Seita: Amsterdams-Braziliaanse metal in Zuid-Korea

© Ellen van Heezen

Ze gingen begin deze maand voor de tweede keer naar Zuid-Korea, waar ze als een van de twee niet Aziatische bands geprogrammeerd waren op het Dongducheon Rock Festival, net buiten de hoofdstad Seoul. We hebben het over SEITA, oftewel: "brutal Brazilian metal from Amsterdam". In juli stonden ze al op het Asia Metal Fest en ditmaal hield het in São Paulo wortelende death/trashmetal-kwartet voor MusicFromNL een dagboek bij. Het is geschreven door drummer Dom Mura.

Woensdag 12 augustus
De week van SEITA begint op woensdag 12 augustus. Vandaag moet iedereen nog werken, dus er is de nodige stress om alles geregeld te krijgen. Na onze laatste rehearsal gisteren weten we wat ons te doen staat. Om 21:00 uur precies moet André Patrick van Radio Moonrock bellen om een telefonisch interview te geven, maar hij moet vlak daarvoor ook nog zijn basgitaar ophalen uit de studio. Michel gaat nog gewoon naar de voetbalwedstrijd Nederland - Engeland in de Arena. Niemand ligt dus vroeg in bed.

Seoul Airport

Donderdag 13 augustus
We vliegen afzonderlijk van elkaar vanaf verschillende luchthavens, omdat de vluchten vol zaten. De reis verloopt rustiger dan ons vorige bezoek aan het Aziatische continent, toen we op het Asia Metal Festival speelden. Maar het is vreemd om niet met z’n allen hetzelfde vliegtuig te delen. Zuid-Korea loopt qua tijd acht uur voor op Nederland, dus donderdag is een korte dag.

Met Sacrifice

Vrijdag 14 augustus
Michel en ik arriveren rond 06:30 uur op luchthaven Incheon en worden net als de vorige keer opgewacht door een staflid van het festival. Dit keer is het T.J. Lee (alias Bruce Lee) die ons helpt als tolk (de meeste Koreanen spreken geen Engels) en ons naar Dongducheon zal brengen, de plaats waar we zaterdag op gaan treden op het Dongducheon Rock Festival. Als drie uur later André en Edson arriveren, is Seita compleet. We stappen in het busje dat J.T. Lee voor ons heeft geregeld en de stemming zit er goed in. Dit gebied staat bekend om z’n enorme files, maar 4 uur later komen we toch aan bij het hotel. We droppen snel onze bagage en gaan richting festivalterrein om te checken wat ons morgen te wachten staat. Vandaag is een dag zonder verplichtingen, dus hebben we alle gelegenheid om van het festival te genieten van onder andere de band Sacrifice, waar we vorige keer bevriend mee zijn geraakt.

Dongducheon Rock Festival

Zaterdag 15 augustus
Vandaag is een speciale dag voor ons. Het opstaan valt ons zwaar na de laatste nacht, maar door de opwinding van ons eerste optreden op een open air festival voelen we geen kater. Voor ons gevoel klopt alles vandaag. Een tien voor de organisatie en de faciliteiten. Alles ziet er zo goed uit dat we er geen moment aan twijfelen dat dit een geweldig optreden wordt. Niet voor niets was dit land de gastheer van het WK Voetbal in 2002, waar Brazilië uiteraard kampioen werd, haha.

Dongducheon Rock Festival

Na een bevredigende soundcheck rond 15:00 uur zijn we klaar voor een nieuwe ‘massacre’! Vlakbij het podium zien we Brian staan, een Amerikaanse soldaat die gelegerd is in Korea en ook al naar ons vorige concert was gekomen. Stipt om 19:30 uur starten we onze set met ‘Fire And Pride’, vergezegeld van een prachtige zonsondergang. Het publiek kijkt aanvankelijk de kat nog uit de boom, maar is al lichtelijk opgewonden. ‘Drowning In Blood’ volgt en de eerste mensen komen in beweging. Bij ‘Dethrone The King’ weet het publiek wat hen te doen staat en laat zich gaan in een flinke moshpit. Hell yeah, dit is waar we het voor doen! De rest van de set loopt op rolletjes en we sluiten af met een gouden sleutel: ‘Baptism’.

Compleet onder de indruk van het Koreaanse publiek en alles er omheen verlaten we het podium, dit was fantastisch! Niemand neemt ons dit meer af. We hebben gelukkig nog een paar uur de tijd om onze spullen te pakken en wat na te drinken, voordat we naar Seoul gaan voor het volgende optreden.

Sapiens

Zondag 16 augustus
Na een aantal uren rust zijn we klaar voor de volgende uitdaging: Trendkill Extreme Feast in live-club Sapiens 7. Rond 15:00 uur is de soundcheck afgerond en stroomt het eerste publiek binnen om ons, Braziliaanse mofo’s, aan het werk te zien. Rond 22:00 uur zijn wij als laatste aan de beurt om het festival af te sluiten. De show voelt bijna als een thuiswedstrijd, omdat verschillende mensen die vorige keer naar ons concert kwamen weer van de partij zijn. Het valt niet mee om na negen bands op te moeten, maar het publiek heeft trouw op ons gewacht. Ze trakteren ons op vertrouwd Koreaans headbangen en schreeuwen. Wat een toffe gasten!

De afterparty is weer zeer gezellig, dus we liggen niet voor vijf uur in onze hotelbedden.

Op de snelweg

Maandag 17 augustus
Vrijwel heel de band ligt nog op één oor, maar ik besluit richting ‘Now Wan San-Ga’ te gaan, een groot muziekcomplex met allerlei winkels die iets te maken hebben met muziek. Ik heb afgesproken met Jin, die daar werkt en een dag eerder naar ons concert was komen kijken. We praten en praten en uiteindelijk nodigt hij me uit voor een Thaise maaltijd in het restaurant van een vriend. Daarna voegt de rest van Seita zich bij het gezelschap en gaan we pas ’s avonds weer richting hotel, waar we onder het genot van de lokale drank Soju onsamenhangende gesprekken voeren.

Seita & friends

Dinsdag 18 augustus
Een saaie reisdag. De terugreis duurt voor je gevoel altijd langer dan de heenreis en we willen maar één ding: naar huis gaan en slapen, veel slapen. Pas om 22:30 komen we aan op Schiphol. En morgen… morgen gewoon weer om negen uur aan het werk!


Meer informatie over Seita vind je op het artiestenprofiel hieronder en op de MySpace-site. Verder ga je naar de Concertagenda om te weten waar je het kwartet live kan zien.