Cooper diept uit en combineert

Cooper is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van 'Right Now!', de nieuwe cd van de band kunt bemachtigen.

Het vijfde album van Cooper is een feit. De Haagse punkband liet haar nieuwe schijf weer produceren door oud Black Flag drummer Bill Stevenson. Het resultaat een poppy en melodieuze plaat met hier en daar weer wat humor.

Volgens onze recensent is het een lekkere - met vlagen poppy - punkplaat geworden. Met hier en daar rustpunten en een onverwachtte afwijking van de vier-kwarts-maat. De eindconclusie: "Met 'Right Now!' levert Cooper weer een heel sterk album af dat nog vele malen onze cd-speler zal bezoeken".

Voordat de band op tour ging naar Frankrijk wilde MusicFromNL wat meer informatie over de release. Daarom is Cooper Artiest van de Week en hieronder vind je de uitleg van gitarist/zanger René van der Zee over de 13 nummers van 'Right Now!'.

Right Now!
Liedjes kunnen op vele verschillende manieren tot stand komen. De ene keer zit je een beetje in het wilde weg op je gitaar te pielen terwijl je naar Dr. Phil kijkt en komt er plotseling een wereld-riff voorbij. De andere keer sta je onder de douche en schiet er zomaar opeens een prachtrefreintje je hoofd in. Als mijn vrouw me dan weer met een handdoekje om mijn middel al druipend en met mijn gitaar in mijn handen in de woonkamer ziet staan, weet zij alweer hoe laat het is: We worden miljonair! Het refrein van 'Right Now!' is een typisch geval van zo'n "doucheliedje". Tekstueel behandelt het het grootste cliché wat je maar kunt bedenken, maar wat daardoor niet minder waar is. Een paar jaar geleden, vlak na de release van 'Makes Tomorrow Alright' werd ik getroffen door een mild herseninfarct. Verder niks aan over gehouden, maar de ervaring was ingrijpend genoeg om te beseffen dat het écht zomaar voorbij kan zijn, dat leven van ons. En; heb ik het tot nu toe eigenlijk wel een beetje oké aangepakt? Dat soort kwesties.

Right Now! de clip:



Not Alone
Toen bij mijn dochter jeugd-reuma werd geconstateerd wilde ik haar laten weten dat ze er niet alleen voor stond, vandaar dit liedje. Gelukkig heeft ze nu nergens last meer van en haalt ze haar schouders op over het feit dat haar vader weer eens iets over haar zingt. Het refrein is overigens gewoon 'Ferry Cross the Mersey' van Gerry And The Pacemakers. En de handclaps zijn er voor de publieksparticipatie.

Mr. Me
Heftig huppelliedje met een glansrol voor onze bassist Eddy van den Bos en mooie akkoordenwisselingen. Ik mag dat zeggen, want Bertus de Blaauw (drums en vocalen) heeft het geschreven. De muziek dan. De tekst is van mij en bespreekt het aloude verschil tussen mannen en vrouwen en hoe de mannen altijd weer het onderspit delven in discussies en ruzies, omdat de man niet in staat is het gebrek aan logica bij de vrouw te doorgronden. En we doen zo ons best……

Writers Block
'My Sharona' van The Knack meets 'Clash City Rockers' van The Clash. Met voor het eerst sinds de eerste plaat iets van een gitaarsolo mijnerzijds. Bill Stevenson, onze producer, heeft een hekel aan dit nummer om de tekst. Die gaat er namelijk over dat we dan wel een te gekke riff hebben, een geniale brug en een hemelschreiend mooi refrein maar dat ik geen idee heb waar ik het over moet hebben en dat dus dan maar opschrijf. Het writers block als inspiratie. Ik vond dat leuk, hij kon er niet om lachen. Aan de andere kant: Hoeveel liedjes zijn er niet die ook helemaal nergens over gaan, maar wel doen alsof?

Smile
Eerste liedje van Eddy's hand op een reguliere Cooperplaat. Lekker doorstomende punkert met wat fijne pseudo-jazz akkoorden in de middle eight en een tekst die handelt over een meisje dat net haar intens foute vriendje de deur heeft gewezen en nu haar in die relatie opgelopen knoepert van een minderwaardigheidscomplex de baas moet zien te worden. Is weer eens wat anders dan bier en wijven, nietwaar?

All The Parties
Voor en na een optreden in Bologna hebben wij ons eens zo te goed gedaan aan die heerlijke Italiaanse wijnen en dat rijkelijk vloeiend bier dat we zowaar een héél klein beetje een kleedkamer hebben getrashed. Of beter gezegd: Er is een bierflesje tegen de muur kapot gegooid. Dit is echter zo tegen onze natuur in dat ik de volgende dag van de weeromstuit en in gezelschap van een allesomvattende kater op mijn hotelkamer de gebeurtenissen van de vorige avond op rijm heb gezet. Het allermooiste rijtje akkoorden van het hele album, als je het mij vraagt. En inderdaad; door Bertus bij elkaar verzonnen, anders had ik dat niet gezegd.

Hero
Hero is het oudste nummer op deze plaat. Volgens mij hadden we het al toen we 'Makes Tomorrow Alright' opnamen, maar waren we er toen nog niet tevreden over. In het couplet spelen we op elke eerste tel een ander akkoord. In de praktijk betekent dit dat als je er één mist je onmogelijk terug op het spoor komt. Het nummer verandert dan plotsklaps van een punkliedje in een zeer experimenteel jazzstuk waar alleen Anton Goudsmit nog een touw aan vast weet te knopen. Heeft al voor menig spannend moment in de set gezorgd.

Good Idea
Op elk album staat wel een liedje dat bij de start van de opnames onderaan de lijst staat. Als er gekozen moet worden is dat liedje het eerste wat sneuvelt. Totdat het opgenomen is. Dan zijn er nét die kleine veranderingetjes aangebracht en is de uitvoering zó goed op band gekomen dat ie met stip in de top 5 terecht komt. Op 'Right Now!' is dat 'Good Idea'. Een lekker hoekige riff die, na een break-down met een verwijzing naar 'I'm A Believer' van The Monkees, uitmondt in een lyrische finale met Bertus in de rol van Keith Moon.

All Time Low
The Beatles zijn altijd van heel grote invloed op Cooper geweest. Eén van de dingen die wij van "de enige band in de geschiedenis van de popmuziek" hebben overgenomen is een liedje beginnen met het refrein. 'All Time Low' is na 'Right Now!' en 'Smile', het derde nummer waarin dat op deze plaat gebeurd. Een andere verwijzing naar de Beatles in dit liedje is de gitaarsolo die rechtstreeks verwijst naar Paul McCartney’s solo in 'Taxman'. Kort en gemeen.

Terrible Feeling
Zwaar geïnspireerd op LCD Soundsystem. Een repeterende blues-riff die een syncopisch huwelijk aangaat met de drums. 'Terrible Feeling' is het enige nummer op het album dat meer op de gitaren dan op de vocalen gericht is. Het liedje heeft ook duidelijk een andere mix dan de rest. Wel blijven we lekker kort en "to the point".

Wherever It Came From
Het tweede liedje op 'Right Now!' dat gaat over de impact die mijn herseninfarct op mij heeft gehad. Want van alles wat het was, was het vooral een lesje nederigheid, die vier dagen ziekenhuis. Muzikaal gezien het meest afwijkende nummer van de plaat. De zangopbouw aan het eind is gebaseerd op de koortjes van de Motown soul; een laag koortje waar de lead zang na twee maten keihard overheen galmt.

Bear With Me
Kent u dat gevoel? Je doet iets (maakt niet uit wat) en een nanoseconde later weet je al dat het h-e-l-e-m-a-a-l mis is; je hebt echt een enorme fout gemaakt die niet meer terug te draaien is. Hoe graag je dat ook zou willen. Je weet ook gelijk dat het heel erg lang gaat duren voordat het weer een beetje goed is. En dat alleen maar omdat je uitgerekend die knop moest aanraken/dat ene mailtje moest sturen/die ene foute afslag moest nemen. Vul het maar in.
Op muzikaal gebied is 'Bear With Me' het muzikale broertje van 'Good Idea'. Net zo hoekig en in dezelfde periode geschreven.

Cooper op Waterpop 2006 © Jolanda van Wijhe

Get It Over With
Dit krijg je als je Cooper een maand lang met Social Distortion op pad stuurt. Een soort verwrongen versie van een Social Distortion-nummer, al zullen wij wel weer de enige zijn die dat horen/vinden. Dit nummer is in de studio qua arrangement nogal omgegooid waardoor in de tekst alles nogal vlotjes gaat. Tussen trouwen en uit huis gesmeten worden zit nu nog maar één couplet. Het kan verkeren.

Luister en live

• Fragmenten beluisteren
• Details van deze release
• Cooper concertlijst