De Week Van: Bill Baker’s Big Band in China

Op 14 januari vloog Bill Baker's Big Band uit Rijswijk naar het Chinese Shanghai voor een tour langs Suzhou, Shaoxing, Nanjing en Shanghai. Bastrombonist Eric Dekkers hield voor MusicFromNL een dagboek bij voor de rubriek 'de week van'.

Vrijdag 14 januari
Onze eerste tourdag begon meteen goed; de treinen naar Schiphol wilden niet rijden wegens "iets op het spoor". Vervolgens kreeg zo'n beetje de helft van ons dertig koppig gezelschap te horen niet mee te kunnen; overboekt! Uiteindelijk bleek dat wijzelf twee keer in het systeem stonden, dus dat meereizen geen probleem was. In het

Amsterdam naar Shanghai, een flinke trip!

vliegtuig werd snel met de alleraardigste KLM-stewardessen overlegd over de trombones en de gitaar, die allemaal niet in de opbergvakken boven het hoofd pasten. Uiteindelijk mochten de grootste trombone en de gitaar hun vlucht uiterst relaxt doormaken; in het bed van de piloot bij de cockpit! Tijdens de lange vlucht bleek dat achterin het vliegtuig genoeg te borrelen viel om zelfs de meest notoire niet slaper rustig te houden.

Zaterdag 15 januari
Aankomst op Shanghai Pudong international Airport. David, onze Chinese contactpersoon en tourmanager had onze backline alvast in de bus, die we deze week tot onze beschikking hadden, gedropt. Vooral onze bassist was verrukt na de ontdekking van liefst twee contrabassen voor hem om op en mee te spelen. Na het tripje naar ons hotel in Suzhou hadden we even kort de tijd om in te checken in hotel Nanya; er moest gegeten worden! Onze eerste kennismaking met het Chinese eten was een zeer positieve. Chinezen zien eten als een familieaangelegenheid. Daarom zit je dan ook met zijn allen aan een ronde tafel met een draaiplateau in het midden waarop de ene na de andere lekkernij wordt neergezet. Vervolgens gebruik je je stokjes om te pakken wat je lekker vind. Natuurlijk moet je geen vragen stellen over wat er nou precies voor je ligt, maar dit gewoon naar

Theater in zicht, maar hoe komen we er?

binnen werken. Na de lunch was het tijd om naar het eerste theater te gaan. Met het theater in zicht ontdekten we dat in China een heel andere manier van met elkaar omgaan bestaat dan wij gewend zijn. Waar we hier proberen een kruispunt enigszins vrij te houden zodat iedereen om de beurt zijn weg kan vervolgen, rijd iedereen daar gewoon door tot hij niet verder kan. Met het gevolg dat een volledige kruising – met ons en onze tourbus in het midden – volledig vast stond. Dan maar te voet over die kruising met instrumenten en backline; er moet een soundcheck gedaan worden!

Op het podium aangekomen bleek waarom het altijd fijn is een eigen geluidsman bij je te hebben. Er waren maar liefst zes microfoons voor de hele band en nog één voor de vocals. Al het kabelwerk was ergens achter op het podium in een klein mengpaneeltje gestoken…overzicht ontbrak volledig. Gelukkig hebben wij Fred, die het toch maar weer mooi voor elkaar kreeg een behoorlijk acceptabel geluid neer te zetten. Het hele grote theater zat zo’n beetje voor 2/3 vol, wat geen slechte score was op een dergelijke koude dag in een land waar níemand ons kent! Achter ons op het podium hing een gigantische poster, speciaal voor en over ons, heel cool dus! ’s-Avonds na het optreden terug naar het hotel om daar te genieten van een laat diner. Een bijzondere belevenis om rond 23.30 weer aan de draaischijf plaats te nemen voor je avondeten.

Zondag 16 januari
Na een goede nachtrust zat vrijwel iedereen om 08.00 uur aan het ontbijt, dat een mooie mix was tussen westerse toast & jam en Chinese mie, dumplings en allerlei niet meteen definieerbare producten. De eierbakker besloot dat het na 30 eitjes achter elkaar een prima idee was om, staand achter zijn fornuis, even een dutje te doen. Na het ontbijt was er even de tijd om de omgeving van ons hotel te verkennen. Behalve een imitatie-Starbucks was er ook een heuse Carréfour te vinden. Vooral de versafdeling trok bekijks; levende vissen, padden, garnalen en kwallen poseerden gewillig voor onze camera's. Omdat we 's avonds pas laat weer terug zouden komen in het hotel besloten we maar eens wat sixpacks in te slaan. Voor €1,14 zes blikken behoorlijk lekker 'ice beer' is natuurlijk een prima deal! Hierna met de bus naar een iets kleiner theater dan dat van gisteren, in een plaatsje in de buurt van Suzhou; Shaoxing.
Wederom bleek creativiteit gewenst. Ze hadden weliswaar een vijftal prachtige condensatormicrofoons liggen, maar slechts vier standaards. Verder was er géén kabel te vinden waarmee ook de basversterker nog wat extra klank kon krijgen. Met twee van de draadloze microfoons, een rol ducktape en wat ongebruikte muzieklessenaars werden 2 fantastische microfoonstandaards gemaakt. Opgelost!

Custom Made Micstand!

Voorafgaand aan het optreden was het nog even tijd voor Chinese les, zodat we de niet zo massaal toegestroomde bezoekers in hun eigen taal konden toespreken. "Ni Hao" (Hallo!), "Sieng Yen Haao" (gelukkig Nieuwjaar) en "Wo Ai Nie" (ik hou van jou) krijgen we waarschijnlijk nooit meer uit ons systeem. Grappig was dat de zaal weliswaar maar half vol zat, maar dat ondertussen wel zwarte handel in onze tickets plaatsvond. Na het optreden kwamen de blikjes Chinees bier tevoorschijn. Die bleken echter onderin de bus zó koud geworden te zijn dat ze pas na even acclimatiseren op drinktemperatuur waren. Omdat de lobby van het hotel ongeveer dezelfde temperatuur had aangenomen als die van buiten, besloten we op de zesde verdieping bij het zitje dat daar stond onze eigen borrel te houden. Zakken chips, nootjes, flessen wijn en biertjes kwamen overal vandaan en zo bleef het nog lang gezellig.

Maandag 17 januari
Omdat we deze avond in het theater in ons hotel speelden hadden we de tijd om Suzhou te gaan bekijken. Behalve een bezoek aan een prachtige oude pagode en haar tuinen (inclusief rondglijdende monniken) volgde een bezoek aan het zijdemuseum, waar iedereen na de rondleiding naar hartenlust kon shoppen in de zijdewinkel die minstens zo groot was als het museum zelf. Uiteraard werd tussen de bedrijven door weer uitgebreid geluncht. Opnieuw kwamen allerlei onbekende maar erg smaakvolle gerechten voorbij. Soms bleek het mogelijk hetgeen voor je lag te herkennen doordat de kop er bijvoorbeeld nog tussen lag. Op deze manier werd ons duidelijk gemaakt dat we toch echt vers eten voorgeschoteld kregen.
Na de lunch volgde een bezoek aan een traditioneel Chinese massagesalon. De nogal heftige massage deed een aantal bandgenoten hopen dat zij vanavond überhaupt nog wel op het podium konden plaatsnemen.

De hele groep + Chinese fan voor de oude Pagode in Suzhou

's Avonds was zogezegd een optreden georganiseerd in het theatertje in ons hotel, waarbij al het personeel van hotels in de omgeving werd uitgenodigd. Nieuw in dit optreden was de solo van tourmanager David op zijn trombone in 'Nan Ni Wan', een Chinese traditional die voor ons was verschreven richting bigband bezetting. Dit wat kleinere podium met in een wat kleinere zaal zorgde voor een toffe sfeer met veel interactie tussen de band op het podium en het publiek in de zaal. Dat alleen één draadloze microfoon beschikbaar was maakte niet zoveel uit vanavond, de zaal was klein genoeg voor ons om in haar geheel te vullen met "Bigband Swing"! Bovendien kon geluidsman Fred nu ook zijn fotografie hobby eens de ruimte geven. De zelfgemaakte kroeg boven in het hotel bleek zo'n succes te zijn geweest dat veel mensen goed hadden ingeslagen zodat we zelfs toast met smeerkaas in het cateringaanbod terugvonden!

Dinsdag 18 januari
Na een goed ontbijt was het tijd om uit te checken in Suzhou. Na een tussenstop bij een parelmuseum-maar-vooral-winkel en een stevige lunch in de oude binnenstad van Suzhou was het tijd om de tocht naar Nanjing te aanvaarden. Bij de tankstations onderweg ontstond al snel de gezamenlijke hobby in de winkeltjes iets te kopen waarvan niet te zien of te lezen was wat het nou eigenlijk moest wezen. In de bus werden zo weer allerlei interessante Chinese voedingsmiddelen ontdekt. In Nanjing aangekomen bleek de stad bedolven onder een laag

Met onze tourbus door de Chinese sneeuw!

sneeuw. We checkten in bij het Grand Metro Hotel, tegen de Ming Dynasty Wall aan. Dit is een muur die dezelfde functie heeft gekend als de Chinese muur maar niet dezelfde lengte heeft. Toch maar weer een mooi stuk historisch besef opgedaan.

Na het inchecken werd door de trompet- en trombonesectie onder leiding van David een Brass-octet gerepeteerd. Een drietal Chinese traditionals werden op deze manier ingestudeerd voor het concert van morgen. In een chique restaurant midden in het imposante centrum van Nanjing konden we direct aanschuiven voor een indrukwekkend diner. Ditmaal kwamen grote, geroosterde vissen en in stukken gesneden kippen voorbij. Erg smakelijk wederom! Leuk aan het Chinese eten is dat de maaltijd eindigt zodra de soep op tafel komt. Je kunt dan nog wel op je gemak eten wat er staat, maar er komt geen nieuwe aanvoer meer. Omdat sommigen gehoord hadden over "1912" werd voor zo'n 11 Yuan per stuk (€ 1,30) een aantal taxi's staande gehouden, die ons binnen een half uur bij deze hippe "strip" brachten. Allerlei kroegen en clubs, de één nog hipper dan de ander, liggen hier zij aan zij. Uiteraard vonden wij uiteindelijk de leukste, waar een Filipijns-Chinese coverband pop en rock van nu en vroeger speelde, terwijl wij konden genieten van Duits bier, Chileense wijn en Cubaanse sigaren!

Woensdag 19 januari
Na een vroeg ontbijt trokken we met onze tourbus dwars door Nanjing richting stadsdeel Puko, waar de gemeente Nanjing zich gevestigd heeft. Na een korte opbouw, waarbij ditmaal liefst zes goede microfoons én een kabel voor de basversterker én voldoende draadloze zangmicrofoons aanwezig waren, kon opnieuw gerepeteerd worden. Onder leiding van de dirigent van het Nanjing Symphony Orchestra werden twee door hem gearrangeerde Chinese traditionals ingestudeerd. Hierna kon het octet van trompetten en trombones (of zoals de Chinezen zeggen: Kleine Toeters en Grote Toeters) de drie stukken nog eens doornemen. Hierna was het tijd voor een late lunch. In de collegezaal van de gemeente Nanjing genoten we van heuse burgers van Kentucky Fried Chicken, China style!

Bij dit optreden was de media volop ingeschakeld; een klein legertje persfotografen stond klaar om iedere stap die op of rond het podium gezet werd op de gevoelige plaat vast te leggen. Enkele resultaten daarvan zijn terug te vinden op: http://www.xici.net/d140220315.htm.

Optreden in Nanjing voor een volle zaal en de camera's!

Ook stond een cameraploeg met vier camera's klaar om het hele concert te registreren voor de ongeveer 1.000.000 Chinezen die hun uitzendingen ontvangen. We kregen de belofte dat we een DVD-registratie van het hele concert nog gaan krijgen; leuk!
Dit alweer laatste concert van onze tour in China was een leuke afsluiter, vooral doordat de verschillende ter plekke ingestudeerde stukken in verschillende samenstellingen gecombineerd werden met onze eigen show. Hieruit moesten we overigens enkele nummers weglaten omdat die kennelijk pro-Shanghai zijn en er een "Nederland-Duitsland" soort van concurrentie is tussen die stad en Nanjing!
De zaal die deze keer goed vol zat reageerde enthousiast op onze muziek door mee te klappen en letterlijk op te springen van enthousiasme! Na het optreden wilden een aantal bezoekers met alles en iedereen van ons op de foto. En dat moesten wij dan natuurlijk weer op de foto zetten!

Op de foto met Chinese Fans in Nanjing

Na de show volgde een diner in een lokaal Steakhouse waarin de menusamenstelling ons opnieuw verrassen kon. Zo werd begonnen met een soepje, waarna een bakje salade kwam dat we volgens instructie in het bijgeleverde broodje moesten proppen voordat we het opaten. Vervolgens kregen we een stuk pizza dat dan weer werd opgevolgd door een steak op een "sizzler-plate" waarop het eitje dat ze er hadden bijgeleverd nog gebakken werd terwijl het voor je stond! De naastgelegen Starbucks was een prima plek voor koffie en een toetje na!

Donderdag 20 januari
Vandaag moesten we opnieuw vroeg de bus in voor de tocht van ongeveer 300 kilometer naar Shanghai. Omdat het flink sneeuwde kon dit nog wel eens een lange tocht worden. We waren erg blij met onze goede, rustige chauffeur. Langs de route hebben we de nodige auto's op hun dak zien liggen. Bij een tankstation verkochten ze voor nogal schappelijke prijzen op afstand bestuurbare helikopters die het kind in de mannen onder ons direct naar boven haalden. Gevolg was een verkoopster die in een mum van tijd minimaal een weekomzet had binnengehaald en een bus vol mannen met helikopters! Het was goed dat we een lunchpakket bij ons hadden omdat we uiteindelijk een kleine zes uur moesten rijden voordat we in Shanghai arriveerden. Aldaar stonden voor vandaag nog wat activiteiten gepland. Begonnen werd met een bezoek aan de Pearl Orient TV Tower van 468 meter hoog,

Shanghai Skyline

waar het een bijzondere ervaring is om op grote hoogte over een glazen plaat te lopen. Vervolgens een traditioneel Chinese theeceremonie waarbij een harpiste van het Shanghai Symphony Orchestra was gevraagd de Zheng (een Chinese harp) te demonstreren. Erg indrukwekkend om te zien hoe snel en sierlijk haar vingers over die snaren gleden! Uiteraard kon weer worden aangeschoven aan de ronde tafel waarna ingecheckt werd in het Riverside Hotel in Shanghai.

Een select gezelschap besloot The Bund te gaan bekijken; wat een spektakel! Een Skyline die New York waardig is met overal verlichte reclameborden. Vanwege de kou werd besloten maar eens ergens wat te gaan drinken. Na enkel omzwervingen stonden we plotseling voor de Shanghai House of Blues and Jazz. Natuurlijk moest dit verder onderzocht worden. Met de bluesklanken van de uit New York afkomstige 'Charlie Sayles and Moonshine Society' was het goed toeven in deze mooie kroeg!

Samen aan de schijf draaien tijdens het eten

Vrijdag 21 januari
Een programmaloze dag waarop de band zo'n beetje versnipperd alle uithoeken van Shanghai ging bekijken. Verhalen zijn gehoord van bandleden die maar liefst 15 muziekwinkels na elkaar bezocht hebben. Ook werd driftig naar kleding (made in China!) gespeurd in de verschillende grote warenhuizen. Vrijwel iedereen kwam uiteindelijk terecht in Old Shanghai, waar als je even buiten de voor toeristen opgezette straten kwam plotseling in een ouderwets straatbeeld terecht kwam. Handelaren in vis, kikkers, kippen, groenten en fruit, allerlei restaurantjes op straat. Mooie taferelen! Ook werden de beroemde tempel van Confucius en de Yuyuan Gardens goed bezocht. Op deze plekken was het contrast met het hippe, met skyscrapers gevulde Shanghai erg groot.

's Avonds vonden we elkaar terug in een restaurant waar om onze tafels heen ook een aantal bedrijfsfeestjes gehouden werden. Het was hier mooi om te zien hoe uitbundig men de reden van hun samenzijn vierde! Met goedgevulde maag mochten wij nu nog één keer in het theater plaatsnemen, maar dan als toeschouwer. Een acrobatiekshow waarin de knapste capriolen uitgehaald werden werd ons voorgeschoteld. De ideeën om hier bepaalde items uit te "lenen" voor een volgende show waren niet van de lucht.

Chinese flyer ter introductie van B.B.B.B. aan China

Zaterdag 22 januari
Tijd om op te breken. Na een te gekke ervaring en een eerste kennismaking met China zat het er helaas alweer op voor Bill Baker en zijn Big Band. Na nog één Chinees ontbijtje en een tochtje naar het vliegveld moesten we afscheid nemen van David en zijn vrouw Lee.
Omdat het videosysteem in het vliegtuig het niet deed hadden we des te meer tijd om na te praten over onze avonturen in China en om alvast plannen te maken voor de toekomst. Op Schiphol werd van elkaar genomen en daarna was het toch echt weer over; het normale leven roept!