2nd Place Driver - 'The Hungry Ones'

Stijl: Retro-rock
Wat: cd
Label/Eigen beheer: 2nd Place Driver/ PiTAR

Het Tilburgse 2nd Place Driver is met hun tweede album ‘The Hungry Ones’ weer een stuk dichter bij de term retro-rock dan voorheen. Waar het viertal met hun ep ‘2nd Place Driver’ uit 2003 en vorig album ‘…1’ uit 2005 nog tegen het eclectro-rock etiket zat aan te hikken, hebben ze op dit album de elektronische kant wat op de achtergrond geschoven. En dat is goed! De band komt meer uit de verf en juist door de subtiele toevoegingen van ritme- en synths-programmering krijgt het een retro sfeertje. In vorige recensies kreeg de zang van Rias Baarda nog het kopje David Bowie mee, welke nu alleen nog heel goed te horen is in ‘Boys and Girls’. 2nd Place Driver is geen band met zeer moeilijke gitaarstructuren en heftige songconstructies. Maar goed ook, want dat levert 12 kop en staart nummers op voor deze nieuwe schijf.

Single ‘My Mistake’ is een prima nummer met een dreigende baspartij en donkere Nine Inch Nails synths ter begeleiding. Het refrein laat weer een vrolijkere tune horen, maar het nummer blijft lopen en verveelt niet. Zoals gezegd, komt de Bowie-achtige stem van Baarda maar een keer echt weer om de hoek kijken in het nummer ‘Boys And Girls’. Ook dit zou een goede single geweest zijn. Soms hebben we het idee dat nummers op elkaar lijken, zoals bijvoorbeeld bij ‘Enough’ welke naar onze mening toch wat weg heeft van ‘Highlife’ van hun ep. Jammer? Of is het gewoon het 2nd Place Driver-geluid wat zich onderscheidt?

De programmering van de extra beats en synths zijn zoals we gewend zijn weer van de hand van Bart Dietvorst (ex-Wealthy Beggar). In het nummer ‘Stay’ laat hij horen een aardig beatcreator te zijn, maar dit nummer leent zich er absoluut ook voor om akoestisch gespeeld te worden. Alle elektronica ten spijt, maar wat een mooi nummer als we er alleen een akoestische gitaarsound bij denken. Waar de programmering weer wel helemaal tot zijn recht komt is het nummer ‘Smile’. Een directe floorfiller voor een dansavond, maar het doet schrijver dezes iets te veel denken aan Infadels. Maar voor een dansje zit de verwantschap met Infadels ons niets in de weg. De laatste vijf nummers op de cd vallen wat minder op dan de eerste zeven en dat is jammer. Hier en daar horen we nog net iets te veel van wellicht hun voorbeelden; in ‘Smile’ horen we dus Infadels, in ‘Boys And Girls’ toch weer Bowie en in ‘Reaching Out’ te veel Gem.

2nd Place Driver heeft met ‘The Hungry Ones’ een prima plaat afgeleverd, en je hoort inderdaad dat ze hongerig zijn. Ze snoepen overal net genoeg - maar niet te veel - van om zo toch een eigen geluid te creëren en een heus zeer volwassen plaat af te leveren. Iets minder bombastisch en elektronisch dan de voorgangers, maar in het genre een echte 1st place driver.


Aantal tracks: 12
Speelduur: 43:34 minuten

Op de MySpace pagina is de single 'My Mistake' te beluisteren en de clip van dat nummer te bekijken. Via de Legal Download pagina kun je van alle tracks een fragment beluisteren.