Tika maakt een soundtrack bij de Canadese kou

Elke week wordt er een artiest uitgelicht op MusicFromNL. Deze week een nieuw geluid van oude bekenden, samengekomen in de band Tika. Zoals gebruikelijk hoort daar deze Nummer voor Nummer-bijdrage bij en natuurlijk ook een actie, waarbij je een gesigneerd exemplaar van het album 'In A Cabin With' kunt bemachtigen.

---

Marien Dorleijn en David Pino verdienden al ruimschoots hun sporen als frontmannen van respectievelijk Moss en El Pino & The Volunteers. Voor het project 'In A Cabin With' - waarbij verschillende artiesten een tijdje "opgesloten" doorbrengen op een rustieke plek ergens in de wereld met nieuwe liedjes als doel - reisden de heren af naar een ranch in ijskoud winters Canada. Een album was het resultaat.

---

Onze recensent ziet de meerwaarde in de spoedklus: "Dat dit album geen minutieus gerepeteerd studioproduct werd, is een voordeel. De ingenomenheid met het kakelverse materiaal is nog hoorbaar en kleine oneffenheden versterken de authenticiteit." MusicFromNL wilde graag wat meer weten van het album en nodigde Tika uit voor een Nummer voor Nummer interview. Hierbij de uitleg bij de 10 liedjes op de cd.

Here I Go Again
Marien: David en ik hadden in Nederland al een paar keer samen gezeten om te kijken hoe het zou zijn om samen liedjes te schrijven. Volgens mij is dit het tweede liedje dat we vrij rap hebben geschreven en ook zo in z'n vorm is gebleven.

Het opnemen in Canada ging erg snel, ik kan mij herinneren dat we het als band in één keer hebben opgenomen! Drummer Blake Howard was nog koud van de zeven uur durende autoreis vanuit Toronto (sneeuwstormen getrotseerd), maar speelde 'm zo samen met bassist Julian Brown (Feist) met ons mee. Het lied gaat over frustratie en nooit opgeven.

For Better Or For Worse
David: Toen duidelijk werd dat we met z'n tweeën naar Canada gingen zjjn we, voor vertrek, een keer of vier bij elkaar gekomen. We hadden ook allebei met vijf liedjes naar Canada kunnen gaan en de boel daar op kunnen nemen, maar we wilden eigenlijk het liefst zoveel mogelijk samen schrijven. Het moest een Marien én David plaat worden en geen half Marien, half David plaat. 'For Better Or For Worse' is ontstaan tijdens de eerste keer dat we samen kwamen. Ik droeg het gitaarloopje aan en Marien kopte hem in. Het is ook meteen de eerste single van het album geworden. De video erbij is waanzinnig:



De video werd gemaakt door Victor Vroegindeweij en het is een documentaire over Carel Struycken (Adams Family, Star Trek, Twin Peaks), gefilmd in Californië. De tekst schreven we in Canada. Op een avond na het opnemen kwamen de twee broers, die tevens eigenaar waren van de Ranch waar we zaten, binnen voor een biertje. Na een paar drankjes vertelden ze vertelden hoe hun vader als vluchteling uit de Oekraïne vertrok en in Nederland terecht kwam. Niet heel handig getimed want daar brak al snel de 2e Wereldoorlog uit. Hij kwam in het verzet terecht en trouwde een Nederlandse vrouw. Na de oorlog vertrokken ze naar Amerika. Na omzwervingen via Florida en Texas kwamen ze uiteindelijk in Canada terecht. De oude stond bij een klein meer in een berkenbos en zei: "Hier ga mijn huis bouwen." De ochtend na de betreffende avond hebben Marien en ik de tekst voor 'For Better Or For Worse' geschreven. De video met Carel Struycken draagt hetzelfde thema, het ontheemd zijn, maar verteld een ander verhaal.

My Little Truth
David: Dit liedje is eigenlijk het langst op de plank blijven liggen. We hadden alleen de muziek en een ruw idee voor de melodie. De structuur lag er wel al. Toen Julian Brown en Blake Howard, onze Canadese ritmesectie, er waren hebben we het nummer met z'n allen ingespeeld en toen kreeg het een beetje een sixties vibe. Daarna bleef het weer liggen en zijn we er in Canada niet meer toe gekomen om het nummer in te zingen. Eigenlijk is dit het enige liedje dat pas bij terugkomst is ingezongen. Toen de zang er eenmaal op stond viel alles in één keer op zijn plek. Het is nu een van mijn favoriete liedjes op de plaat.

Hardware Store
Marien: Een paar jaar lang werkte ik in een bouwmarkt. Ik heb altijd de droom gehad om te kunnen leven van mijn muziek en nu ik dat eindelijk doe is dit het liedje waarmee ik altijd kan kijken op die tijd. Zo'n blokhut in Canada, midden in de winter met -30, zorgt er wel voor dat je even terug kijkt naar je leven in Nederland en de dingen in perspectief ziet. Het nummer is dus geheel autobiografisch, opgenomen op een zonnige maar koude ochtend in één take.

Different Shades Of White
Marien: Inhakend op het verhaal van For better Or For Worse van David, gaat dit verhaal ook weer deels over de twee broers. De ene werkt als advocaat en de andere als makelaar. Ze leven allebei in de stad (Ottawa) maar vinden het nog steeds erg fijn om op de ranch te zijn en die te onderhouden. Gelukkig maar, want dat moet ook wel met 6 paarden, kippen en een hond: TIKA!

Ik begrijp wel dat mensen de stad vaarwel zeggen en er voor kiezen om alle seizoenen volledig mee te maken op zo'n ranch, want het is er werkelijk fantastisch. Een eigen bos, meer en een lap grond. Dit liedje was er gewoon ineens... moest ook wel met zo'n landschap!

The Station
David: Als ik nu naar dit nummer luister hoor ik de ruimte waarin we zaten. De drums zijn zo lekker akoestisch. Marien perste er een Calexico-achtige solo uit waaronder Julian heel even de bas laat gaan. Zo'n mooi stukje!

Guest House
Marien: Onze blokhut was het gasten verblijf. Ik heb erg gelachen met Spencer, Blake, Julian, Maarten en David. Dit nummer gaat over die goede tijd daar samen in de blokhut. Van het kampvuur buiten in de kou en biertjes drinken, tot aan socialisen met de beheerders en het aanleggen van een heuse ijshockeybaan. We did it all...

I Died So Many Times
David: Julian en Blake brachten naast een auto vol proviand ook een vriend mee naar de cabin. Spencer was er voor de good vibes. Een waanzinnige komiek. Naast good vibes had hij ook speciale koekjes gebakken. Dat werd ook een hele speciale avond. Ik was compleet gedesoriënteerd. Geen idee meer waar ik was en met wie ik daar in die hut zat. Spencer, die er ongeveer hetzelfde aan toe was als ik, vertelde me heel geruststellend: "I died so many times to know this is not one of them." Die avond was ik misschien wat minder productief, het heeft uiteindelijk wel een spannend nummer opgeleverd.

The Wide Open
Marien: Oeh, dit nummer geeft voor mijn gevoel aan wat Canada is, hoe Canada voelt. Groot en met oneindige meren, bomen, bossen wildlife enz... 's Nachts hoorde je de Coyotes huilen en 's morgens stonden de ijsbloemen op de ramen. Super aardige mensen...

Sleepless Beauty
David: Dit nummer begon ik te schrijven over iemand die ik in Nederland had ontmoet, vlak voor ik naar Canada vertrok. Toen ik er daar aan schreef werd de tekst al snel doordrenkt met de lange eindeloze wegen door die eindeloze bossen. Nu ook één van de fijnste liedjes om live te spelen.

Luister en live

• Tracks beluisteren
• Win een gesigneerde versie van dit album
  (t/m zondag 18 september)
• Details van deze release