Astrosoniq experimenteert en varieert

Astrosoniq is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van 'Quadrant', de nieuwe cd van de band kunt bemachtigen.

Met weer een nieuwe bezetting is Astrosoniq aan haar vijfde album toe gekomen. De spacerockers uit Oss hebben weer een gevarieerd en experimenteel album afgeleverd.

Onze recensent roemt de prestatie van de Ossenaren: "Hoeveel bands in Nederland hebben vijf albums in tien jaar uitgebracht? Bij hoeveel bands in Nederland kun je stoner/doom, country, jazz en zelfs dance op een geweldige manier horen samensmelten? Hoeveel bands in Nederland hebben bijna ieder album een sterk wisselende line-up, zonder het basisgeluid te verliezen?"

Deze prestatie is voor MusicFromNL een goede reden om wat meer informatie over de nieuwste release te vergaren. Daarom is Astrosoniq Artiest van de Week en hieronder vind je de uitleg van Ron van Herpen, RJ (Robert-Jan Groothuizen) en Marcel van de Vondervoort over de 10 nummers van 'Quadrant'.

Faustian Bargain
Ron: Fred, onze zanger, hoorde deze riff in het nummer 'Quadrant EL 65 OO' vond dit een erg brute riff en gaf aan dat hij daar graag wat mee zou willen doen. Fred’s wil is immers wet en zodoende zijn we aan de slag gegaan. Daarnaast leek het ons een goed idee om de nieuwe plaat te beginnen met de riff waarmee de vorige plaat 'Speederpeople is afgesloten. Vervolgens hebben Marcel en ik aan het arrangement gewerkt en is het nummer in zijn huidige vorm ontstaan.
Marcel: De filmische doctor Who-achtige rustige gedeeltes zijn eigenlijk het laatst aan het nummer toegevoegd, ze vormen een mooi sfeervol contrast met de brute riffs van de harde stukken. Ik heb de aanzet voor die rustige stukken gegeven en daar zijn Ron en Fred dan later mee aan de haal gegaan en hebben d.m.v. sfeervolle gitaren en zang het geheel op en hoger plan getild. Ook de moeite van het vermelden waard is dat de space in het harde gedeelte eigenlijk helemaal bestaat uit zang van RJ bewerkt met diverse effecten.
RJ: Ik kan me jouw opmerking nog herinneren, "RJ, doe eens raar", waarop ik vervolgens iets ging improviseren, wat jij naderhand hebt bewerkt. Volgens mij hadden we ook twee versies van dit nummer, in ieder geval vond ik de oplossing van Fred in de coupletstukken erg sterk gevonden.

Cloud of Decay
Ron: Tijdens de opnames was ik aan het experimenteren met drumstokken op mijn gitaar. Het was de bedoeling dat we deze geluiden als een psychedelisch effect zouden gebruiken op een van de nummers. Het effect bleek zo goed te werken dat we er spontaan een nummer van hebben gemaakt.
RJ: Wat me hier nog van bijstaat is jouw opmerking "ik had vanmorgen een kater en moest even kijken of het wat was", dat nummer komt op de volgende plaat, maar de bruutheid van jouw kater en dit nummer, zorgde er volgens mij voor dat je tot dit spontane idee kwam om je gitaar met drumstokken te bewerken.
Marcel: Ron's leipe drumstokriffs vroeg eigenlijk om een zo lomp mogelijke benadering, daarom heb ik de drums 2 keer ingespeeld en heb ik om het industriële karakter de benadrukken in plaats van bekkens een hoop gerammel met metaal aan de coupletten toegevoegd, de bijna totalitaire schreeuwkoren en backing grunts benadrukken de naargeestige sfeer alleen maar. Leuk detail is dat nadat we 'Bloom' met René van Barneveld hadden opgenomen hij nog wat ander materiaal van de plaat wilde horen en 'Cloud of Decay' was het eerstvolgende nummer, Rene werd razend enthousiast en verklaarde onmiddellijk zijn liefde voor de Melvins'-achtige sfeer, aangezien de opname opstelling nog steeds klaarstond hebben we maar meteen besloten om Rene over het hele nummer ontzettend vervormde noisy pedal steel te laten spelen, dit komt met name goed tot zijn recht tijdens de brug van het nummer.

As Soon As They Got Airborne...
Ron: Een van de nummers waar ikzelf bijzonder trots op ben. Natuurlijk zijn alle nummers speciaal maar er is er altijd eentje bij die voor mij persoonlijk net wat meer speciaal is dan de rest. Op 'Quadrant' is dat dit nummer. Het eerste wat bij mij op de gedachte bracht voor dit nummer was het concept en de opbouw. Daarna ben ik het idee muzikaal gaan inkleden. Ik heb maandenlang rondgelopen en gepiekerd hoe ik het idee nu het beste vorm kon geven. Marcel heeft daar verder het een en ander aan toegevoegd en uiteindelijk is 'As soon as they got airborne...' in deze vorm ontstaan. De tekst gaat over het verlangen om ergens anders te zijn. Een plek waar het gras groener is. Het nummer lanceert je als het ware daar naartoe.
Marcel: Tja daar valt weinig aan toe te voegen, klassieke Astro dit. Nog wel vermeldenswaardig is de fantastische space gemaakt door Teun onze nieuwe toetsenman en de vrijwel geïmproviseerde zang van RJ in het middengedeelte, uiteindelijk dus echt een groepsprestatie, met van iedereen waardevolle bijdragen.
RJ: Ron had voor dit nummer een refrein zanglijn verzonnen en die hebben we ongeveer een uur lang hebben gezongen in een kroeg in Camden Town Londen, tijdens een Londen trip om naar Orange Goblin's kerstconcert te gaan. Het is me tot op de dag van vandaag nog niet helemaal duidelijk of de laatste zin nu "How does it feel to be alive" moet zijn of "How does it feel to be a lie". Ach, interpretaties, details, whatever.

'As Soon As They Got Airborne...' in 2 delen:



Play it Straight
Ron: Fred kwam met de opzet van dit nummer. Het was aan mij en Marcel de taak om het nummer verder uit te werken. Het grappige hiervan is dat ik geen idee had waar het nummer naartoe zou gaan. Het viel allemaal pas op zijn plek toen de zanglijnen er eenmaal opstonden.
Marcel: Dit nummer is het meest fragmentarische qua opname voor Astro ever. Ik kwam op het idee om twee akoestische gitaren als drummicrofoon te gebruiken, als je goed luistert hoor je door het hele nummer heen een stroperige laag waarvan niet helemaal duidelijk of het nu toetsen zijn of wat anders, dat zijn dus die gitaren. Elk wisselend akkoord moesten de gitaren omgestemd worden, met als gevolg dat er drumstukjes van 1 tot 2 maten ingespeeld moesten worden en dan moesten de gitaren weer omgestemd worden. Dat alles heb ik aan elkaar gemonteerd tot een geheel. Het staccato-achtige mars ritme komt uit mijn koker en de 11/8e brug baseert zich op een riff van Ron die we vervolgens psychedelisch hebben aangekleed met mellotron, feedbackende gitaren, backwards vocals, een Pink Floyd-achtige strat partij en over de maatstreep heen tollende drums, persoonlijk vind ik dat een van onze meest psychedelische stukken.
RJ: Tsja, ode aan Fred! Marcels visie over hoe dit nummer opgenomen moest worden, vind ik zelf overigens ook erg noemenswaardig, maar hij legt het zelf al uit. Ik heb daar zelf veel van geleerd in ieder geval.

Lured
Ron: In het begin gewoon een lekker rocknummer. Toch hadden Marcel en ik het gevoel dat we hier nog wat meer mee konden. Tijdens het brainstormen ontstond het idee om een gedeelte van de gitaarpartijen te vervangen door een Moog synthesizer. Dat was de zogenaamde missing link. Samen met de zang van onze oude bassist/zanger Erik de Vocht hebben we het nummer precies daar gekregen waar het moest zijn.

Bloom
Ron: In mijn vrije tijd vind ik het erg leuk om op mijn akoestische gitaar te experimenteren met fingerpicking. Het leek me een goed idee om eens wat country-achtige elementen te gaan gebruiken in onze muziek. Het nummer was vrij snel geschreven op een morgen na een flinke avond stappen. Soms kan een kater wonderen doen. De steelgitaar van René van Barneveld geeft dit nummer precies de country-feel die het nodig heeft.
RJ: Ron heeft wat met katers volgens mij...
Marcel: Toen het nummer er helemaal opstond, hadden we het idee dat er iets miste, al snel kwam het idee pedalsteel toe te voegen. Nu zijn er best wel goede pedalsteel gitaristen in Nederland, maar of dat er een zou zijn die onze rock country-rock crossover zou begrijpen was maar de vraag. Volgens mij kwam Bidi toen op het idee om René te vragen, en ja wat is nu leuker dan een held waar we allemaal fan van zijn op je plaat te hebben.

Zero
Ron: De opzet van dit nummer was een idee van Marcel. Het leek hem een goed idee om een nummer te schrijven wat door twee bands op totaal verschillende manieren gespeeld wordt en wat je tegelijkertijd in stereo kan afluisteren. Een soort interactief nummer. Eigenlijk twee verschillende nummers die zowel samen als apart beluisterd kunnen worden. De luisteraar kan de twee bands afzonderlijk beluisteren door aan de balance knop te draaien. Een behoorlijke klus want het heeft heel wat hoofdbrekens gekost om dit zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. We moesten dus wel een band hebben die ons hiermee zou willen helpen. De keus om voor onze vrienden van Zeus te kiezen was vrij snel gemaakt. Vanaf het begin waren ze erg enthousiast over het idee.
Marcel: Dit is eigenlijk onze variant op het op dit moment in dance-kringen populaire mash-up concept, maar i.p.v. horizontaal te denken hebben wij voor een verticale benadering gekozen, dus links-rechts.
RJ: Soms verzinnen die twee iets en dan staat de basis erop… Op een gegeven moment kijkt Marcel achterom en kijkt je dan aan, zo van, "Wat vindt je er van?"… Ik vond en vind het een erg gaaf nummer, maar toen vroeg ik me af, hoe ik in godsnaam dit nummer zou moeten gaan instuderen, gelukkig is dat allemaal goed gekomen.

Downfall Lover
Ron: Een nummer wat op de gebruikelijke manier met een riff is begonnen en waaruit later de rest van het nummer is ontstaan. Kortom een log doom-achtig nummer met catchy refrein.
RJ: Even los van de opname van dit nummer. Volgens mij heeft Bidi, sinds dat hij dit nummer voor het eerst hoorde, nog steeds last van zijn stem door het oneindig lang meebrullen van het refrein van 'Downfall Lover'.

Bored
Ron: Vanwege het feit dat Astrosoniq 10 jaar bestaat vonden we het een goed idee om een nummer te coveren van T-nailed de band waaruit Astrosoniq is onstaan. We willen aan deze band een eer bewijzen door een nummer te "verastrosoniqeren". Vandaar dat 'Bored' een plekje op 'Quadrant' heeft gekregen. En natuurlijk omdat het een goed nummer is.

Sin
Ron: Een nummer dat RJ (huidige bassist/zanger) en ik in het zonnetje samen hebben geschreven tijdens het opnameproces van 'Quadrant'. Het nummer is op een spontane manier ontstaan. Een beetje pielen in de zon met een bakje thee en voilà opeens ontstaat er een nummer. Het sprak vanzelf dat RJ dit nummer zou gaan zingen. Het resultaat mag er wezen.
RJ: Ik heb het telkens over zanglijnen etc. dus dat blijf ik dan nu ook doen. De zanglijn en de tekst van dit nummer zijn verzonnen, terwijl ik op mijn hometrainer zat. Een kansloos experiment kilo’s kwijt te raken, maar het heeft wel iets anders opgeleverd, haha.
Marcel: Ik houd wel van nummers die een enorm crescendo zijn om aan het eind bijna te ontploffen. Ook de enorm dissonante gitaren in het eindgedeelte helpen om het geheel tot het kookpunt te brengen. Je voelt in dit nummer ook het beste de vibe die RJ meebrengt, een nieuw element in het Astro geluid.

Luister en live

• Fragmenten beluisteren
• Details van deze release
• Astrosoniq concertlijst