Mr. Love and the Stallions en A Silent Express op Horecatour

In Club 3VOOR12/Utrecht, februari 2008 © Frans van Arkel

De Koninklijke Horeca Nederland Kroegentour? Het fenomeen kroegentocht is zeker bekend, maar in hoeverre muzikanten ook een reeks dranketablissementen aandoen om zich aan de toog te laven in ruil voor een potje muziek? Wij wisten het niet. De bands Mr. Love and the Stallions en A Silent Express zitten echter middenin de KHN Kroegentour 2009 en Bas van de Looy, zanger/gitarist van Mr. Love, vertelt je er in dit verslag alles over:

ASE

Mr. Love and the Stallions en A Silent Express. Twee bands met visie, karakter, en onuitputtelijke energie. Dat laatste moet je simpelweg in je genen-pakket hebben als band in Nederland. Want je werkt veel voor weinig en je moet er de lol van blijven inzien en af en toe een oogje dichtknijpen. Beide bands hebben in het verleden al veel bereikt, natuurlijk. A Silent Express won de publieksprijs tijdens de Grote Prijs van Nederland en was Serious Talent. Wij hadden natuurlijk dat deuntje onder de Lipton Tea reclame en een nummer 1. Hit op Kink FM. Dat staat heel mooi maar landelijke bekendheid was er nog niet van gekomen. Wat we wel hadden zijn 2 busjes, een PA en de ambitie om veel te spelen! Daar moets iets mee te doen zijn...

Remco van de Looy (l) met zanger-gitarist Bas © Anna van Kooij

Het idee voor een kroegentour kwam van Remco van de Looy, onze gitarist. We zouden tegen een klein prijsje en gratis bier in kroegen kunnen gaan spelen! Het idee werd voorgelegd aan onze manager Yigal Fortuin, die in samenspraak met 3FM en de Koninklijke Horeca Bond de Kroegentour 2009 organiseerde. Een tour met een filantropische inslag. Wij zouden door onze live sets de mensen weer de kroegen in moeten gaan trekken, die na het rookverbod leeg waren gelopen. Wij helpen op deze manier de cafés en kroegen door de zware tijden heen. Een prima insteek waar we zelf ook een goed gevoel en toch een beetje geld aan overhielden.

Voor een "goed beeld" check je dit filmpje:



De aftrap vond plaats in Cafe Jansen en Jansen in Enschede:
Onze ‘red hummer’ (Volkswagen transporter) en de belachelijk grote omgebouwde ziekenwagen van A Silent Express werden pontificaal voor de kroeg gezet en het uitladen kon beginnen. Wat meteen al duidelijk werd, is dat A Silent Express' voorkeur voor groot niet alleen wordt vertaald in de aanschaf van een busje. Ook de versterkers van onze vrienden waren kolossaal! En dan te weten dat onze versterkers er nog bij moeten en Cafe Jansen en Jansen niet bepaald de omvang van een HMH heeft.

A Silent Express met de Grote Publieks-Prijs Pop/Rock 2007 © Jutha

Na een potje tetris met gitaaramps konden de concerten beginnen. A Silent Expres trapte af, een uur te laat, voor een goed gevulde kroeg. Veel bekende gezichten in het publiek. A Silent Express deed eerder die week nog een set op het lokale radio station Enschede FM en de charmante presentatrice Marieke was dan ook van de partij. Het optreden was strak en energiek. Persoonlijk moest ik nog wel wat wennen aan de jaren '80 keyboard partijen, maar de strakke drums en lekkere riffs van zanger Rik maakten veel goed. Tijdens onze show was de helft van het publiek alweer vertrokken. Desondanks gaven wij een lekkere lompe zweetshow, zoals we dat eigenlijk altijd doen. Onze muziek is gemaakt om op te flippen! De bezoekers van het café prefereerden ingetogen knikjes op de maat van de muziek.

Een dieptepunt diende zich al vroeg aan tijdens de tour. Het optreden in de Merleyn in Doetichem was niet om over naar huis of voor MusicFromNL over te schrijven. Geen bezoekers en een norse eigenaar. ASE had een plekje op een camping vlakbij en ze waren al heel de dag aan het bier en waren om die reden erg vrolijk en speelden een prima set. Mijn hoogtepunt van de dag was de döner-kebab die ik voor het optreden verorberde. Dat zegt genoeg denk ik.

Bas op Geuzenpop 2008 © Anouk Timmerman

Het optreden in de Mukkes in Leeuwarden heeft erg te lijden onder het drama dat 2 dagen eerder plaatsvond tijdens koninginnedag. De stad is leeg en de kroeg hierdoor ook. Wij overwegen nog om een Josh Homme look-a-like omver te rijden omdat hij continu in de weg staat bij het sjouwen van de versterkers. Dit zal niet de eerste keer zijn dat we op een niet al te positieve manier kennis maken met ‘de locals’. We drinken er nog een paar en na twee goede optredens gegeven te hebben, gaan we al bierslurpend huiswaarts. De carstereo op 10 en meebrullen met de Beatles en gehaktstaven eten bij een bezinestation. Business as usual.

Het eerste hoogtepunt is het optreden in de Rode Pimpernel in 's Hertogenbosch. Het publiek is laaiend enthousiast en volgens een amicale meneer maakten we net zoveel indruk op hem als Joy Division in de jaren '80. Hij gaat meteen huiswaarts om de cd keihard te draaien om in de sfeer te blijven. Alleen ons carnavaleske ‘Parade Of The Drunk’ had niet gehoeven van hem. Dat snappen we. Het is lekker weer en ook ASE wint een aantal Brabantse zieltjes. Een gave show met een dankbaar publiek van 11 tot 80. Top!

A Silent Express © Jutha

Wanneer we een aantal dagen later arriveren in Arnhem maken we direct kennis met een vreemd gebruik. Hemelvaart vieren ze in arnhem blijkbaar net zo heftig als koninginnedag. Ik heb in mijn leven nog nooit iets gevierd tijdens Hemelvaart. Wellicht een dagje vrij van school, maar dit is toch wat anders. Overal is live muziek
(Nederlandstalig), kraampjes en dronken mensen. Er is geen doorkomen aan en om te voorkomen dat onze bus wordt gemolesteerd door de menigte nemen we een enorm lange sluiproute. De eigenaar van The Stage is enorm vriendelijk en hulpvaardig. Het podium is kek en er is publiek. Jonge jongens en kleine meisjes gestoken in de nieuwste trends in alternatieve muziek. Er wordt gedanst en beide bands zijn enorm in hun element en in het bijzonder ASE die veel zieltjes weten te winnen.

Mr. Love and The Stallions

Dokkum kan niet in Nederland ligen, dat gevoel bekroop mij toen ik achter het stuur zat tijdens een ellelange rit naar dit stadje in Friesland. Wanneer je de snelweg verlaat na 2 uur moet je alsnog 30 km over miniweggetjes. Daar aangekomen aanschouwen we een stukje efficiëntie die alleen onze Friesche medemens kan verzinnen. Een kroeg en cafetaria ineen. Het personeel van de Lantaarn werkt dan ook zowel in de Cafetaria als in de Kroeg. Dat vinden wij knap.

Einar Ihle op elektronica © Anna van Kooij

Ondertussen leert Dirk van ASE mij wat zinnetjes in het Fries, die waneer ik ze herhaal natuurlijk klinken als een Nederlander met een spraakgebrek. Er is een pooltafel en een gokkast, wij hebben niet veel meer nodig en in combinatie met een paar pilsjes wordt het best gezellig. De optredens worden gegeven voor een man of twintig die stoïcijns aan de bar blijven zitten. "Of we ook gewoon AC/DC kunnen spelen?" We spelen ‘Love In Paris’ en vallen door de mand. Achteraf is er toch nog iemand zo dapper om een praatje aan te knopen en ons te complimenteren met de muziek. De terugrit is lang en saai. Ik val bijna in slaap achter het stuur, daarom besluit ik te stoppen bij een parkeerplaats.

Ik zet de speakers op tien en begin als een halve zool te dansen voor de bus. Al snel wordt dit idiote gedrag gevolgd door Lou en Remco. Op dat moment komt er een trucker de parkeerplaats opgereden en beseffen we dat dit er wel erg "gay" uitziet en springen in de bus. Ik vergeet bijna Einar mee nemen, die even een luchtje was wezen scheppen en natuurlijk niet zijn vingers had gebrand aan dergelijk nachtelijk gedrag.

ASE in de Grote Prijs-finale © Jutha

ASE is niet zo in zijn element tijdens het optreden in De Pilaren in Alkmaar. Het is ook best apart als een man achter een gokkast staat op jouw podium. In het Wapen van Andijk geven we echter beiden een prima show voor jongens met witte petjes en meisjes met een innemende ordinaire touch. Wij spelen voor het eerst drie nieuwe nummers voor publiek. Het rammelt nog wel wat, maar vooral ‘Love’ kan op veel bijval rekenen van het publiek. Een goede avond.

Het optreden in The Rambler in Eindhoven is te gek. Het geluid is voor het eerst echt helemaal in orde en zowel wij als ASE spelen de sterren van de hemel. Wij krijgen nog onverwachts bezoek van een oude vriend. Erwin Troost, stadsdichter van Eindhoven en al jaren groot fan. We krijgen elk een gesigneerd exemplaar van zijn nieuwe bundel. Erg attent van onze Erwin!

Bas met Mr. Love in Club 3VOOR12/Utrecht in dB's © Frans van Arkel

Het vooralsnog laatste optreden van de tour vind plaats in stadspaviljoen Blijburg aan Zee in Amsterdam. Een erg hippe strandtent. We spelen door de weersomstandigheden binnen. Veel bekenden in het publiek en het eten is te gek. We doen beide twee shows, zodat de tent de gehele avond wordt gevuld met het geluid van Mr. Love en ASE.

Of nu echt meer mensen de kroeg in zijn gegaan door onze tour valt nog te bezien. Wat we zeker kunnen stellen is dat de mensen die de optredens zagen iets moois kregen voorgeschoteld en dat in de kroeg op de hoek! De tour is vooralsnog een lange reeks van lachbuien, dronkenschap, pooltournooitjes, versterkers stapelen, en weinig nachtrust. Maar het was het zeker waard. Was het al niet om het feit dat we op plekken zijn geweest waar je anders nooit zou komen. Je kunt beide bands nog zien:

25 jul - Lichtboei, Harlingen
01 sep - Elegast, Deventer
18 sep - Inaborg, Arcen
19 sep - Holy Cow, Schijndel

Je vindt alle data in de Concertagenda.

Nog een tip:
Zondag 26 juli presenteert Mr. Love and the Stallions nieuw materiaal in Rooms of Red Bull, Amsterdam. In de ruimte waar de Utrechtse heren ook werkten aan de nieuwe songs mag een publiek van pers, bobo’s en fans er dan exclusief kennis mee maken. Je vindt Rooms of Red Bull aan de Oudezijds-achterburg-wal 24 in Amsterdam en de avond, inclusief dj's, duurt van 20.00 tot 23.00 uur. Ook belangrijk: de entree is gratis en het bier (of red bull) is maar 1 euro.