Can_of_be - 'Don Quichot'

stijl: alternatieve/indierock
wat: cd
label/eigen beheer: Tocado-Records

Veel muzikanten hebben een aantal bands nodig om te rijpen. Can_of_be bestaat uit muzikanten die allemaal niet onverdienstelijk zijn geweest in het clubcircuit. Zangeres Julie Scott (ex-Mizpah) en toetsenist Roeland Drost (ex-de Kift, ex-Fratsen) staan aan de wieg van can_of_be in 2002. In 2003 wordt de band versterkt door twee heren van Grechko's Doll, drummer Lesley Strik en zanger/gitarist Mark van Dijk. Na de toevoeging van cellist Jan Willem Troost (Tango Orquestra Amago) duurt het even voordat de band eind 2005 in Jaco van der Maarel de juiste bassist vindt. De band is echter pas compleet als, zomer 2006, Mark wordt vervangen door Bas Flier. Bas speelde voorheen als gitarist bij onder andere Kirsten, Juliet's Ghost en Marilyn Twice.

Waarom zo'n lang stuk over alle bands waar de heren en dame in gespeeld hebben? Omdat het een grove indicatie geeft van de veelzijdige sound die terug te horen is op deze cd, welke begint met het titelnummer ‘Don Quichot’. Er wordt een muur van geluid neergezet, waarbij verrassend genoeg geen enkel instrument elkaar in de weg zit. Psychotische breaks, Keltische invloeden en afsluiten met een rustig stuk; deze muzikanten durven muziek te maken waar het bij veel bands aan ontbreekt. Dat scherpe randje, die vieze akkoorden en krijsen wanneer je gevoel zegt dat je moet krijsen.

Deze cd kent geen “mindere” nummers. Can_of_be weet een voortreffelijke balans aan te brengen tussen de geluidsmuren enerzijds en de prachtige rust en opbouw van nummers zoals 'Mistletoe' en 'Today'. Het klinkt soms als dEUS met als frontman Jeff Buckley. Julie Scott heeft eenzelfde lyrische manier van zingen. Lange lijnen waarbij ze de noten via een mooi vibrato optilt naar hogere klanken. Dromerig en verleidelijk. Ondersteund door de mannelijke vocalen op de achtergrond krijgen de nummers diepgang.

De cd sluit af met het prachtige 'Roll Over'. Na acht overweldigende nummers zet dit nummer je weer rustig neer waar je was gebleven, voordat je begon te luisteren. Als recensent hoef ik geen cijfer te geven, maar ik neig ernaar dit toch te doen, want deze plaat is een dikke 9. Om die 10 te scoren zouden ze het geheel in een surround opstelling af moeten mixen. Want deze muziek heeft de potentie om je drie kwartier lang in een sprookjesbos te laten wanen.


aantal tracks: 9
speelduur: 44 minuten

Op www.canofbe.com en MySpace staan enkele nummers om te beluisteren.