The Madd: rock 'n roll en soulknallers voor de meisjes

© Guy Kokken

De onverbeterlijke retro beatniks van The Madd zijn deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun heerlijke tweede album kunt bemachtigen.

Gingen ze op hun debuutalbum nog aan de haal met heerlijke bewerkingen van andere, onbekende artiesten, op de opvolger zijn het vooral eigen composities. En laat die tweede langspeler 'The Madd Are Pretty Quick' nu minstens net zo verslavend en meeslepend zijn. Orgelpartijtje hier, sixties riedeltje en koortje daar en voilà: "hooked" zijn we meteen. Zo lekker dat The Beatles hun vingers er nog bij af zouden willen likken. Jawel, dat hebben die Rotterdamse jongens van The Madd dus weer goed voor elkaar.

Ook de tweede verscheen bij Excelsior en ook ditmaal moest onze recensent op doktersbezoek in een vergeefse poging om van zijn verslaving af te komen. Kansloze actie natuurlijk, want als die sixties rock 'n roll en beat eenmaal door je aderen pompt, kun je niks anders dan meezingen, dansen en na afloop om meer schreeuwen. Dat deden we dan ook en dus geeft Slammin' Marty, drummer van Artiest van de Week The Madd, (nu en dan bijgestaan door zanger Dave) de broodnodige uitleg over 'The Madd Are Pretty Quick' in deze bijdrage van Nummer voor Nummer.

The Madd is:
* Dave von Raven - zang/gitaar
* De Schuinsmarcheerder - orgaan
* Richard Bouquet - bas
* Slammin' Marty Graveyard - drums

Ik ga jullie nu iets vertellen over de nieuwe tracks van The Madd! Groetjes, Slammin' Marty.

I Know
Een mooi moment toen de strijkers werden opgenomen voor dit nummer. We hadden het strijkers-arrangement eerst ingespeeld met een synthesizer en dat klinkt natuurlijk nergens naar. Maar we wisten dat het idee goed was en dat bleek toen een paar van die gasten het even in het echt kwamen doen. Magie! 'I Know' is een van de meer poppy nummers van de plaat met veel lagen instrumenten en meerstemmigheid. Ik ben zelf echt helemaal gek van meerstemmige zang. Op het moment dat ik een leadzang-partij bedenk, zit ik stiekem ook al naar de tweede en/of derde stem te zoeken.

Erg tof vind ik ook het effect op het koortje in het middenstuk. Een reversed echo is dat en het geeft er een beetje een spooky effect aan en dat gecombineerd met die psycho violen! I like!

The Days Mind The Time
De ballad van de plaat. Geloof me, meisjes gaan dit zeker waarderen. Een goede reden om platen te maken toch? Voor de meisjes? Of toch voor het geld? Hmm..

Dave von Raven op Zwarte Cross 2008 © Rutger Burger

Good Evening Girl
Wat een track! Dit is onze eerste single van 'Are Pretty Quick'. De video is te zien op YouTube (en hieronder) en hopelijk binnenkort ook op TMF. We wisten niet waar we een meisje vandaan moesten halen om in de clip te spelen. We wilden niet iemand gebruiken uit de persoonlijke sfeer, je weet toch.... scheve gezichten! Haha. Uiteindelijk heeft Rudy Mackay van 3FM's Move Your Ass ons uit de brand geholpen met een oproep aan modellen die in onze clip zouden willen spelen. Dave en ik zijn in de show geweest en we mochten live on air iemand uitkiezen die ook meteen gebeld werd door Rudy. Dat meisje is het uiteindelijk toch niet geworden, maar een week na de uitzending kwam Rudy toch nog met de geschikte kandidaat op de proppen. Nadine Stephan heet ze en ze heeft het fantastisch gedaan. We zijn allemaal verliefd op haar geworden. Vooral Richard Bouqet!



Don't Ask Me Love
(Dave vertelt): 'Don't Ask Me Love' is een liedje van de groep Los Shakers uit Uruguay. In de jaren zestig waren ze daar net zo, al dan niet populairder dan The Beatles. Systematisch pikten ze alles wat The Beatles op dat moment in Engeland deden, met als enige verschil dat het constant zo'n 35 graden was. Zo rond 1966 deed de psychedelica dan ook zijn intrede, en hadden de getinte moptops ineens snorren. 'Don't Ask Me Love' is een nummer uit 1965, toen Los Shakers nog onschuldig waren en op het podium zoveel mogelijk lachten. Het arrangement is door ons aangepakt en een heuse synthesizer geeft acte de présence op onze versie. Het Spaanse accent hebben we ook achterwege gelaten.

Slammin' Marty op Waterpop 2008 © Jolanda van Wijhe

War Or Hands Of Time
Iemand schreef een keer op YouTube dat we dit nummer gejat zouden hebben van de band Libertines van Pete Doherty. Nu is het zo dat dit nummer is geschreven door de band Masters Apprentices. Wij coveren dit nummer terwijl Pete Doherty er een "eigen versie" van heeft geschreven, haha! Geeft niks hoor Pete! In 'War Or Hands Of Time' zitten echt gruwelijke strijkers. In de refreinen spelen ze een slepende zigeuner-achtige partij, echt focking sfeervol als je het mij vraagt. Het hele refrein is trouwens een soort deinende massa, "ja-la-la-la-laaaa-la!" (spreek uit: limerick style)

I Loved You
Met dit liedje heb ik een speciale band. Het beschrijft in het kort mijn eerste liefde en de daarop volgende eerste liefdesbreuk. Ook is het het eerste liedje dat ik geschreven heb. Bijna had het de plaat niet gered, omdat we niet goed uit het arrangement konden komen. We hadden van alles geprobeerd en we wilden bijna het bijltje erbij neergooien toen Dave met het idee kwam er een meer soul-achtige twist aan te geven. Dat werkte heel goed en ik vind het echt te gek hoe het nu geworden is. Ik heb een tuintje in mijn hart voor dit liedje!

Dave © Jolanda van Wijhe

You Can Be My Baby
The Everly Brothers on speed! Op de helft van dit nummer hoor je tijdens de synth-solo een heleboel geschreeuw op de achtergrond. Mijn vader vroeg me wiens kat daar werd gewurgd! Dus ik zeg PA! Dat is rock 'n roll! Dat is enthousiasme! Dat is de duivel die goedkeuring uitspreekt over deze teringharde track! Snapt hij niet, haha.

Step Into The Sun
Tijdens een vergadering over de te kiezen singles van dit album noemde onze boeker deze track een hit. Dit vanwege de eerste zin "time for a change". Hij linkte die zin aan de opkomst van Obama in Amerika en zei dat we van die hype maar effies gebruik moesten maken, haha! De 'Obama song' noemde hij het. Het gaat natuurlijk helemaal niet over Obama. Als je naar dit nummer luistert, sluit dan je ogen bij de gitaarsolo en bedenk dat je op de rug van een hele grote vogel zit en tussen de wolken vliegt. Dat was ons idee bij dat stuk en als we ooit een videoclip maken van deze track komt dat er zeker in!

Met Dio op Metropolis 2009 © Peter de Jong

If You Don't Come Back
'If You Don't Come Back' spelen we al heel lang live. Het is een van de weinige liedjes van deze plaat die we al live deden. De opnames gingen dus vrij makkelijk en we hebben er verder weinig mee gedaan qua arrangement. In dit nummer is het philicorda orgel van de Schuinsmarcheerder weer helemaal terug net als op 'Ongeneeslijk Beat'. Op de rest van deze plaat hebben we qua toetsen vooral gebruik gemaakt van piano, Wurlitzer, pianet, synthesizers en Hammond-orgel. Live blijft het philicorda orgel heel belangrijk bij The Madd en ook op onze single 'Baby' met Dio is het orgeltje de baas. De Schuinmarcheerder heeft er inmiddels al een stuk of drie versleten. Maar dat is niet vreemd, als je bedenkt dat hij eerst een paar bokshandschoenen aantrekt voordat hij er op speelt!

So Much
Onze plaat is gemixt door Ronald Prent. Hij is echt de bom! In dit nummer zit een heel mooi gemixt stukje bij de tekst: "but when I kissed her, I long to..." echt waar! Alsof de hemel open breekt! Zo zijn er wel meer momenten op de plaat, waar Ronald zich extra laat gelden. Vooral door de intrumenten naar links en naar rechts te pannen. Je zou eigenlijk met een hoofdtelefoon moeten luisteren voor het beste effect. Ronald is een expert in surround sound mixen dus stereo is helemaal een eitje voor hem! Trouwens, stereo is zo 2008! Onze volgende platen worden alleen nog maar 5.1 dolby digital surround sound! .... Of niet.

De Schuinsmarcheerder op Zwarte Cross 2008 © Rutger Burger

Love
(Dave vertelt): De soulknaller van de plaat. Een plaat is geen plaat zonder een soulknaller erop. Voor dit nummer hebben we ons laten inspireren door The Young Rascals. De orgeltje van de Schuinsmarcheerder moest tijdens de opnames dan ook plaatsmaken voor een heus Hammond-orgel. Zoals Martijn zegt: Party! Aftikken en gaan.

Try
Het is lastig als je een couplet en een refrein hebt ook nog eens een tussenstuk te bedenken! Zo'n tussenstuk moet verrassend en anders zijn dan de rest, maar toch in het nummer passen. Bij 'Try' is dit goed gelukt en kwam het eigenlijk vanzelf. Het is naar mijn mening zelfs het beste deel van het liedje geworden! 'Try' is een liedje in de stijl van de oude Mersey-beat. Met een dubbele snaredrum op de 2 en de bas speelt een rock 'n roll-loopje. Ik vind de solo ook heel tof, dat is eigenlijk meer een themaatje dat Dave heeft bedacht en het geeft een hele melancholische sfeer. Huilen met een glimlach op je gezicht!

Spike © Peter Heuves

We're Pretty Quick
Spike is pretty quick! Dit nummer spelen we al een hele poos live en het ding met nummers die je al een tijd live speelt, is dat je minder nadenkt over hoe je het gaat opnemen in de studio. Omdat je gewend bent het op een bepaalde manier te spelen, verwacht je dat wat live werkt ook wel in de studio zal werken. Niet dus,.. so we brought out the big guns! Spike gebeld... hij gekomen, flink geknald en voilà! Wat een track!

The Erroneous Ideas Of Mr. Rupert Stapleton
(Dave vertelt): Paa-da-paa-paaaaa! Tegen het einde een meezinger pur sang. Het nummer vertelt het verhaal van een muzikant, die het tot op heden niet heeft gemaakt. Hoeveel succes je ook hebt, af en toe voel je je zelf een beetje als Rupert Stapleton, bijvoorbeeld wanneer je onverhoopt weer eens in een shithole speelt voor vijf man. Toch erg blij dat ik hem niet ben.

Richard Bouquet op Haagse Popweek 2008 © Jolanda van Wijhe

Ce Soir Je Vais Boire (bonus track)
(Dave vertelt): De opvolger van 'Je Suis Parti'. Het lijkt een traditie te worden om elk Madd-album met een Franstalige yeh-yeh song af te sluiten. Niet gepland trouwens. Het nummer namen we op voor de soundtrack van de film '90 Minutes' van Ab Winsemius. We waren blij met het resultaat en daarom vonden het leuk om 'm toch als bonus op het album te zetten. Het nummer is zelfs op single uitgebracht als B-kant van het nummer 'Baby', dat we met Dio hebben gemaakt.

Win een gesigneerde cd van The Madd! »

Live en luister
The Madd is live ook een aanrader. Daarvoor check je dus de Concertagenda. Op de MySpace-site vind je nummers van ‘The Madd Are Pretty Quick’ en in onze afdeling Releases kun je twee clips en meer informatie vinden.