard en eerder genoemde Razorblade Jr. zit vol met memorabele verhalen. Zo vertelt hij dat hij vertrok uit zijn geboorteplaats Zagreb om samen met Stijn Dissen alias "Stanley Disco" en Jeroen Warntje alias "Bubba de Vries" een band te beginnen in Amsterdam. Ivica kent Amsterdam alleen maar van opschriften op dure pakjes sigararetten. Denk bijvoorbeeld aan: "From London to New York and from Paris to Amsterdam, everywhere people smoke Davidoff". Er dus vanuit gaande een uiterst geciviliseerde moderne stad te aanschouwen, stapt Kosavic uit de trein op het Centraal Station. Wat hij niet weet is dat het die dag Koninginnedag is. Dus het eerste wat hij ziet is een stad vol zieke en dronken malloten in belachelijke oranje kostuums. Niet helemaal wat hij van een wereldstad als Amsterdam verwachtte.

Nadat de band is neergestreken in Amsterdam begint de groep flink het lokale club- en krakerscircuit te verkennen om daar - afgezien van Europese tournees - het komende decennium flink naam te maken. Naast Gone Bald is Kosavic ook actief in verschillende projecten zoals het bizarre Pink Noise Quartet waarin naast twee louter noise producerende gitaren gebruik wordt gemaakt van blazers en speelgoedpopjes. Maar Kosavic is niet de enige die op zijn tijd vreemdgaat. Ook Jeroen en Stijn hebben hun ding met groepen als Blisters, Garcon Taupe en Boutros Bubba. Af en toe buiten de deur eten versterkt de relatie, niet?

Want, wat zowel uit de dvd als de cd blijkt is dat het menens is voor Gone Bald. Dit blijkt niet alleen uit de geanimeerde manier waarop Kosavic praat over zijn groep maar ook uit de verpletterende muziek, die uit de speakers knalt als je de cd '100 Ways To Become Cool' in de speler doet. We werden al gewaarschuwd door een krantenartikel in het bijgevoegde boekwerk. "…Gone Bald is te luid, te afstotelijk en te dronken…". Maar daar mogen ze trots op zijn. Vanaf opener 'I've Seen Hippies Turn Into Zombies' worden we weggeblazen door een golf van noise, hoekige ritmes en hysterische zang. Wij kunnen ons voorstellen dat de onvermijdelijke hippies in de krakerspanden inderdaad plotsklaps in zombies veranderen na het horen van al deze geluidsterreur. Maar ook wij zijn na het beluisteren van deze cd wat stiller en bleker dan voorheen.

Ook track 2 'Mind Candy' is ontzettend lekker en intens. Je wilt bij deze muziek niets anders dan meeschreeuwen om je eigen demonen te verjagen. 'I Want To Come As A Tourist', track 5 op het album, is nog een graadje erger. Wat een bizarre herrie! "I wanna come as a tourist, sending you a postcard from a five star hotel" wat wellicht gaat over het verlangen naar roem van Kosavic. Ook op het podium is deze man een lust voor het oog. Zijn ogen spugen vuur en het zo nu en dan vernielen van een gitaar hoort bij de show. Dit wordt op de geestige documentaire op de dvd door een zaaleigenaar aangegrepen om Kosavic te adviseren psychologische hulp te gaan zoeken. Waarop een emotioneel, weliswaar gespeeld, gesprek volgt tussen een bierslurpende, zelfverzekerde Kosavic en de steeds nerveuzer wordende zaaleigenaar.

Gone Bald is een ontzettend toffe band. Laten we dat voorop stellen. Maar waarom zijn ze al die tijd niet doorgebroken? Dit is waarschijnlijk de blues van iedere indie-band die weigert concessies te doen. Het ligt bij deze groep voornamelijk aan de zang. Er wordt weinig gezongen in de nummers, er zijn ook geen echte refreinen en wanneer Razorblade wel de microfoon weet te vinden zingt hij vals of bizar hard. Dit hoort natuurlijk bij een garagerockband als deze. Maar met wat meer melodie en vooral een stukje herkenbaarheid in de nummers zou deze band het wellicht verder schoppen. Maar Gone Bald is hier wellicht te eigenzinnig, eigenwijs en compromisloos voor. En zijn dit niet de zaken waar het bij rock 'n roll om draait?

aantal tracks: 7
speelduur: 43.35 minuten (cd), de dvd herbergt een kleine 2 uur aan extra materiaal.