mercy giants - 'Running In Slomo'

Stijl: Pop/indie/alternatief/postrock/lo-fi
Wat: cd
Label/Eigen Beheer: Zabel Muziek/Konkurrent

Je zou voor de grap eens moeten kijken naar de lijst van acts waar mercy giants door beïnvloed beweert te zijn op hun MySpace pagina. Het leuke is dat die formatie dat helemaal niet nodig heeft, het Utrechtse drietal heeft namelijk een heel duidelijk herkenbaar eigen geluid. Maar laten we eerst eens aftrappen met de complimenten voor de hoes, het is een soort digipack, maar met een andere maat en in plaats van plastic is er in karton een uitsparing waar de cd inpast. Het is weer eens wat anders en dat geldt al evenzeer voor de muziek.

Ten opzichte van eerdere releases is het geluid van mercy giants namelijk best wel vernieuwd. Gebleven zijn de postrock-, indie- en lo-fi invloeden, nieuw is een lome, soms ingehouden swing die het geheel een meerwaarde geeft van heb ik jou daar. Het schijfje is hier op de redactie al heel wat keren voorbij gekomen en langzaam maar zeker groeit de bewondering voor de kwaliteit van dit album. Niet alleen is de plaat zeer gevarieerd en luchtig en swingend, maar het is ook nog eens een heel fijne langspeler om bij te werken. Want ook 'Running In Slomo' is zo'n cd waar je op twee manieren naar kunt luisteren. Je kunt er speciaal voor gaan zitten en helemaal opgezogen worden, meezingen, ritmisch met de voeten tappen en je bijvoorbeeld verwonderen over de ingenieuze percussiepartijen, maar de langspeler is dus ook zeer geschikt als achtergrondmuziek.

Vergis je niet, dat wil niet zeggen dat alles maar voortkabbelt en er te weinig gebeurt om je uit een soort roes te halen, want zoals al aangehaald is het gepresenteerde zeer gevarieerd. Zowel in tempo als in sfeer, als in dynamiek is er flink veel afwisseling. Tegelijkertijd is het geheel ook zeer dromerig van karakter en juist dat maakt het zo'n lekkere "achtergrondplaat". Speciale vermelding verdienen ook de vocalen en dan met name de gastbijdragen van Ellen Nijssen en Coen Paulusma. Die meerstemmigheid geeft de composities iets zeer sprankelends en zelfs een poppy karakter. Ondanks alle stijlinvloeden die terugkomen in de muziek van het trio kun je het gebodene op 'Running In Slomo' met een gerust hart pop noemen en dat is meteen een aanduiding dat de band zich niet verliest in langdradigheid, vaagheid of postrock als doel op zich.

Het trio laat niet al te vaak van zich horen. We komen ze niet tot nooit tegen in de nieuwsrubriek, de concertagenda staat met regelmaat blanco, maar als ze aan de deur kloppen, blijkt dat je maar beter open kunt doen. Hardlopers zijn vaak doodlopers, mercy giants loopt niet hard, maar kan met gemak de marathon winnen. Het lijkt een tegenstrijdigheid, maar 'Running In Slomo' bewijst dat het kan. Eén van de beste albums van Nederlandse makelij van dit jaar!


Aantal Tracks: 10
Speelduur: 43:31 minuten

Op MySpace kun je vier tracks van dit album beluisteren.