Elizium - 'Angel Of Mistrust'

Stijl: Gothic/epic rock
Wat: cd
Label/Eigen Beheer: STF Records

Op het eerste gezicht ziet het debuutalbum van Elizium er goed uit. Een prima wervende flyer van de platenmaatschappij, prachtig artwork en teksten in een uitgebreid cd-boekje... Dat belooft een professioneel klinkend product. Het intro klinkt ook mooi, het doet een beetje aan het sfeervolle van Epica denken. Dan valt zanger Peter Berends in, en op dat punt zal menig luisteraar misschien even schrikken. Berends klinkt namelijk niet zoals je van de zanger in een gothic-achtige band zou verwachten. Zijn stemgeluid is niet meteen mooi te noemen, maar doet meer denken aan een ridder in een veldslag, die zijn wanhoop bezingt. Dat is waarschijnlijk ook precies de bedoeling. Het Zoetermeerse vijftal neemt ons mee in de duistere sferen van “lang vergeten era’s”, zo lezen we op de website. Vertaald naar de muziek: lange, trage songs met atmosferische passages waarin vooral toetsen een grote rol spelen.

Gitaar, bas en drums opereren vooral op de achtergrond, en zorgen helaas niet voor al te veel spektakel en bombast. Dat is meteen het eerste kritiekpunt: de eerste vijf tracks van het album kunnen op muzikaal gebied eigenlijk als een lang nummer beluisterd worden. Het tempo en ook de gebruikte akkoordenschema’s in deze songs wijken erg weinig van elkaar af, waardoor een wat eentonige sfeer ontstaat. Pas in de zesde track ‘Rape of Creed’, dat opent met een lekker beukend stukje triolen, wordt wat meer variatie gebruikt (alhoewel het niet erg strak gespeeld wordt). Opvallend genoeg is dit ook het oudste nummer op de cd; het stamt al uit 1998, toen de groep na enkele jaren pauze net weer bij elkaar was.

Helaas grijpt Elizium ook in de overige songs wat teveel terug op langzame passages met langgerekte akkoorden. Wat meer afwisseling in tempi zou zeker geen slecht idee zijn. Voor de muzikale invulling en de teksten van Berends geldt eigenlijk hetzelfde. “Maybe if I close my eyes, all these things will go away” (uit de song ‘Reflecting Eyes’) klinkt niet heel erg geïnspireerd. Qua geluid is de plaat zeker niet slecht geworden, alhoewel het drumgeluid wat blikkerig klinkt. Het is iets te duidelijk te horen dat Gerard Manoch op een elektrisch drumstel speelt.

Al met al is ‘Angel of Mistrust’ geen slecht debuut geworden, er zullen zeker mensen zijn die de mistroostige, bijna doomy sfeer van de songs kunnen waarderen. De eentonigheid en langgerektheid doen de plaat echter niet veel goed. Waren bijvoorbeeld die eerste vijf songs weggelaten, dan zou het materiaal al een stuk beter te verteren zijn geweest. Helaas slaat nu na enkele luisterbeurten de verveling een beetje toe.


Aantal Tracks: 11
Speelduur: 48:38 minuten

Op www.elizium.nu kun je onder het kopje "audio" vier fragmenten van de cd beluisteren.