The Subhuman & The Holy Ghosts - 'Billy Kostell'

Stijl: Alternatieve pop/singer-songwriter
Wat: cd
Label/Eigen Beheer: Eigen Beheer

Stefan Breuer is van 1987 en dus nog jong, maar schrijft al jaren liedjes en neemt die zowel solo op (als The Subhuman) als met een hele band, dan onder de vlag The Subhuman & The Holy Ghosts. In die band zitten onder andere ook Stefans broer en vader. Dat moet een gezellig muzikale bedoening zijn daar in huize Breuer. Gezien Stefans leeftijd schrijft hij erg volwassen klinkende liedjes die overigens tamelijk moeilijk in een hokje te stoppen zijn. Inspiratie wordt gevonden in materiaal van onder andere Grandaddy, Pavement, Palace, Zita Swoon, Tindersticks en eels. Als je al die acts op een hoop veegt en daarbij vooral aan een akoestische versie denkt kom je wel ergens in de buurt van het geluid van The Subhuman & The Holy Ghosts. De groep heeft veel aandacht besteed aan de arrangementen van de tien nummers. Het materiaal is op 16 sporen laag voor laag opgenomen en kenmerkt zich door een juiste dosering van instrumenten zodat meestentijds een transparant geluid wordt gepresenteerd. Daarbij wordt niet alleen gebruik gemaakt van gebruikelijke instrumenten als gitaar, bas en drums, maar we horen ook accordeon, banjo, klarinet, harmonium en melodica voorbij komen. Af en toe is er een damesachtergrondkoortje te beluisteren en dat kleurt uitstekend bij Stefan's stem. Hoewel gezegd moet worden dat er één dame tussen zit die een enkele keer een andere afslag neemt dan de rest. Het album met de opvallende titel 'Billy Kostell' is al met al een erg aangenaam plaatje waarbij het lekker wegdromen is. Daarmee bedoelen we niet dat de aandacht snel zou verslappen, maar dat het schijfje een gemoedelijke sfeer uitademt waarbij het eenvoudig is om lekker weg te zinken. De enige kritiek die we hebben is dat Stefan zijn stem af en toe wat gevarieerder en krachtiger zou kunnen gebruiken. Nu wordt er wel eens teveel op een wat eentonige manier gezongen. Dat kan best een bewuste keuze zijn, Will Oldham, van één van de voorbeelden Palace, staat er ook niet om bekend enorm veel variatie in zijn vocalen aan te brengen, maar eventuele bewuste keuze of niet, van ons mag het hier en daar net een tikkie "levendiger".
Stefan Breuer is zondermeer een talentvol liedjesschrijver en met deze zesmansband zijn zijn liedjes in uitstekende handen. Het gebodene op 'Billy Kostell' is al behoorlijk de moeite waard, maar doet ook uitzien naar het moment dat de groep geholpen wordt door een kritische geest van buitenaf die zo hier en daar de aandacht kan vestigen op een verschuiving van accenten. Dynamiek en een zekere nadruk op sommige muzikale partijen zou het totaalgeluid namelijk zeker nog extra goed doen.


Aantal Tracks: 10
Speelduur: 31:26 minuten

Op de site www.thesubhuman.com kun je onder het kopje "muziek" vier nummers van dit album downloaden/beluisteren.