Signe Tollefsen leert lessen en is verliefd op stoute jongens

12 okt 2009, 18:54 | rubriek: Nummer voor Nummer | door: gastschrijver | gelezen: 1099x | Reacties: 1

Singer/songwriter Signe Tollefsen is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van haar fraaie eerste album kunt bemachtigen.

Ze won in 2006 al bijna de Grote Prijs van Nederland (pakte wel de publieksprijs en beste muzikantenprijs), maar daarna moesten we toch even wachten op nieuwe levenstekens. Wat blijkt? Signe Tollefsen heeft even de tijd genomen voor haar debuutalbum. Vorige maand verscheen de eersteling op CoraZong Records. Bijna drie jaar dus en dat was misschien wel een verstandige keuze van de Amerikaans-Nederlandse songwriter.

Volgens onze recensent is haar sterkste troef de dynamiek van haar stem. "In een mix van folk noir, emotionele lyriek en gevoelens zet ze een volwassen en tegelijk verleidelijke plaat neer. Signe bewijst zichzelf als koningin van de intieme beheersing en de opgekropte, maar toch langzaam naar buiten sijpelende emoties."

Wij zijn gecharmeerd en vroegen Signe als Artiest van de Week. Je vindt hieronder haar uitleg bij de dertien nummers op de titelloze debuut-cd.

Signe Tollefsen in de Grote Prijs Finale Singer/songwriter van 2006 © Lidewij Kalfsterman

It Smells Of You
Reuk is wat de sterkste herinneringen op kan roepen. Op vakantie en in tijden die speciaal zijn, een ander geurtje dragen. Dan kun je later dat gevoel terugroepen door alleen even te ruiken. Geen foto die daar tegenop kan. En als het van de andere kant komt; je wordt geconfronteerd met een vervelende herinnering. En dan schrijf je erover.

History Class
Nooit van je fouten leren. Niet opgelet bij geschiedenis. Niet voor je tentamens geleerd en niets onthouden. Dan stoot je je dus twee (of meer) keer aan dezelfde steen. Met een goed voornemen weer in de banken zitten, en deze keer leren. En er dan wel wat van opsteken.

You, Me & The Brewers
Schaduwen op de muur. Toeristen die naar binnen koekeloeren want het pand naast je is beroemd. Het is drie uur 's nachts, en je danst van verliefdheid. Moe en dronken zijn is de normale staat waarin je je begeeft in die eerste weken, maanden. Je vrienden, je werk en je huis lijden eronder. Maar dat is van latere orde. Nu ben je verliefd, en dan kan de hele wereld doodvallen.

Jeff
Soms waait de wind zo hard dat je jezelf niet kunt horen denken. En soms ben je zo alleen dat je jezelf niet eens meer ziet. Door een rouwproces beland je in de woestijn of woestenij – het is maar hoe je het je voorstelt. Je zet een grote versterker neer en je gaat ervoor. Zo hard en zo zacht als je wilt; niemand die je hoort. Je schreeuwt en je fluistert, je rent als een bezetene en zit te wiegen op je handen. Je bent dronken, waanzinnig en verliefd. En je hebt hem verloren. Dat is Jeff.

Hooked (You spit in my whiskey)
"You spit in my whiskey." Het bezingen van de ranzige liefde. "Tom Waits likes his town with a little bit of poison. I like my man with a little bit of dirty." Liefde kan van een kant komen die je niet gewend bent. Als iemand in je whiskey spuugt, kan dat een daad van afgunst zijn. Maar als het een daad van liefde is, een soort kusje, dan is dat opwindend. Omdat het uit een hoek komt die je niet kent. Die donkere hoek, waar de stoute jongens voor straf staan.

Die ranzige liefde hoor je terug in de harmoniën van de tweede en derde stemmetjes. Niet de gangbare, maar de gevaarlijke en dissonante noten. Net als de gitaren op het eind. Sexy vind ik het contrast tussen het lieve meisje met de gitaar en die elektrische gitaren op de rand van een klif in de woestijn.

King Of The Fire
The sexiest song on the record. Het is niet nacht, ook niet night, maar nuit. "La nuit. Une nuit avec l’odeur de la sueur et du parfum." Zonder zweet en parfum is de nacht niet volledig, en vloeit er niets uit voort.

Je moet er moeite voor doen, maar als de sterren eenmaal goed staan, is het resultaat er dan toch. Zonder dat je het verwacht laat het je iets zien dat je niet kent. Grenzen verleggen en jezelf overgeven vergt vertrouwen. Vertrouwen van hem in jou en van jou in hem en in jezelf. En dan is het een speciaal iemand die jouw grenzen voor je verlegt. Zonder dat je het zelf in de gaten hebt.

Mama
Een zwerm bijen geeft soms het best aan hoe je je voelt als hij voor haar kiest en niet voor jou. Je hoort ze aankomen, het is chaos in je hoofd en je wordt achtervolgd. Je doet wat je moet doen, maar je struikelt en loopt overal tegenaan omdat je hoofd er niet naar staat. Als een dronken orkestje ga je spelen op het feestje, maar je pakt de verkeerde akkoorden en zingt de verkeerde woorden bij het verkeerde liedje. De enige die je dan nog kan redden is je moe.

De Grote Prijs-finale Singer/songwriter © Lidewij Kalfsterman

My Old Man
Leren om van iemand te houden gebeurt in fases. Op en neer. Je vliegt naar de wolken, maar dan is de val alleen maar pijnlijker. "That’s the price you pay. And if you don’t pay that price", dan leer je niks. En daar hebben we in 'History Class' van geleerd. Vallen en opstaan. En liefhebben. Dat boven alles.

Sweet Tears
Annie M.G. Schmidt schreef dat alleen uit leed kunst geboren wordt. En dan zijn tranen bitterzoet, soms zelfs zoet. In ieder geval een troost. "All that heartache", daar vloeien toch prachtige dingen uit voort.

Up To No Good
Verliefd zijn op stoute jongens. Wat is er spannender? Bang zijn dat hij of jullie allebei ondergaan aan de drank of andere bezigheden, maar uiteindelijk toch kiezen voor het stoute leven, zolang hij het maar samen met jou doet. Stout zijn! MMM!!!

Onderweg naar de publieksprijs © Lidewij Kalfsterman

It Was Ooo
Een houten bar, donker, rokerig. En dan die mooie vrouw op de dansvloer. Rode jurk, prachtig lichaam, die dan met een paar vingers te veel aan je man zit. En dan niks anders kunnen doen dan toekijken. Want je bent te moe, het zat, te dronken, vastgebonden aan de bar. Whatever. Je kunt er niet bij. En maar denken dat "you’ll be damned if you stay here with him. Damned you are."

Oh My!
Ooit een puberaal “ik durf hem niet te bellen, maar ik wil hem verrot schelden” nummer. Nu een sexier, in een rokerige blues bar “I’m not gonna call you but I’ll call you an asshole on stage” nummer.

This Is It
Dat was het dan. Het Eind. The End. Het is onvermijdelijk: aan alles komt een eind. Hier wordt op dat eind afscheid genomen zoals vrienden dat doen en niet zoals minaars dat doen. En dat doet zeer.

Luister en live