Herberg de Troost zet gedichten op plaat

Herberg de Troost

Elke week hebben we een nieuwe Artiest van de Week op MusicFromNL en deze week is dat Herberg de Troost. Zoals je weet hoort daar deze Nummer voor Nummer-bijdrage bij en natuurlijk ook een actie, waarbij je een gesigneerd exemplaar van 'Langs De Weg' kunt bemachtigen.

Begin dit jaar schreef Rowwen Hèze's zanger/gitarist/componist/tekstschrijver Jack Poels zijn eerste gedicht in Dagblad De Limburger. Dit is nu een vaste twee-wekelijkse en zeer populaire rubriek geworden. Al snel bestond het idee om deze als songteksten geschreven gedichten op muziek te zetten. Aangevuld met nieuwe melodieën van Poels levert dit nu een zeer sfeervolle eerste cd op. De pennenvruchten verschenen onder de naam Herberg De Troost.

Onze recensent kwam tot de volgende conclusie: "Eigenlijk kun je rustig stellen dat deze debuutplaat van Herberg De Troost de beste plaat van Rowwen Hèze is sinds jaren. De geest is kennelijk terug bij de heren Poels en Van Enckevort. Ze hadden er kennelijk alleen een nieuwe naam en een nieuwe insteek voor nodig."

Alle teksten van de cd zijn dus eerder als gedichten verschenen, twee wekelijks in Dagblad de Limburger. MusicFromNL graaft graag wat dieper en nodigde de band uit voor Artiest van de Week. Hieronder vind je de uitleg bij de 13 nummers van de cd 'Langs De Weg'.

Berkenboom
Geschreven in de tijd van de kredietcrisis; wie alles wil wordt alles kwijt. Over het nooit tevreden zijn van mensen. Toen ik daar over nadacht herinnerde ik mij een voorval uit mijn eigen jeugd. Dat ik in een berkenboom klom, steeds hoger om de de top te bereiken. Bijna bovenaan viel ik naar onder en had ik als herboren m'n eerste belangrijke levensles te pakken; wie alles wil wordt alles kwijt.

De Stad
Over mijn jaren als verkoper in een winkel met plakletters in Venlo. Elke middag 'n uur pauze doorbrengen bij Café de Gouden Tijger. Daar praatte ik met Theo, een vriend uit het dorp, over het leven. Venlo is de stad uit mijn jeugd. Ik ging er naar school en heb er gewerkt. Kom er zeker eens per maand om wat rond te kuieren; cd's bij Sounds (vroeger Dom van den Bergh) te kopen en naar de kapper te gaan. Venlo is voor mij vooral kijken naar "hoe de tijd verstreek".

Jack Poels © Bas Muda

Graceland
Zomervakantie in de USA 2009. De Sun studio in Memphis waar Elvis ooit zijn eerste liedje voor z'n moeder opnam. Op Beale Street heerlijke Ribs en Hamburgers gegeten. Het Civil Rights Museum bezocht en diep geraakt door de mountain-top speech van Marin Luther King. Daarna in gestrekte draf naar Graceland. De valse vrijheid van muziek; "Welcome to my world", klonk het uit de mond van Elvis toen we in 'n het busje het landgoed opreden. Lange rijen aan het graf. En geslapen in het Heartbreak hotel. 2 dagen in zijn sporen gelopen.

Herberg de Troost
Titelsong van de cd. Letterlijk; over mijn eigen huis wat vanuit een bouwval is geworden tot wat het nu is. Vanaf 1936 bestookt door de seizoenen en de bombardementen in de 2e wereldoorlog. Figuurlijk over alles wat er zich in mijn hoofd afspeelt. Het altijd weer thuis komen als troostrijk gegeven. In je eigen keuken, je eigen restaurant. Op het moment dat de lente tegen alle weerstand in ook weer zijn optimistische gezicht laat zien.

Veder Naar Vroeger
Een blik op het ouderlijk huis uit mijn jeugd bracht veel herinneringen terug. De auto-ongelukken op de kruising waar wij woonden. Over een onbezorgde jeugd. Spelen op de hei, hutten graven en de eerste kennismaking met muziek; 'Daydream Believer' van de Monkees; "Daydream believer and a homecoming queen." "Oeit wear ik schriever, dan bin ik noeit mier allien." Ooit wordt ik schrijver, dan ben ik nooit meer alleen. Hoe het dialect rijmt op het engels. En als het rijmt dan is het waar.

Tren van Enckevort © Bas Muda

Ventilator
Op de hotelkamer staren naar de bladen van een langzaam draaiende ventilator. Deze stond symbool voor mijn gemoedstoestand op dat moment; op de laagste versnelling, geen inspiratie. En toch 'n deadline voor 'n gedicht. Via m'n i-Phone vanaf de hotelkamer naar de krant gestuurd. Over het schrijverschap verworden tot een storm in 'n glas. Daarna snel weer zwemmen. Waar was je…?

Miami
Wandelen over de boulevard langs Art Deco hotels en onwaarschijnlijk mooie mensen. Langs terrassen met proppers die je overal naar binnen willen hebben. Pizza, kreeft, drinken alles is voorradig op de Ocean Boulevard. En net als het allemaal iets te onecht begint te worden zien we in de verte een groene luifel. Als een Fata Morgana. Een oase; een echte Ierse pub. Soulfood en Iers bier. We zijn gered.

© Bas Muda

Hotel Troisfontaine
Een liedje over een bruiloft in het zuiden van het land en de weldadige rust in het hotel na afloop. Op de melodie van 'n lied dat ik hoorde in Nashville; Lefty Frizzell's 'That's the way love go's'. Eerst een optreden op Bospop in Weert, daarna door naar 'n klein Zuid Limburgs dorp waar we waren uitgenodigd op een bruiloft. We dansen op 'Jump Around' van House of Pain en we lopen in de polonaise. De taxichauffeur brengt ons op z'n laatste rit naar Hotel Troisfontaine en we vallen in een diepe slaap. 's Morgens vroeg na het ontbijt weer naar huis, de heimwee tegemoet.

Ontmoeten
Over leven na de dood.

Guinness
Een lied over onze Ierse Setter Guinness. De mooiste hond met de mooiste ogen. Als de Av'is in Avatar, zo'n blik. Heeft ook 'n beetje allures van een fotomodel. Of 'n prinses. Zoals ze zich op haar kussen neervleid om met een bijna verheven blik aaan te geven dat het moment om haar te aaien nu is aangebroken.

Kerstaquarel
Kerst bij Tante Paula en de eerste tekenblok die ik van de kerstman kreeg. Plus wat potjes ecoline. Mijn eerste penseelstreken op papier. Buiten het kaalgeslagen winterland. Binnen vloeiden kleuren in elkaar over. Herinneringen aan de kerststal, met het kindje Jezus in het mos. De geur van spuitsneeuw uit 'n bus. Alles vloeit in elkaar over als 'n aquarel.

Seizoenen
Altijd gezeik met de seizoenen. Te droog, te warm, te dik, te dun, nooit is het echt goed met het weer.


Lente in Limburg
Naar aanleiding van een foto op de folder van het Limburgs museum die in de brievenbus viel. Een afbeelding van een statig schip op de Maas. Zonder moeite meteen wegdromen naar die dag dat schip er echt lag. Daarna voorstellen hoe het schip gaat varen langs het wijdse landschap. En de blik verdwaald hier in het zuiden, op deze middag loom en traag. Hoor ik de klank van klokkenluiden, het kan maar weer niet op vandaag.

Luister en live

• Fragmenten beluisteren
• Details van deze release
• Herberg De Troost concertlijst
• Songteksten van het album