The Horse Company met cassettes en Springsteen in Texas

The Horse Company is deze week de Artiest van de Week op MusicFromNL en daarom hebben we naast deze Nummer voor Nummer-bijdrage ook een actie voor je, waarbij je een gesigneerd exemplaar van hun bijzonder sterke, bij Goomah Music verschenen tweede album kunt bemachtigen.

Na een paar gloedvolle, rootsy optredens sloten we The Horse Company vorig jaar in het hart, noteerden dat de debuutplaat een paar hele fraaie uitschieters telt en zegen ineen om te bidden voor meer. De vier mannen van de Zwolse band gingen ondertussen naar Amerika om in Texas de tweede cd 'Olympus' op te nemen. En bij elke luisterbeurt blijkt dat onze gebeden niet zomaar verhoord zijn, nee The Horse Company heeft daar een groeiplaat van jewelste vastgelegd!

Onze recensent merkt op dat er opvallend genoeg ditmaal ook een Brits tintje aan sommige songs zit en schrijft: "'Olympus' is een spannend en gevarieerd schijfje geworden, dat voor liefhebbers met smaak voor goede popmuziek uitstekend te verteren is." Met 'Wrong Way Out' doen de heren "een uitgekiende gooi naar het perfecte popliedje" en "het zou ons verbazen als "de kenners" dit album over het hoofd zien". Zo "lijkt ons een nieuwe uitnodiging voor Noorderslag meer dan verdiend".

Evenals een uitnodiging als Artiest van de Week. Songwriters Arjan Pronk en Vincent Hilberdink geven uitleg.

The Horse Company bestaat uit:
Arjen Hilberdink (zang/gitaar)
Vincent Hilberdink (gitaar/zang)
Arjan Pronk (bas)
Jeroen Hobert (drums)

Both Our Dreams Collide
V: Opgenomen op onze eerste studiodag in Texas, toevallig het enige liedje dat overbleef van de meer dan 50 ideeën die we in aanloop op deze plaat hadden. De rest van het album is in een paar maanden geschreven.
A: euh… 50 ideëen? Ik heb godver wel 100 bandjes, waarvan enkele van 120 minuten, doorgespit en gedigitaliseerd. Uiteraard met behulp van ome Dennis op technisch gebied; wat ook weer het gebruik van cassettebandjes verklaard. Van de weet-ik-veel-hoeveel ideeën zijn inderdaad ongeveer 50 fijne flarden overgebleven die vervolgens vlak voor het grote avontuur overboord zijn gegooid. Op één na. Het had de pretentieuze werktitel (werktitel klinkt overigens walgelijk) 2 chord hit. Tellen is niet ons sterkste punt.

Starting To Get Better
A: Fijne rocker van Vincent die Vincent voor geen cent zag zitten. Toen ome Springsteen hem belde of hij het liedje niet mocht gebruiken wilde Vincent het ineens toch liever zelf gebruiken. Nou ja zeg.
V: Ja, we bellen geregeld.

The Horse Company op Noorderslag 2008 © Willie Kerkhof

Between Words And Lies
A: Zin in bier, wijn, zomer en wat al niet meer!? Fijne viool en erg fijne toeter. De trompettist Jay kwam binnen met een sekte-achtig wit gewaad. We schrokken ons te pleuris. We dachten aanvankelijk dat hij zijn puntmuts nog in de auto had liggen. Vlak voordat we hem blootsvoets op het kampvuur de horlepiep wilden laten dansen, en Jeroen hem raaskallend rakelings miste met zijn klomp, hoorden we van Matt dat hij gewoon bij de Polyphonic Spree speelde. Nou ja, zo gewoon is dat nou ook weer niet.

Cornershop
V: Ode aan vriendschap, je hebt ze nodig, ongeacht je verhaal. Bij problemen, bij vreugde, zij zijn je vrienden.
A: Dit liedje stond er op voor we er erg in hadden. Ook witte boeren kunnen hun ziel laten spreken.

In de kelder op Noorderslag 2008 © Willie Kerkhof

Deerhunter
A: Mogen we a.u.b. eens een soundtrack maken? Op de overboord gegooide bandjes staan veel instrumentale riedels. Dit is er eentje. Heette ie niet eerst Fleetwood Mac meets Clint Eastwood?
V: Wel zoiets ja, en er zat hoefgetrappel bij.

I Don’t Wanna Wake Up
V: We hadden de ritmesectie opgenomen, ik ging een biertje drinken op de veranda. Jeroen was al aardig bezweet van die takes, maar hij en Matt hadden een groot en intens drumplan. Toen ik een half uurtje later ging luisteren, wist ik niet wat ik hoorde. Eén grote te gekke drumchaos! Daar moesten we natuurlijk met onze gitaristen-ego’s flink overheen! Onze duistere kant aan het werk hier.
A: Dit nummer heeft in diverse jasjes gezeten. Het is nogal een huh? nummer geworden. Het heeft iets nachtmerrie-achtigs terwijl je er niet uit wakker wilt worden…

Took Me Long To Remember
A: Dit vind ik één van de fijnste. Live ook fijn om te spelen. De zanglijn was in de aanloop behoorlijk anders dan het uiteindelijke resultaat. We hoefden niet lang te wennen aan de opgenomen versie. Volgens mij hoorde Arjen het ook pas voor het eerst ná de opname...
V: Echt een fijne verrassing.

Interlude
A: Nou, eigenlijk slaat al dit gelul over muziek echt nergens op. Wat een gezeik. Laten we maar luisteren. Er wordt echt teveel gezanikt over muziek. Ik kap ermee.
V: Ik vond het een waar mirakel om dit te zien veranderen van onze valse cassettedeckdemo naar deze opname. Dit liedje verdient het om een parfum naar zich vernoemd het krijgen. (donkerbruine stemmodus aan) "Verlangen, een geur van The Horse Company, voor de echte man" (donkerbruine stemmodus uit).

Love Will Lead You Home
A: Dat bedoel ik nou. Gewoon een fijn liedje. Daar hoeven we echt niet over te keuvelen.
V: Toeters, bellen, violen, prachtig gezongen en een valse basnoot. Het allermooiste lied op de plaat. Vinnik dan hè, is maar een mening...

Pick It Up
A: Wat moet ik hierover zeggen? Een mooi liedje voor altijd.
V: Ik had eerst “make it so” bedacht, maar dat wordt alleen begrepen door mensen die net als ik een grote poster van Capt. Picard boven hun bed hebben hangen, speciaal voor de rest van de planeet heb ik het maar veranderd naar “make it happen”.

Wrong Way Out
V: Ten aanval!
A: Hupsakee.

Nogmaals Noorderslag © Willie Kerkhof

Abeline
A: Voor het volk.
V: Arjan zijn liefdeslied voor een gedroomde dame. Bleek achteraf geen damesnaam te zijn. Is nu een liefdeslied voor één van de twee Abeline’s in het zuiden van de USA. Volgens Matt kon het alleen de Abeline in Texas zijn, die in Kansas (goeie band!) was al helemaal niks...

Antlers Locked:
V: Eén van de nummers die we op dag 1 opgenomen hebben. Hebben we expres amper geoefend omdat je er dan frisser in zit.
A: Zo makkelijk kan het wezen.
V: Popmuziek is natuurlijk ook al moeilijk genoeg, je moet de problemen ook niet opzoeken.

Tannenbaum
A: Mocht je willen weten wat Vincent de eerste avond flikte bij het kampvuur? Juist ja, We voelden allemaal bijna de pain in the burn. Vuur + naaldbomen = niet okay. Bomen over muziek is ook niet okay.
V: Terwijl ik ervan overtuigd was dat er niks kon gebeuren, we waren ook al niet neergestort met het vliegtuig, iedereen mocht zijn broek aanhouden bij de douane, we zijn niet één keer verdwaald. En ik mag zo graag rommelen met vuur! En de stapel lege blikjes Miller’s rond mijn boomstam had al indrukwekkende vorm aangenomen. Maar je mag de alcohol niet de schuld geven hè.


Luister, live en win
In onze MusicPlayer kun je drie fragmenten beluisteren. Meer info over deze release vind je in onze afdeling Releases. Voor een blik op de live-data neem je een kijkje in onze Concertagenda.

Win een gesigneerde cd van The Horse Company! »