Sir Ian laat Mono achter zich

© Pim Top

Elke week hebben we een nieuwe Artiest van de Week op MusicFromNL en deze week is dat Sir Ian. Zoals je weet hoort daar deze Nummer voor Nummer-bijdrage bij en natuurlijk ook een actie, waarbij je een gesigneerd exemplaar van 'Apathology' van Sir Ian kunt bemachtigen.

Bart Hoevenaars is voormalig zanger/gitarist van de Rotterdamse indie-rockband Mono. Nu maakt hij met zijn solo project Sir Ian een nieuwe start. Muzikale inspiratie deed hij op door onder andere gitarist te worden bij Fuck The Writer. Mono was rock, Sir Ian is nu meer gefocust op tekst, melodie, zangharmonieën en variatie.

Onze recensent hoorde het volgende: "Op 'Apathology' staan tien songs, uiteenlopend in sfeer en stijl. Hard, gevoelig, rock, country.... Allemaal goede nummers, waarvan 'Is This All We Know' de absolute kraker van het album is. De hoge, androgyne stem van Sir Ian snijdt door je ziel terwijl hij zijn wanhoopstekst zingt (sowieso zijn Sir Ian's songteksten de moeite waard). Halverwege het nummer wordt alles nog eens extra opgetild door de cello van gastspeelster Milena Eva. Prachtig! Kan zo in de Top 2000."

MusicFromNL is zeer benieuwd naar het verhaal achter het album en nodigde Sir Ian uit voor Artiest van de Week. Hieronder vind je de uitleg van Bart bij de 10 nummers van de cd.

Make Some Room
Het oudste nummer op de plaat. We speelden het, net als 'Is This All We Know', al met Mono in de periode na ons laatste album 'Populism'. In tegenstelling tot 'Is This All We Know' is dit nummer vrijwel in tact gebleven zoals ik het voor Mono ooit bedoeld had. Ik heb er alleen een ander einde aan geschreven en dat ook aan het begin geplakt. Pas toen was het nummer rond. Het leek me het beste liedje om mee te beginnen omdat het een echt intro heeft en omdat het de overgang van Mono naar solo in zich draagt. Ik kreeg het idee toen ik iemand, volgens mij één van de jongens van Subbacultcha, een keer een heel mooi liedje hoorde zingen over dat we "dromers" en "twijfelaars" nodig hebben. Tenminste, dat is wat me ervan is bij gebleven. Ik wilde iets schrijven over dat er ruimte moet zijn voor fouten, teleurstellingen, mislukkingen en zijsporen, omdat die dingen net zo mooi en waardevol zijn als hun positieve tegenhangers.

© Pim Top

(No One Knows) The Reason Why
Het nieuwste liedje op de cd. En samen met 'Your Mind's Other Side' de enige waar ik hulp bij het mixen heb gehad. Ik had oorspronkelijk het plan om het hele album samen met Remko Schouten (IJland studio) te mixen, nadat ik thuis alles had opgenomen. Met Remko hadden we ook op 'Populism' gewerkt en dat was geweldig, maar na twee dagen hadden we nu maar twee nummers enigszins af. Ik realiseerde me dat ik het geld niet had om het op die manier af te maken en ook dat ik het eigenlijk leuker vond om dan ook maar alles helemaal zelf te doen. Van instrumenten inspelen tot masteren. En uiteindelijk bleek dat ook veel sneller en fijner te werken, toen heb ik de mix van mij en Remko ook nog enigszins naar de rest toe getrokken. Maar de hulp van Remko heeft me wel over de laatste twijfels heen geholpen, daarna heb ik het album in drie weken afgemaakt. Een vriend van me noemt dit mijn "existentialistische" liedje en dat klopt ook wel.

Is This All We Know
Op YouTube is de versie zoals we 'm met Mono speelden nog wel te vinden. Twee uitersten in uitvoering. Maar ik merkte dat hoe meer ik wegliet, hoe sterker het werd. (Alhoewel het toch ook jammer is dat de Mono versie nooit goed is opgenomen) En waarschijnlijk is dit ook de richting die ik voorlopig op wil. Milena Eva speelt cello en Emil van Steenwijk (Fuck The Writer) akoestische gitaar in de bridge. Ik was na het uiteenvallen van Mono heel blij dat ik Emil tegenkwam en met hem muziek ben gaan maken. We bleken een liefde voor harmonieën te delen en onze stemmen bleken ook goed te combineren. In het begin deed Milena ook nog mee en zaten we thuis driestemmige zangpartijen te verzinnen en te oefenen. Daar heb ik echt het plezier in- en de liefde voor muziek maken weer helemaal door terug gevonden. Het was ook heel fijn om bij Fuck The Writer, waar ik gitaar en backing-vocals ging doen, voor het eerst een dienende rol te hebben. Daar heb ik ook weer heel veel van geleerd.

© Pim Top

Life Of Promise
Soms zie je wel eens iemand en dan denk je: dat wordt een hit.

Going Home
Eigenlijk geïnspireerd door de partijen die ik voor Fuck The Writer moest instuderen. Ik zat te oefenen voor een sessie met Emil en toen kwam dit liedje er plotseling uit. Ik had nog nooit van die country of folky dingen gespeeld en moest echt een nieuwe stijl aanleren. Dat was wel heel leuk, zeker als je merkt dat je dat dan zelf ook weer kunt toepassen.

Josephine
Het eerste refrein is geschreven door Jop Euwijk, ik zag hem een keer spelen met zijn band Surface Noise en hoorde Brian Wilson invloeden in zijn liedjes, ik zat zelf in die periode in een soort Brian Wilson trip. Ik ben naar Jop toe gegaan en het bleek helemaal te kloppen. Toen hebben we afgesproken samen eens wat te proberen te schrijven. We stuurden elkaar halve ideeën die de ander dan af kon maken. Jop stuurde me dus het eerste refrein van 'Josephine' met tekst en al en daar heb ik toen de rest omheen gebouwd. Het is een van de liedjes waar ik het meest trots op ben, ik wilde toen heel graag het "perfecte" popliedje maken. Tenminste, míjn versie daarvan. 'Josephine' komt daar voor mij het dichtst bij. En ik kon me uitleven in koortjes. Ik heb met Jop nog wel een aantal ideetjes liggen waar we of ik of hij in de toekomst nog wat mee kunnen.

© Pim Top

You Do It To Yourself
Dit nummer draai ik zelf nog wel eens, gewoon om die gitaarsolo van Jos weer een keer te horen. Ik hou helemaal niet zo van gitaarsolo's, vind ze meestal overbodig, maar dit nummer had er echt één nodig. Het is de enige partij die niet op m'n zolderkamer is ingespeeld maar in Jos z'n studio.

Today I'm A Drunk
Kan ik zelf niet goed aanhoren. Dat was geen fijne dag. Maar het leverde wel een mooi liedje op. Ik heb me een tijd voor het refrein geschaamd, het is natuurlijk aanstellerij, maar zo kun je je wel eens voelen, zeker in beschonken toestand.

Your Mind's Other Side
Bij dit nummer denk ik altijd aan het gezicht van drummer Micha in de oefenruimte als we het laatste gedeelte spelen. Dit nummer stamt uit dezelfde week als 'Make Some Room', heeft misschien ook wel een beetje hetzelfde thema, maar dan wat bitterder. Het is oorspronkelijk op piano geschreven, ik zie nu dat ik wel 20 verschillende versies op mijn computer heb, in allerlei bezettingen en dat de oudste demo eigenlijk het dichts bij de albumversie in de buurt komt.

The Answer
'The Answer' heb ik op het allerlaatste moment pas toegevoegd. Het was eerst echt alleen het gitaartje en een opsomming van alle dingen die ik niet wist. Toen ben ik met een gitaar voor m'n versterker gaan zitten en heb ik tien lagen feedback over elkaar heen opgenomen en ben dat er doorheen gaan mixen.



Luister en live

• Fragmenten beluisteren
• Details van deze release
• Songteksten van het album