The Mighty Ya-Ya komt stomend en beukend de douche uit

Aan de hand van een opvallende release zetten we elke week een act vol in de schijnwerpers. Deze week: The Mighty Ya-Ya. Naast dit interview hebben we ook een een actie, waarbij je een gesigneerd exemplaar van het album 'The Mighty Ya-Ya' kunt bemachtigen. Voor MusicFromNL+-abonnees is het hele album online te beluisteren!

---

Naar eigen zeggen verkent de band "gewetenloos de grenzen tussen cliché en originaliteit". Een treffende zelf-analyse, die echter de eigen kwaliteit wat te weinig benadrukt. Want wat The Mighty Ya-Ya ook met de blues doet, het is vet en vuig. Het album staat bol van de energie en zelfs de clichés komen lekker uit de verf.

---

Onze recensent trekt zijn leren laarzen alvast aan: "Dat de blues en bluesrock geheel levend zijn bewijst ook deze nieuwe ster aan het firmament, The Mighty Ya-Ya. Het geluid is hedendaags, de sfeer is van toen en het succes kan alleen maar in de nabije toekomst liggen."

We wilden meer weten van het album en nodigden de band uit voor een Nummer-voor-Nummer-interview. Hieronder de uitleg van bandaanvoerder (Little) Louis van Empel bij de 11 tracks op de cd.

Mercury's Rising
Vlak voor de geplande opname van het album in de GAM studio in de Belgische Ardennen was deze song er ineens. Op de vreemdste momenten slaat de inspiratie toe, onder de douche of in bad. Ik had ineens die repeterende gitaar-riff in mijn kop zitten en die ging er niet meer uit. Diezelfde avond nog schreef ik de tekst en schoof ik de basis voor de song in elkaar. De beste songs dienen zichzelf aan, merk ik. Als ik er op moet zwoegen of als ik er extra voor ga zitten om een song te schrijven voelt het vaak te gekunsteld aan.



We've Been Had
Hier zijn we in 'hardrock mode'. Nu nog op zoek naar zo’n bloes met rafels aan de mouwen zoals Ozzy en Roger Daltrey hadden en borsthaar gaan kweken.

Het gros van de songs op het album kregen hun definitieve vorm pas tijdens de opnamen in de studio. Ik herinner me dat we snel een mastertake hadden en dat we zelfs de guide vocal gebruikt hebben. Een paar gitaar en harmonica overdubs maakten de song snel compleet. In de tekst heb ik me flink kunnen uitleven over wat me dwars zit aan het huidige politieke klimaat. Het is ook een, zoals Bob Dylan het noemt, "finger pointing song" naar de veroorzakers van de economische crisis. De rekening van de bankiers wordt nu neergelegd bij de samenleving. En daar ben ik op zijn zachtst gezegd erg pissig over.

Hurricane Made By A Butterfly's Wings

Little Louis © Dave van Hout

Weer zo'n song die er ineens "was". Tijdens de allereerste repetitie van deze song viel alles meteen in één keer op zijn plek, dat was een erg bijzonder moment vond ik. Gelukkig is het gelukt om diezelfde sfeer weer te vangen in de studio. Het feit dat we een hele week bij elkaar zaten in een huis in the middle of nowhere heeft daar zeker aan bijgedragen. Petje af ook voor Gabriël, hij is als producer verantwoordelijk voor de geweldige sound. Het hele album is door hem in 5 dagen opgenomen èn zowat helemaal gemixt! Over de tekst wil ik verder niets kwijt, ik denk dat de song voor zichzelf moet spreken. Uitleggen waar zo'n nummer over gaat doet er naar mijn mening alleen maar afbreuk aan.

MoMo'Konana
Aart kwam met die te gekke riff aanzetten. Hij luistert graag naar oude en obscure jazz (net als de rest van de band overigens) en dat inspireerde ons om hiermee verder te gaan stoeien. We hebben al sinds 2009 op het thema zitten jammen en het alle hoeken van de repetitieruimte en het podium laten zien. De versie op de plaat is fantastisch, Gabriël en Geurt "nailed it", het swingt zó lekker... De titel is een uitspraak van mijn zoontje Arthur, hij was toen 2 jaar. Het past perfect bij de afro-latin feel van het nummer.

Gabriël Peeters © Marcel Houweling

Slipping Away
Dit nummer schreef ik al in 1999 en had ik destijds al eens opgenomen met een andere band. Tijdens de live set van The Little Louis Band groeide dit nummer steeds verder uit tot een door Peter Green geïnspireerde "guitar workout". In de studio heeft Gabriël samen met Aart gewerkt aan de overdubs en arrangementen voor de mondharmonica. Het lijkt wel of het complete Metropole Orkest meeblaast, maar ik zweer dat het echt alleen Aart is, door tot wel 5 harmonica partijen op elkaar te stapelen.

Chasing The Dragon
Dit was de eerste song die we opnamen in de studio. Het is door diverse recensenten al met uiteenlopende artiesten en bands vergeleken. Ik had zelf eigenlijk iets van Iggy Pop meets Velvet Underground meets Rolling Stones in gedachten. Maar ik heb er wel vaker naast gezeten. Het maakt me eigenlijk ook geen bal uit, het is gewoon een lekker stukkie rock. Geen pretenties bij dit nummer, recht zo die gaat.

Lucifer Brings The Light
Met dank aan Aleister Crowley's tarot voor de inspiratie...

Two Snakes Crawling

Aart van der Wulp © Dave van Hout

Aart speelt op het basregister van zijn harmonica door een roterende Leslie-speaker-effect. Hierdoor lijkt het alsof er een grommende Hammond from hell meespeelt. De gitaarpartijen zijn gedubbeld, een elektrische en een akoestische gitaar in unisono. In plaats van een gitaar of harmonicasolo kozen we er voor om een gesproken tekst op te nemen en deze achterstevoren erin te plakken. Draai je cd achterstevoren om het te horen... maar pas op: houd ons niet verantwoordelijk voor Judas Priest-achtige taferelen. Ook deze riff komt uit de douche vandaan. Ik moet toch eens vaker gaan douchen, denk ik.

Trouble Soon Be Over
Van 1928 naar 2012 in een paar minuten. Het eerste deel heb ik buiten op een bankje voor de studio opgenomen met een dictafoon. Dat bandje hebben we afgedraaid en weer opgenomen met een microfoon. Het klinkt net als die oude field recordings van Alan Lomax of een RCA Victor 78 toerenplaat uit de jaren 20. De elektrische versie hebben we eraan geplakt voor een optimaal shock-effect. Van beide versies hebben we meerdere takes opgenomen maar uiteindelijk van allebei de eerste take gebruikt omdat deze het meest rauw en ongepolijst klonken.



Een Scheet En Drie Knikkers
Deze bijzondere titel is een idee van Aart. In anderhalve minuut wordt hier samengebald waar deze band voor staat: helse bombast, vuige rock en een swingend ritme, maar uiteindelijk, door de titel en kakafonie en sirene in het midden, ook een dosis zelfspot en relativering: it's only Rock 'n Roll... We namen het om 6 uur 's ochtends op na een nacht flink doorhalen.

Harmen de Bresser

Pious Bird
Mijn ode aan Peter Green. Toen ik 14 was en begon met gitaarspelen, zingen en songschrijven was Peter Green's Fleetwood Mac één van mijn grootste inspiratiebronnen en is dat tot op de dag van vandaag gebleven. De titel refereert aan de Fleetwood Mac lp 'Pious Bird of Good Omen' met daarop onder andere 'Albatross' en 'Black Magic Woman'. In mijn ogen is hij een genie, die zo dicht bij perfectie kwam dat het hem uiteindelijk de das om heeft gedaan. Net als Icarus die naar de zon wilde vliegen en daarbij zijn vleugels verloor.

Luister en live

• Volledige album beluisteren
• The Mighty Ya-Ya live
• Songteksten en details van deze release bekijken