Swelter: More is More

Ma 29 oktober 2012, 08:45, door gastschrijver | 1349 x gelezen
Aan de hand van een opvallende release zetten we elke week een act vol in de schijnwerpers. Deze week: Swelter. Na een flinke periode na het debuut 'Songs Of Distance' kwam die band onlangs met het tweede album 'Mountains For Everyone', een echte groeiplaat.
Voor MusicFromNL-gebruikers is de hele plaat online te beluisteren!

In 2010 is Swelter's opvolger van 'Songs Of Distance' al zo goed als geschreven als een reeks persoonlijke gebeurtenissen de band doet besluiten al het materiaal weg te gooien. Hierdoor geďnspireerd begint de band opnieuw te schrijven en kiest nu voor een meer persoonlijke benadering met meer ruimte voor sfeer en beschouwende teksten. Tijdens de zomer van 2011 schrijft en produceert Swelter vervolgens 'Mountains For Everyone'. Guido Aalbers (Bertolf, Lorrainville) geeft de arrangementen en de liedjes een brede, donkere mix die refereert aan het geluid van The National, Editors en Madrugada. Uwe Teichert (Novastar, Editors) verzorgt de mastering. Het album blijkt een echte groeiplaat, na de gewenning laat de plaat je niet zomaar weer los. 'Mountains For Everyone' is een flinke stap vooruit voor het vijftal uit Zwolle.

swelter - 'mountains for everyone'
Onze recensent schreef: "Mountains For Everyone is geen makkelijke plaat om te beschrijven, je moet het zelf ontdekken. Een straf is dat zeker niet, want het nieuwe Swelter werkstuk is alle aandacht dubbel en dwars waard. Geef 'm een beetje tijd en je ontdekt een gevarieerd album met liedjes zonder zwakke punten."

Wij waren benieuwd naar de achtergronden bij de nummers en nodigden de groep uit voor een Nummer-voor-Nummer-interview. Hieronder de toelichtingen bij de 10 tracks op 'Mountains For Everyone' door de zanger/gitarist en liedjesschrijver van de band Bart Drost.


swelter
Bart Drost
Live It Off
Ik wilde al wat langer een liedje schrijven zonder de 'standaard' opbouw van couplet-couplet-refrein etcetera, maar de aandacht juist proberen vast te houden met een goed arrangement, waarbij er steeds een laagje bij komt. We nemen de tijd in dit liedje, durven de tijd te nemen. Een lang en sferisch intro, pas na ruim drie minuten is er een soort van brug en breekt het nummer open. Het heeft maar liefst zes coupletten, maar het verveelt ons niet het te spelen.
Het voelde best gewaagd om hier de cd mee te openen, juist omdat we zo de tijd nemen en het lang duurt voordat er iets gebeurt. Op een bepaalde manier voelt het ook wel als een statement: je moet echt even voor deze cd gaan zitten, het is geen vluchtige plaat.

To No Avail
Een liedje over teleurstelling en hoe daar mee om te gaan. Hoe graag je ook wil, het is voor jou niet weggelegd. Het fascineert me hoe mensen met zaken als teleurstelling omgaan. Je kunt het ontkennen, je kunt het minder belangrijk maken:

You hear the birds, you hear their tune
Knowing they don't sing for you
But you don't really care for it, do you?

Je kunt er bitter van worden, maar je kunt er ook in berusten; het accepteren.
Ook hier pakken we instrumentaal weer best wat ruimte, met name in het middenstuk. Dit is een liedje dat we als band in de oefenruimte hebben getransformeerd van een klein tokkelliedje tot een grootse, Editors-achtige song. Met zowaar een modulatie op het eind, het moet niet gekker worden! ;-)

swelter
Blindspot
Klein, compact liedje dat na het uitgesponnen geweld van de twee daarvoor voelt als een warm bad. Met violen en cello hebben we een warme basis gelegd en relatief veel ruimte gelaten voor de zang en dus de tekst. Het is een liedje over hoe weinig ik me nog van mijn jeugd herinner en dat eigenlijk wel prima vind. Het doet ons zelf altijd wat aan dEUS en Eels denken, qua sfeer.
We hebben dit in de studio nog behoorlijk uitgewerkt, met name de gitaarpartijen van gitarist Erik Delobel. In de studio kwamen we er achter dat de solo zoals hij die tot nog toe speelde toch niet goed werkte. Erik heeft er een paar nachtjes over geslapen en kwam toen met een prachtige nieuwe aan. Er zitten ook veel tremelo- en reverb-achtige geluidjes van zijn gitaar in, een van de mooiste gitaararrangementen op de cd, wat mij betreft.

The Comfort Of Delay
We hebben de cd op diverse plekken opgenomen, drums in een drumschool, gitaren en zang in de oefenruimte. Basgitaar, viool, toetsen, trompet en gastvocalen in mijn thuisstudio; telkens onder sound supervisie van onze mixer Guido Aalbers. Een erg fijne manier van werken: Guido regelde het geluid goed in en wij konden aan de slag met opnemen, zonder dat daar tijdsdruk op zat in een dure studio. We zijn dan ook flink los gegaan op het einde van 'The Comfort Of Delay'. Rare geluidjes, achterstevoren violen, bakken reverb, een grootse piano, etc. 'More is more!' riepen we dan, of 'episch verantwoord!' Dat geldt zeker voor dit outro.

swelter
Spineless
Het zijn vaak de liedjes met de simpelste refreintjes waarvan wij ons afvragen 'moeten we dat nou wel willen' die het meest tot de verbeelding spreken. Ik ben zelf niet zo dol op refreinen met veel herhaling; ze vervelen me snel. Maar juist doordat het compact en overzichtelijk is, spreekt het mensen snel aan.
Wat dat betreft is 'Spineless' misschien wel een van de meer toegankelijke nummers op deze cd, die het nog wel eens goed zou kunnen doen op de radio. Frits Spits verkoos ons onlangs tot 'Strepenmeester' (soort Album van de week op Radio 2) en draait vooral deze. Zeer waarschijnlijk wordt dit de 2e single.

How To Fit In
Een liedje waar we heel erg lang mee geworsteld hebben en wat meerdere keren in de prullenbak is beland, maar telkens op mijn initiatief weer eruit kwam. Het is een van de nummers waar ik het meest trots op ben: de akkoordenprogressie, de tekst, het arrangement. De mooie zang van Marianne Oldenburg (Lorrainville, Mary Had A Little Band) die het hele liedje de octaaf van mijn zang pakt. Dat idee hebben we 'geleend' van Midlake's 'The Courage of Others' waar op het prachtige 'Bring Down' hetzelfde gebeurt.

From Now On
Eén van de meest poppy liedjes van deze cd, lekker uptempo en een strijdbare tekst:

Don't you tell me we have used up all our dreams
We've just forgotten where to look

Het breekt de intieme sfeer van 'How To Fit In' lekker open. Het is onze huidige single. Check ook zeker de clip die gemaakt is met beelden van de mooie animatiefilm 'Up'.



The Driver
Om de energie nog even vast te houden hoor je de feedback van de gitaar in 'The Driver' al nog voordat het vorige liedje goed en wel heeft uitgeklonken. In 'The Driver' duik ik in het leven van een taxi-chauffeur. Een fascinerend beroep, waarbij je volgens mij niet een heel optimistisch beeld van de mensheid opbouwt. Klanten hebben haast, zijn onbeschoft, of dronken, of praten te hard.
De chauffeur kijkt terug op z'n ritjes:

What made you really think I was deaf?
I heard your drunken stories in the back
Of all the girls that you have fucked
And their names that you've forgotten

swelter
I Will Not Be Moved
Een liedje over diezelfde gejaagdheid die aan de orde komt in 'The Driver'; en over rusteloosheid. Geschreven toen ik een documentaire zag van cultheld Daniel Johnston. Een even innemende als trieste man, die nergens z'n rust vindt. Het liedje sluit tekstueel aan bij het thema van de plaat en het eerdere 'To No Avail': het heeft geen zin om voor dingen die op je pad komen weg te lopen.
De zang van Lydia van Maurik (Eins, Zwei Orchestra, How To Throw A Christmas Party) en wederom Marianne Oldenburg zijn een aparte vermelding waard, dat heeft erg goed uitgepakt, vinden we. Beetje Nick Cave en Madrugada-achtig, en dat zijn helden voor ons.

swelter
Make A Wish
Mensen gaan niet altijd goed uit elkaar, helaas. In 'Make A Wish' spreek ik het verlangen uit dat het goed zit tussen mij en de mensen van wie ik afscheid moest nemen.

Alright, alright
May this be right
Everyone you've turned from, will forgive you in the end

Ik heb het liedje in m'n eentje thuis opgenomen en ingespeeld. Guido Aalbers kwam met het idee om een synth lijntje te vervangen door een trompet, wat een hele goede suggestie bleek. Het liedje fade langzaam uit en wordt vervangen door geluiden in de vroege ochtend, de eerste vogels, een briesje, een verdwaalde trompet. We vonden het een mooie manier om de plaat zo af te sluiten. Na nacht komt dag. Altijd.


Meer:

Gerelateerd

Actieve gebruikers bij dit artikel

Laatste interviews

Meest gelezen artikelen

« Alle artikelen

« Dit artikel promoten op MusicFromNL
Launches info
Invloed uitoefenen op deze lijsten? Stap dan over naar MusicFromNL+!
Voor de 15e keer Sleazefest
Live
Quramitry – 'Circus Baroesjko'
Recensies
Bert Beenen - 'Ff Kalm An'
Recensies
Door:
MusicFromNL op Facebook
Nieuwsbrief Blijf op de hoogte van muziek in Nederland via de wekelijkse nieuwsbrief van MusicFromNL.